het Saillant | Geen kiesdrempel van vijf procent in Nederland

Het is een slecht idee om een kiesdrempel in te voeren van vijf procent, zoals Gerd Leers betoogt. Gerd Leers, de CDA-prominent en misschien toekomstig lijsttrekker voor de verkiezingen van 9 juni, heeft een proefballonnetje opgelaten, namelijk het invoeren van een kiesdrempel. Hij is niet de eerste die met dit idee komt, maar het is en blijft een slecht idee. Het argument voor een kiesdrempel is dat er dan waarschijnlijk maar vier of vijf partijen overblijven en dat daardoor Nederland bestuurbaar blijft. Het is natuurlijk zo dat er met minder partijen ook coalities met minder partijen gevormd kunnen worden. Maar of Nederland er bestuurbaarder door wordt is natuurlijk maar de vraag. Wat ik waardeer in de Nederlandse politiek is dat er wel verschillen zijn, daardoor valt er nog wat te kiezen. Ik mag het wel niks vinden, maar ik vind het goed dat de echte gereformeerden hun eigen clubje kunnen hebben en zich vertegenwoordigd kunnen zien in de Kamers. Waar moet de ouderwetse socialist naartoe als de SP weg zou vallen? Dat is bij de huidige peilingen helemaal niet denkbeeldig. En zou D66 nog hebben bestaan met een kiesdrempel van vijf procent? Als er nog maar vier of vijf partijen overblijven dan houden we alleen de middenpartijen over. En dus minder te kiezen. Het voordeel van het hebben van deze uiteenlopende partijen is ook dat je als GroenLinks- of PVV-stemmer de oprechte hoop mag hebben dat jouw partij mee gaat regeren. Dus of je nu eindeloze windmolensubsidies of minder moslims wilt, je hebt de hoop dat jouw stem een stem in die richting is. Bij het invoeren van een dergelijke kiesdrempel zullen er partijen verdwijnen, er minder te kiezen zijn en alles naar het midden neigen. Niet doen dus.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De banaliteit van de oorlog

Een apache vlak na opstijgen (Foto: Flickr/E-Mans av8pix.com)

Op 12 juli 2007 werd op een straathoek in Bagdad een groepje rondhangende mannen onder vuur genomen door een Apache gevechtshelikopter. Een aantal van de mannen werd direct gedood. Een busje dat even later stopte om hulp te verlenen aan een gewonde, werd eveneens onder vuur genomen, waarbij de bestuurder van het busje om het leven kwam. Zijn twee kinderen, die hij naar bijles bracht, raakten zwaargewond.

Wellicht had niemand ooit enige aandacht geschonken aan dit incident, ware het niet dat onder de doden twee medewerkers van persbureau Reuters waren: de 22-jarige fotograaf Namir Noor-Eldeen en de 40-jarige chauffeur Saeed Chmagh. Reuters vroeg onder de Freedom of Information Act om openbaarmaking van de beelden vanuit de helikopter, maar dit werd geweigerd. Gisteren verscheen de video echter op Wikileaks onder de titel Collateral Murder.

De beelden zijn zeer schokkend en misselijkmakend: bemanningsleden maken zich vrolijk om legervoertuigen die over lijken heen rijden en lijken zich meer in een videospel te wanen dan dat ze ook maar enig moment beseffen dat ze zojuist twaalf levens hebben beeindigd. Kijk zelf hieronder.

WAARSCHUWING: DEZE VIDEO BEVAT GRUWELIJKE GEVECHTSBEELDEN



Wat echter het meest tragisch is, is dat dit drama verklaarbaar is als je begrijpt
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De luie netwerkgeneratie

Mei Li Vos (PvdA) reageert met een lezenswaardig artikel in Trouw op een net zo lezenswaardig artikel van Joop Hazenberg in diezelfde krant eerder.
Joop Hazenberg zet de twintigers en dertigers neer als de netwerkgeneratie die niet langer langs collectivistische weg de wereld wil veranderen. Ze doen dat met losse verbanden en snelle uitwisseling van ideeën. Mei Li Vos reageert door te stellen dat je voor invloed je wel degelijk in de bestaande organisaties moet zitten. Anders word je simpelweg genegeerd.

Beide hebben een punt, dat kunt u zelf lezen. Maar beiden missen ook een punt, welke ik u hier wil meegeven.
Wat namelijk echt nodig is, voor (het streven naar) welke invloed dan ook, is een gevoel van urgentie, van onrecht, van pijn. En dat heeft die generatie niet. Waar zou dat immers vandaan moeten komen? Ze zijn opgegroeid met alles wat hun hartje maar kon wensen. Ze zijn opgegroeid zonder de dagelijkse druk van een koude oorlog of milieuvervuiling. Ze hadden geen zwaar religieuze ouders die ze in een keurslijf probeerden te drukken. Kortom, ze hebben geen reden om zich heel erg boos te maken. En zonder een reden om je boos te maken, stranden alle initiatieven in goede bedoelingen en gezellige tweets. Natuurlijk zitten er altijd wel een paar verdwaalde zielen tussen die wel echt boos zijn. Maar niet de hele generatie en al zeker niet de mensen die al een tijd aan het netwerken zijn. Want als die namelijk echt boos waren geweest, hadden ze daar geen tijd of energie voor gehad.
Dus beste Mei Li en Joop, jullie goedbedoelde oproep valt in het water.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PvdA: Een volwaardige openbare bibliotheek

PvdA: Een volwaardige openbare bibliotheek

Een volwaardige openbare bibliotheek is toegankelijk en bij de tijd. Om
ervoor te zorgen dat dit ook echt het geval is, heb ik een aantal moties
ingediend waarover de Tweede Kamer vandaag stemt. Als de Kamer er net zo over
denkt als wij kunnen de bibliotheken straks rekenen op een fatsoenlijk budget en
een goede digitale bereikbaarheid. Op deze manier is de bibliotheek klaar voor
de toekomst.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PVV: Één publieke tv-zender

PVV: Één publieke tv-zender

De PVV wil dat er nog één publiek tv-net overblijft en de Wereldomroep wordt geschrapt. Het geld dat zo vrijkomt wil de partij besteden aan het betaalbaar houden van de zorg.

Het inkrimpen van de publieke omroep is een van de speerpunten in het verkiezingsprogramma dat de partij eerdaags presenteert. Wilders heeft zijn programma laten doorrekenen door het Centraal Planbureau.

Quote du Jour | Uncharted Territory?

“Economic optimists have taken control of the market.. ..We’re in uncharted territory. I think we can keep trending higher.” (Reuters)

Energieanalist Gene McGillian reageert op de hoogste olieprijs sinds oktober 2008. Na positieve signalen van de Amerikaanse industrie en arbeidsmarkt: het aantal banen stijgt in een tempo dat de laatste drie jaar niet meer is vertoont -huizen en auto’s worden ook weer verkocht- schoot de olieprijs gisteren omhoog naar 86 dollar. Optimisme over de economie beheerst de markten en dat is voor de geciteerde analist aanleiding om te beweren dat we op ‘onbekend terrein’ zijn. Merkwaardig? De jaren dat optimisme de markt regeerde en de olieprijs navenant omhoog schoot staan mij toch nog helder voor de geest?

Vorige Volgende