Kunst op Zondag | Voedselbank Cultuur

Kunst in tijden van crisis: drie musea hebben zich aangesloten bij Voedselbank Cultuur. Wat begon als een initiatief om lege theaterstoelen aan voedselbankklanten te slijten, krijgt nu dus uitbreiding met musea.

Voedselbank Cultuur is een initiatief van theatergezelschap Orkater. Aanvankelijk was de bedoeling dat cliënten van de Voedselbank bij theaters terecht konden voor de onverkochte plaatsen. Maar, zo liet Orkater-directeur Marc van Warmerdam, weten: “Het zou natuurlijk nog mooier zijn als ook concertzalen, poppodia, bioscopen en musea zich aansluiten”.

Filmmusuem EYE was de eerste. Ik kan me voorstellen dat de overige musea aarzelen. Je ziet het al voor je: hongerend Nederland, kwijlend voor stillevens met allerlei heerlijke versnaperingen. Niet zo gek dat museum Boijmans nog niet in het rijtje staat. Dat museum heeft na de pindkaasvloer van Wim T. Schippers misschien nog meer eetbare plannen en zijn wellicht bang dat Neerlands hongerigen de boel opvreten.

Overigens is na de expositie van de vloer ruim vierhonderd kilo niet gebruikte pindakaas aan de Voedselbank en de Pauluskerk in Rotterdam gegeven. Boijmansdirecteur Sjarel Ex liet na het ruimen van de smeerboel in dagblad Trouw weten dat er ook drie emmers achterbleven om later “soep te koken voor behoeftige kunstenaars, die in dit naargeestige Nederlandse klimaat zo langzamerhand omkomen van de honger”.

Als musea meer eetbare kunst tentoonstellen kunnen ze een bijdrage leveren aan de tekorten van de voedselbanken.
Vorig jaar bestond Voedselbank Nederland tien jaar en dankzij de crisis is het een zo’n klaterend succes dat menig theatermaker of museumdirecteur er jaloers op zal zijn. Het gevolg is wel dat er nu lange wachtlijsten zijn en een tekort aan voedsel.

In 15 steden doen nu 32 theaters en 4 musea mee aan Voedselbank Cultuur. Dat steekt schamel af tegen de acht regio waar 135 voedselbanken zijn gevestigd. Er kan dus nog wel een mueumpje bij.

De drie musea die zich afgelopen week hebben aangesloten hebben bewezen iets met voedsel te hebben.
Het Van Goghmuseum stelt de aardappeleters niet alleen ten toon, maar wil ze nu ook binnen halen. Het Stedelijk Museum maakte zich tijden de verbouwing druk om verspilling van voedsel en liet voedseldesigner Katja Gruijters een eetbare installatie maken. En het Rijksmuseum heeft samenwerking gezocht met één van Neerlands duurste voedselbanken: Albert Heijn.

Niet gezeurd, het is een prachtig initiatief. Kunst mag immers voedselvoor de geest heten. En de voedselbanken zijn blij met de steun van kunstenaars en artiesten. Neem bijvoorbeeld de JP & The Seeger Session Band, die met muziek van o.a. Woody Guthrie, Pete Seeger, Bob Dylan in hun Crisis Cure Tour de theaters afreizen. In de theaterfoyers zullen inzamelpunten van de voedselbanken aanwezig zijn en bezoekers wordt gevraagd eetwaar te doneren.

Op de website van Voedselbank Cultuur vertelt een bestuurslid van de Voedselbank Amsterdam blij te zijn met de deelname van de musea: “Voor alle mensen die zijn aangewezen op de Voedselbank is dit een steun in de rug. Door het ontbreken van geld ontstaat er vaak een cultureel isolement. Door vrije toegangskaarten of onverkochte kaartjes aan te bieden kan de Voedselbank Cultuur eraan bijdragen dit isolement te doorbreken”.

In dat kader trekken we een blik open uit de oude doos. Uit de dagen dat Orkater nog Hauser Orkater heette, een fraai stukje isolement: “Alles smaakt naar azijn / Leven bezorgt mij pijn / Ik tors de twijfel / Ik wil gelukkig zijn”.
Willen de overige musea daar gauw wat aan doen, a.u.b.?

  1. 1

    Wat bezijden het onderwerp, maar ik moest denken aan de installatie die ik ooit zag van de kunstenaar Mario Merz, chambres d’amis, een tafel met daarop uitgestald allerlei aantrekkelijke groentes: knalrode paprika, uien, knoflook, tomaat, sla etc. Mooi, maar dit moet dus om de zoveel tijd ververst worden om hetzelfde effect te bereiken. Het werd tentoongesteld op een horeca-locatie, Het Blauwhuys in Watou, dus wie weet is de kunst alsnog in de pan geraakt.

  2. 2

    Ja, voedselbanken. De schaamlap van de westerse beschaving. Aalmoes voor de gevallenen geformaliseerd. Samenleving getransformeerd tot aalmoes-economie.

    Ik heb daar altijd moeite mee gehad. En nu gaat het dus ook nog de kunst beheersen. Er zal ongetwijfeld leuk theoretisch over te praten zijn – transformatie van voedsel voor de geest en zo – maar ik zie die aandacht voor de voedselbankerij alleen maar als negatief.

    Met alle respect verder hoor.

  3. 5

    @4: De klacht is aan de techneuten doorgegeven.

    @1: Ik had een rijtje van dat soort voorbeelden klaar staan, maar heb ze maar achterwege gelaten. Wat in dit kader misschien nog wel gneoemd kan worden is het grootste project op dit gebied: Canstruction. Jaarkijks worden architecten, vomrgevers en studenten gevraagd installaties van blikken voedsel te maken. Zodoende levert me, na de exposities, tonmnen voedsel aan de voedselbanken.

    @2: Anderzijds: is het niet ge-wel-dig dat de voedselbanken prima winkels zijn waar menig BN’er zijn/haar barmhartigheid kan etaleren? ;-)

  4. 6

    @2:
    Schaamlap?
    Ik vind het eigenlijk ook de lijkwade van onze beschaving, of wat daar ook nog van overeind is.

    Sneue zaak in het geheel is verder dat de beheerders van onze cultuurtempels budgettair dermate worden gekort, dat zij zelf binnenkort ook naar de voedselbank moeten ;-)

  5. 7

    @5: BN’ers hebben mij al nooit geïnteresseerd en zo al helemaal niet ;)

    @6: Inderdaad. Kunstenaar als laatste stadium voor de voedselbankgebruiker. Vandaar die aandacht natuurlijk.

    @4: overduidelijk nee dus.