Effe griezelen.

“Baby verlost van tweede hoofd” kopt de Telegraaf. Het babytje dat verlost wordt kijkt er wel redelijk rielekst bij, de kleine guit, dit in tegenstelling tot het tweede hoofd; een berustende gelaatsuitdrukking, er pruttelt wat schuim uit een mondhoek, maar toch, waarom is dit het 2e hoofd en niet het eerste ? Gewoon een kwestie van vette pech dus. Vette pech voor hoofd no2.

Voor een hoofd dat elf maanden lang “geen verbinding met de organen” heeft gehad ziet het er trouwens verassend fris uit.