Onherstelbare schade voor het CDA

Het CDA is fors beschadigd door onderhandelingen met de PVV, ongeacht of de onderhandelingen worden voortgezet. Het pluche blijkt voor een aantal megalomane CDA-ers onweerstaanbare aantrekkingskracht te bezitten; ten koste van de partij.

Welke schade is nu aangericht? Een tussenbalans.

1. Ondermijning van de CDA-beginselvastheid. Door te onderhandelen over gedoogsteun van de PVV aan een VVD/CDA-minderheidskabinet wordt getornd aan de beginselen van het CDA. Het CDA zegt te streven naar ‘solidariteit’ en te streven naar een samenleving waarin “iedereen kan meedoen, we hebben respect voor elkaar en zorgen voor elkaar”. De daad wordt echter niet bij het woord gevoegd. Is het verstandig dat een partij die “het Evangelie als grondslag en inspiratiebron” gebruikt, het acceptabel vindt dat de Islam wordt gediskwalificeerd? Wat voor effect heeft dat op de “solidaire samenleving” waarna het CDA zegt te streven?

2. Twijfels over oprechtheid van het CDA. Ondermijning van de beginselvastheid levert direct twijfels op over de oprechtheid van het CDA. Er zit te veel licht tussen de woorden en de daden van het CDA: Wat kan nu nog worden gelooft? Ook is het CDA dubbelzinnig over de communicatie over de evidente scheuring in de partij: Gerda Verburg ontkende vanochtend nog dat er een crisis is in de partij, “maar ziet wel dat er een probleem ligt”. Of is hier wederom sprake van een ver ondermaats beoordelingsvermogen van Verburg (dat zou namelijk niet de eerste keer zijn, na haar al te prominente optreden in de glossy van haar ministerie).

3. Ondermijning van de partij-eenheid. De CDA-eenheid is aangetast. CDA-prominenten vechten een beginselenstrijd publiekelijk uit. Interessant vuurwerk, dat zeker. De fractie ziet vooralsnog af van fractieoverleg: dat levert in dit stadium niets op. Hoezo partij-eenheid? Hoezo eenheid van beleid?

4. Aantasting van de bestuurskracht van (potentiële) CDA-bestuurders. Het onacceptabele gezwalk van het CDA en het publieke gevecht dat daar uit voortkomt tast ook de geloofwaardigheid en bestuurskracht van CDA-ers aan. Hoe zit dat bijvoorbeeld met Jan Kees de Jager? Om maar eens een naam te noemen. Waar staat die CDA-bestuurder nog voor? Welke factie in zijn of haar partij vertegenwoordigt deze bestuurder eigenlijk? Vindt deze CDA-bestuurder de intolerantie en anti-Islam standpunten van de PVV acceptabel? Kan deze CDA-er dan uitleggen hoe hij of zij bijdraagt aan de “solidariteit in onze samenleving”?

5. Verdere aantasting van het aanzien van de politiek en politici in Nederland in het algemeen. Het CDA heeft de afgelopen jaren matig gepresteerd, en is door de kiezer fors afgestraft. Een pas op de plaats zou gepast zijn; dat waren ook de eerste woorden van Verhagen na het meest recente verkiezingsdebacle van het CDA. Echter, dat bleek geen oprechte bescheidenheid en zelfinzicht, maar slechts onderhandelingsstrategie. Het vertrouwen in de Nederlandse politiek en politici heeft een nieuwe deuk opgelopen. Politiek blijkt nu ook weer vooral opportunisme te zijn; partijbeginselen slechts een vijgenblad.

6. Aantasting internationaal aanzien. In het buitenland wordt niet zo zeer onderscheid gemaakt tussen politieke partijen in Nederland, daarvoor is de ‘afstand’ te groot. Daar wordt slechts waargenomen dat een prominente partij uit het politieke middenveld, bereid is met een dubieuze reactionaire anti-Islam partij samen te werken. Waar moet dat heen met dat land, dat zich traditioneel beroept op tolerantie?

Tot zover deze tussenbalans. De vraag is nu: wat blijft er over van het CDA, en hoe moet dat nu verder met de formatie? Politieke fragmentatie en resulterende patstelling bereiken straks nog Belgische proporties.

  1. 3

    misschien nog een interessant punt… de bloedgroepen. Verhagen is Limburgs Rooms katholiek, Klink is Zeeuws Hervormd. Scheurt de partij uiteen in bible-belt en Zuiden?
    Is het toeval dat cda afdeling Limburg een versneld congres wil? Ook omdat Geert een Limburger is? Ligt een fusie van de factie Klink met de CU niet voor de hand? En waar moeten moslims in het CDA dan heen?

  2. 5

    Volgens mij overschat Ingo de beweegredenen van veel mensen om op een partij te stemmen. Beginselen hebben niet veel te maken met “dat stemden mijn ouders ook altijd” en “het is toch zo’n aardige man”.

    Wat wel duidelijk zichtbaar wordt is de nadruk op beginselen door ex-bewindslieden en de nadruk op macht door fractie en bestuur, maar dat is ook niet iets van de laatste jaren. Lubbers en Van Agt waren ook machtspolitici pur sang.

    Het enige probleem van Verhagen is dat het CDA een nog rechtser profiel krijgt dan onder Balkenende. Daar zullen wat mensen op afhaken, maar eerlijk gezegd denk ik dat de belangrijkste reden van het verval van het CDA simpelweg het overlijden van het kiezerspotentieel is.

  3. 7

    De ondemocratische totalitaire houding van Maxime is het probleem, mede door zijn rol was het CDA al gehalveerd en nu vervreemd hij nog meer achterban. Die weglopers zijn natuurlijk allemaal dissidenten in zijn ogen. Het wordt pijnlijk duidelijk dat hij geen volledig vertrouwen geniet en niet oppermachtig is in de partij, dit spint hij dan weer handig door te roepen dat het CDA op deze manier minder aantrekkelijk wordt voor andere varianten. Maxime had meer rekening moeten houden met de standpunten van partijleden, i.p.v. schouders ophalen en iedereen als dissident in de hoek spinnen. Een term die vooral gangbaar is wanneer er sprake is van een totalitaire organisatie waar het gros van de mensen bang is een mening uit te spreken die tegen de leider ingaat, als het CDA een andere leider krijgt dan gaat bijna iedereen weer klakkeloos het standpunt van de nieuwe leider onderschrijven.

    Ook aardig stukje
    http://www.intermediair.nl/artikel/weekblad-archief/75577/maxime-verhagen-een-betrouwbare-rat.html

    “‘Maxime kan je carrière maken en breken. Zo simpel is het’, zegt één van hen.”

    Dan pas je wel op afwijkende meningen te verkondigen. Maxime is nu 1 op 1 gaan praten met dwarse fractieleden…

    Hij had eerder moeten beseffen dat er niet voldoende draagvlak was binnen de partij en niet zijn zin moeten doordrammen.

    Ik kan overigens ook totaal niet begrijpen dat je met gedoogsteun wilt gaan regeren, de partij die gedoogd krijgt dan onevenredig veel macht en kan steeds dreigen een voorstel af te schieten zonder dat deze partij hierop afgerekend kan worden. Helemaal wanneer deze ook nog eens op 5+ zetels winst staat in de peilingen. Macht zonder verantwoording af te hoeven leggen is geen goede zaak.

  4. 9

    Tegenargument :
    Mensen die na 8 jaar wanbeleid onder Balkenende de afgelopen verkiezingen nog steeds CDA stemden zullen nooit op een andere partij stemmen. Ook niet na de huidige strubbelingen.
    De schade zal dus uiterst gering zijn.

  5. 10

    Ik heb lang gedacht “het zal wel een beetje rommelen, maar aan het eind van de rit zullen de rijen zich wel sluiten”. Niet dus.

    Punt 5 en 6 vind ik wel een beetje gezocht, maar 4 is wel de crux. Gedoogsteun van ‘rechts’ en een halve fractie op ‘links’ die met lange gezichten ja-en-amen moet klinken: dat ruikt niet naar een stabiele coalitie. Niet met 76 zetels.

  6. 11

    De schade was al gedaan door in het vorige kabinet met de PvdA en de CU samen te werken, dat heeft ze bijna de kop gekost. Honderduizenden CDA’ers die het niet eens waren met die linkse koers zijn naar de VVD en de PVV overgestapt, die krijgen ze echt niet terug door die te negeren, Dan kunnen ze beter afscheid nemen van een handjevol dissidenten. Laat die maar hun eigen TON oprichten, we weten hoe dat afloopt.