Over twee maanden gaat Europa weer naar de stembus voor de verkiezing van een nieuw parlement. Volgens de democratische traditie is dat het moment waarop we onze volksvertegenwoordigers kunnen afrekenen op hun politieke keuzes in de afgelopen zittingsperiode. Maar weet u nog wat uw favoriet in 2019 sindsdien heeft bereikt in Brussel en Straatsburg? Ik vrees dat veel kiezers deze vraag negatief zullen beantwoorden. De invloed van de EU op ons dagelijks leven groeit. Dat heeft echter niet geresulteerd in beter inzicht van de burgers in de Europese wetgeving en besluitvorming. Brussel verliest het wat aandacht van de media betreft nog steeds van Den Haag. Ondanks de sluipende machtsverschuiving. Is daar nog wat aan te doen? Mathijs Schiffers, die voor het FD de afgelopen jaren in Brussel zat, wil met zijn boek Brexit-Brussel-Brabant een poging wagen. Hij was voordat hij in Brussel kwam zeven jaar correspondent in Londen. En daar heeft hij de journalistieke formule geleerd waarmee hij ons, aldus de achterflap, wil 'informeren over de dagelijkse gang van zaken in het hart van Europa'. Zijn formule: 'Focus op personen en niet op de vele plannetjes die Brussel beraamt. Dat doen ze in het Verenigd Koninkrijk ook en dat levert lekkere verhalen op.' Schiffers houdt van verhalen, schrijft hij in zijn Proloog. Maar Brussel is 'zo complex, zo abstract, zo traag'. En daarom kiest hij voor het 'menselijk gezicht' in de hoop dat dan 'vanzelf duidelijk wordt hoe het functioneert in het centrum van de Europese macht.' Schiffers komt uit het Brabantse Helmond en het toeval wil dat in het Europees parlement twee stadgenoten actief zijn. Hun verhalen staan centraal in dit boek. Toine Manders zat in het EP lange tijd voor de VVD, daarna voor 50+ en sinds enkele jaren voor het CDA. Mohammed Chahim is sinds 2019 Europarlementariër voor de PvdA. Het zijn twee totaal verschillende parlementsleden. Manders (niet te verwarren met de libertaire belastingbestrijder) is een individualist die allerlei plannetjes oppert: van een EU-songfestival tot een universele oplaadstekker en een hotel voor parlementariërs in Straatsburg . Hij presenteert zich als Brabander voor Brabantse (0ndernemers)belangen en toont zich gevoelig voor wat PSV-voorzitter van Raaij tegen hem zei toen hij hulp kwam vragen voor transferproblemen: 'Wij Brabanders hebben jou naar Brussel geholpen. Nu moet jij iets voor ons doen.' De econometrist Chahim, afkomstig van de arme kant van Helmond, vertegenwoordigt Nederland, zoals hij zelf zegt, ook tegen zijn Marokkaanse achterban. 'Mijn Marokkaanse achtergrond speelt hier geen enkele rol'. Chahim speelt in het EP wel een veel grotere rol dan Manders. Hij werd vice-voorzitter van de grote sociaal-democratische fractie. Hij is slim, won bijna de Quiz De Slimste Mens, maakt gemakkelijk contact en weet zo een omvangrijk netwerk in het parlement tot stand te brengen. Zijn portefeuille sluit aan bij die van partijgenoot EU-Commissaris Timmermans. Hij bemoeit zich intensief met de besluitvorming rond de klimaatwet en de natuurherstelwet. Schiffers heeft met Chahim de totstandkoming van de natuurherstelwet gevolgd. Hij heeft de tragische afloop helaas niet mee kunnen nemen in zijn boek. Wel nog de aanzienlijke afzwakking van de wet die werd doorgevoerd onder druk van de Christendemocraten, die met angst en beven keken op de boerenprotesten. 'Doorgaans zijn de debatten hier slaapverwekkend' schrijft Schiffers. 'Maar nu gaan de handschoenen uit en wordt het -heel Brits eigenlijk- ook persoonlijk.' En dat is een kolfje naar de hand van de journalist die liever op personen focust dan op plannen. 'Ik betrap mezelf erop dat ik er van genoten heb. Het was intens én transparant. Eindelijk spektakel.' In het FD doet Schiffers doorgaans keurig verslag van wat er in Brussel gebeurt. Zijn idee om het allemaal wat smakelijker en afgestemd op de menselijke maat te brengen is op zich niet verkeerd. Maar politiek is geen voetbal. De Brusselse politiek is 'complex, abstract en traag', dat klopt. Maar het lijkt mij nu juist de taak van de correspondent om burgers hierover meer helderheid te verschaffen. Los van de personen. Het gaat uiteindelijk om zwaarwegende belangen, om keuzes die moeten worden gemaakt. En juist van een boek dat aan de vooravond van de verkiezingen verschijnt en pretendeert 'de zin en de onzin van de EU begrijpelijker te maken' zou men meer inhoudelijke verdieping mogen verwachten. En wat minder anekdotes. Mathijs Schiffers, Brexit, Brussel, Brabant; Wat de EU van de Britten kan leren (en van Helmonders). Uitgeverij Damon, Prijs: € 19,90
Aephanemer is een Franse melo-death band. Momento Mori is het debuutalbum uit 2015. Heel fijne muziek! En mocht de lezer nu denken “ja das mooi die fijne muziek, maar bij death metal schreeuwt er altijd iemand doorheen”, ja, eh, das waar en hoort er bij enzo, maar als u dat nou écht niet zo goed trekt staat achter de opname van deze cd hetzelfde album nog een keer, maar dan zonder zang.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
RECENSIE - Ik heb wel vaker aandacht besteed aan de boeken van de Amsterdamse geleerde Rens Bod. In De vergeten wetenschappen (2010) toont hij hoe de geesteswetenschappen de maatschappij helpen vormen en in Een wereld vol patronen (2019) biedt hij een geschiedenis van de menselijke kennis. Deze boeken bewijzen dat er nog altijd wetenschappelijke syntheses worden geschreven. Je vraagt je echter wel af wat er nog resteert om samen te brengen voor iemand die al een stuk of tien geesteswetenschappen en álle menselijke kennis heeft beschreven. Maar het blijkt mogelijk. In Waarom ben ik hier? biedt Bod, zoals de ondertitel luidt, een kleine wereldgeschiedenis van zingeving.
Om meteen een misverstand weg te nemen: religie mag dan de bekendste vorm van zingeving zijn, het is niet de enige. Sterker nog, er is geen enkele samenleving geweest waar niet ook andere zingevingsvormen hebben bestaan. De demonstranten van Extinction Rebellion vinden of creëren zin in het afremmen van de snelheid waarmee de mensheid deze planeet naar de gallemiezen helpt; ouders vinden het zinvol kinderen op te voeden; wetenschappers willen de wereld beter begrijpen; weer anderen laten geen middel onbenut om een hoger bewustzijn te bereiken. Er zijn vele vormen van zingeving. Bod telt er 180, die hij onderbrengt in dertig thema’s en vier groepen: streven naar het onvergankelijke, bijdragen aan de wereld, zelfontwikkeling en “zingeving in extremis”.
Het boeddhisme was vanaf ongeveer 400 v.Chr. tot circa 700 na Chr. de belangrijkste levensbeschouwing in de regio van het huidige Afghanistan, Pakistan, Nepal en India. Daarna raakte het boeddhisme overvleugeld door nieuwe vormen van de hindoeïstische religies en de islam. Het geloof van Boeddha kon zich echter handhaven in China en werd het een filosofie van het Verre Oosten.
Voordien lijkt het boeddhisme echter ook invloed te hebben gehad op de westerse wereld, zoals op het denken van Hegesias en Pyrrhon van Elis. Een belangrijk punt van contact waren de rijken langs de Zijderoute, dwars door Centraal-Eurazië. Alle reden dus voor een serie over het boeddhisme te bekijken.
Volgens de overlevering werd Gautama Boeddha geboren als Siddhartha Gautama, een koningszoon. Boeddha betekent ‘de verlichte, de ontwaakte’. Zijn levensverhaal wordt verteld als een legende, die geschiedkundig niet al te letterlijk genomen moet worden, maar wel erg mooi en ontroerend is.
Siddhartha’s moeder Maya stierf zeven dagen na zijn geboorte. Bij die geboorte vertelden verschillende waarzeggers dat haar zoon zou uitgroeien tot een groot wereldlijk heerser, of tot een persoon die de verlichting zou bereiken. Zijn vader, de koning, zag dat eerste wel zitten, en daarom groeide de kleine Siddhartha op in een paleis met alles wat zijn jonge hartje begeerde, zonder ooit met ellende te worden geconfronteerd.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Hot Buttered Soul (1969) had bijna niet bestaan. Isaac Hayes’ debuutplaat deed het namelijk niet zo goed, en de artiest dacht er serieus over na om uitsluitend nog achter de schermen te werken als producent en arrangeur.
Doordat zijn platenmaatschappij echter zo’n beetje haar hele catalogus kwijtraakte door een breuk met Atlantic Records, moest men in sneltreinvaart met nieuw materiaal op de proppen komen. De rest is geschiedenis.
Minister Hugo de Jonge wilde geen namen noemen van Nederlandse politici die betrokken zijn bij de poging van Rusland de Europese publieke opinie te beïnvloeden via Voice of Europe. De Tsjechische geheime dienst ontdekte dat via dit medium Europese politici, waaronder ook Nederlandse, betaald werden door Rusland om anti-Oekraïne propaganda te verspreiden. “Het werk van de inlichtingen- en veiligheidsdienst verhoudt zich heel slecht met openbaarheid”, zei De Jonge. Anders gezegd: de AIVD beantwoordt geen vragen van de volksvertegenwoordiging in het openbaar. De Tsjechen zijn kennelijk wat minder streng in de leer. Volgens berichten in de media, waarin briefings van Tsjechische contraspionagefunctionarissen worden aangehaald, zijn Tsjechische functionarissen in het bezit van een audio-opname waarop te horen is hoe de Duitse AfD politicus Petr Bystron een betaling accepteert in ruil voor het verlenen van diensten aan Voice of Europe. Bystron staat tweede op de lijst van de AfD voor de Europese verkiezingen. Hij ontkent geld aangenomen te hebben. Zijn partij heeft hem onder druk gezet openheid van zaken te geven.
De Tsjechische minister van Buitenlandse Zaken Jan Lipavský zei vorige week woensdag bij de onthulling van de rol van Voice of Europe: ‘Europa is erg kwetsbaar voor Russische invloed, dus we moeten harder werken aan onze veerkracht’. Russiagate is daarmee een voornaam onderwerp geworden in de campagne voor de verkiezingen, begin juni. En dan vooral als wapen van de middenpartijen tegen opkomend extreemrechts. Citaten uit het verleden zullen de ronde doen. Zoals dat van FvD woordvoerder Manfred de Graaff die Oekraïne in het Europees Parlement beschuldigde van het houden van ‘kinderkennels met draagmoeders om kinderen aan westerse „pedonetwerken” te leveren’. Volgens de briefing van een westerse inlichtingendienst, ingezien door Politico zou de Russische inlichtingendienst een Servische agent hebben gebruikt om EU-instellingen te infiltreren om pro-Kremlin-praatjes over de invasie van Oekraïne te verspreiden. De Franse minister van Buitenlandse Zaken Stephane Sejourné heeft deze week opgeroepen tot sancties tegen iedereen die de Russische desinformatie verspreidt.
COLUMN - Het is al een hele drukte boven de grond, maar heeft u enig idee hoe druk het ondergronds is? Het krioelt er van glasvezelskabels, stroomkabels, gas- en waterleidingen, rioolbuizen, stadsverwarmingsbuizen en metrolijnen.
Dat er nog een enkele buis bovengronds te zien is, mag enige verbazing wekken want we hebben ook nog een buisleidingenstraat. En daar is meer behoefte aan.
“Meer dan de helft van al het transport in Nederland verloopt via buisleidingen, een percentage dat zal stijgen door de energietransitie, grondstoffentransitie en de druk op andere modaliteiten” (bron). Dus mogen Tweede Kamer en het komende kabinet zich buigen over het beleidskader buisleidingen in een multimodaal transportsysteem.
Reken er maar wel op dat ook de behoefte aan ondergrondse afvaltransportsystemen zal toenemen, naar voorbeeld van Almere, Arnhem, Amsterdam en Schiedam.
De ruimte onder onze voeten wordt steeds benauwder. Verdrongen door auto-, fiets-, trein- en tramtunnels. En gek eigenlijk dat je ze nog bovengronds ziet, maar parkeergarages bestaan ook in ondergronds format.
Of dat niet genoeg is lopen er onderzoeken naar de mogelijkheden om hoogspanningsleidingen ondergronds aan te leggen (Veenendaal, Zuid-Beveland en Apeldoorn). Daar moeten ze dan snel mee zijn want de nog beschikbare ondergrondse ruimte kan zomaar ingenomen zijn door opslag en transport van CO2, het verbergen van kernafval en opslag van water voor later gebruik (Texel en Hoorn).
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Phish staat bekend als een jam-band, hetgeen met zich meebrengt dat ze niet gemakkelijk in een hokje te vangen vallen.
Volgens muziekblad Rolling Stone is Phish een van de invloedrijkste bands van de jaren negentig. Billy Breathes was hun zesde studioalbum uit 1996.
Tomorrow’s People was een inmiddels obscuur geworden soul-discoband uit de undergroundscène in Chicago. ‘Open Soul’ stamt van hun gelijknamige langspeelplaat uit 1976.
Die werd enkele jaren terug opnieuw uitgebracht op het platenlabel van DJ Floating Points.
She Wants Revenge is een Californische rockband die alweer twintig jaar meegaat. Hun muziek viel onder andere te horen in American Horror Story, op speciaal verzoek van Lady Gaga.
In 2006 trokken ze erop uit met Depeche Mode en Placebo.
