Minister Opstelten wil verdachten met het zogenoemde decryptiebevel kunnen dwingen hun computer te ontsleutelen. Expert Jaap Henk Hoepman pleit ervoor dat de informatie dan niet als bewijs wordt gebruikt. Een nieuw plan van minister Opstelten: verdachten van ernstige misdrijven worden verplicht mee te werken aan het openen van versleutelde bestanden op hun computer. Bestrijden van kinderporno is de aanleiding, en het doel van de maatregel is om verdere schade en misbruik te voorkomen (denk aan de zaak Dutroux) en om slachtoffers zo snel mogelijk van bijstand te kunnen voorzien. De minister heeft onderzoek laten doen naar de vraag in hoeverre dit voorstel ingaat tegen het nemo-tenetur beginsel dat stelt dat een verdachte niet mee hoeft te werken aan zijn eigen veroordeling. Dit onderzoek is uitgevoerd door Bert-Jaap Koops van het TILT. In het onderzoek worden drie mogelijke uitwerkingen beschreven.
Nu steeds meer machines semi-automatisch opereren, roept dat nieuwe vragen op over moraliteit. Een kort, interessant stuk in The New Yorker.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ANALYSE - In grote delen van de wereld zijn de militaire uitgaven de laatste jaren gedaald. Maar wacht nog even met juichen.
Op het eerste gezicht lijkt in 2011 een nieuw hoogtepunt in de militaire bonanza die de wereld al tien jaar onveiliger maakt. Wederom zijn de wereldwijde uitgaven aan wapens en legers gestegen (1.699.751.000.000 dollar). Maar als we rekening houden met valutaschommelingen zijn voor het eerst sinds eind jaren negentig de militaire uitgaven gedaald.
Veel is het niet (nou ja, voor dat geld heb je in Nederland geen vergrijzingsprobleem meer).
In 2010 besteedden alle landen 1.611.849 miljoen dollar aan militaire zaken.
In 2011 (dus gecorrigeerd) besteedden alle landen 1.598.504 miljoen dollar.
Het zijn vooral de Westerse landen die beknibbelen op hun krijgsmacht.
Zelfs de Verenigde Staten besteedden in 2011 minder aan hun krijgsmacht dan het jaar ervoor en dat mag gerust een trendbreuk worden genoemd. Ongetwijfeld dat de de-escalatie in Afghanistan en Irak er mee van doen hebben. Het kan ook zijn dat het een kwestie is van schuiven met potjes: zowel Irak als Afghanistan laten een flinke stijging van de militaire uitgaven zien.
Er zijn echter ook veel landen die juist meer uitgeven. Grote spendeerders zijn China, Rusland en vrijwel alle Afrikaanse landen.
ANALYSE - Het huidige prostitutiebeleid rammelt aan alle kanten, maar een eenvoudige oplossing ligt niet voor het oprapen, daarvoor zijn er teveel onzekerheden.
Ik kan me niet voorstellen dat een jonge vrouw uit pakweg de Filippijnen op een ochtend opstaat met het idee “Weet je wat? Ik verhuis naar Amsterdam, ik ga daar werken op De Wallen! Seks met dronken toeristen, dat is zeg maar echt mijn ding!” Doordat ik me dit zo slecht kan voorstellen, ben ik er vrij zeker van dat menige vrouw niet voor haar plezier achter de ramen staat. Ik ben er nog zekerder van dat er vrouwenhandel bestaat, want ik heb ooit een Aziatische vrouw gekend die door een bende aan het werk was gezet. Ik ken meer voorbeelden.
Ik ben er echter óók zeker van dat er vrouwen zijn die bewust voor prostitutie kiezen. In een Duitse hotellobby heb ik wel eens gesproken met zo iemand, tot ze het gesprek afbrak omdat een bloedmooie man binnen kwam lopen in wie ze een potentiële klant zag. Ze had me niet veel verteld, maar het was me voldoende duidelijk dat ze haar werk bepaald niet met tegenzin deed. Ook hiervan ken ik meer voorbeelden.
Onvrijwillig of vrijwillig, het kan allebei, en ik denk daarom dat het niet waar is wat ChristenUnie-Kamerlid Gert-Jan Segers in De Volkskrant schrijft, dat prostitutie zonder meer gelijkstaat aan slavernij. Niet dat ik het geheel oneens met hem ben, niet dat ik zijn zorgen niet deel, niet dat ik geen respect heb voor zijn verontwaardiging. Integendeel. Internationale vrouwenhandel bestáát, ook Nederlandse meisjes kunnen in handen vallen van loverboys en onvrijwillige seks heet – om het beest bij zijn naam te noemen – inderdaad verkrachting.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
COLUMN - Even checken mensen, wat is de staat van de surveillancestaat? Een bijdrage van Jaap-Henk Hoepman.
Sla de persoonlijke gegevens van alle klanten van Internet Service Providers en telefoniebedrijven op in een centrale database.
Bewaar zes maanden lang van alle Internet en telefonie gebruikers wanneer en hoe lang ze gebruik maken van Internet en hoe lang en met wie ze bellen (en vanaf welke locatie).
Luister real-time telefoongesprekken, email en internetverbindingen af.
Surveilleer op twitter, en breng iedereen een bezoek die een doodsbedreiging uit.
Plaats overal in de stad camera’s en bekijk de beelden vanuit een centrale meldkamer (en sla de beelden ook nog een paar dagen op).
Plaats camera’s met nummerplaatherkenning langs de grens en langs de snelwegen, en bewaar deze gegevens vier weken.
Stop iedereen in een DNA database – Zaak Vaatstra bewijst noodzaak. (Een DNA databank? Ik zeg doen!)
Volg alle automobilisten in realtime en beboet snelheidsovertreders automatisch – 661 verkeersdoden in 2011bewijzen noodzaak.
Volg het door de OV chipkaart geregistreerde reisgedrag van alle reizigers met het openbaar vervoer.
Volg de positie van alle mobiele telefoons in real-time.
Sla alle vingerafdrukken van alle Nederlanders op in een centrale database – 1.19 miljoen misdrijven in 2011bewijzen noodzaak.
ACHTERGROND - Het is niet meer voldoende om internet als een commons te beschouwen, zegt de Canadese onderzoeker Ron Deibert. We moeten toe naar cyber stewardship.
Na een jarenlange laissez faire-politiek, proberen overheden hun grip op het net te versterken. Met de groei van het internet, groeien ook de problemen (cybercrime, cyberwarfare, dissidentie). Tegenstanders van die inmenging beroepen zich vaak op het idee van de commons, het internet als een gemeenschappelijke ruimte waar iedereen in gelijke mate aanspraak op en gebruik van kan maken. Dus handen ervan af graag.
Maar dat is niet genoeg, zegt Ron Deibert, directeur van het Canadese Citizen’s Lab, een multidisciplinaire onderzoeksgroep die zich bezighoudt met het vrije net. Deibert was afgelopen dagen in Nederland om zijn ideeën toe te lichten in een publieke lezing. Ik mocht bij een besloten discussie-bijeenkomst aanschuiven. Zijn these is interessant, maar roept ook veel vragen op.
Deibert vindt dat het idee van de commons aantrekkelijk, maar ook wat gemakzuchtig. We moeten onderkennen dat er enorme problemen op de loer liggen. Cybercrime is een reëel probleem, zeker nu de demografie van internet verandert. Daarmee doelt Deibert op de enorme influx van niet-Westerse internetgebruikers die voor ons ligt, waardoor ook andere normen het communicatieverkeer zullen reguleren.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
In de toekomst is geen DNA-databank meer nodig. Een memorize chip is voldoende. In dit filmpje is meer zorg besteedt aan special effects dan aan verhaal en consistentie (handgranaten waar de pinnen nog in de ontsteking zitten, plachten niet te ontploffen, beste regisseur). Maar het moet gezegd worden: amusant filmpje.
OPINIE - Wie documenten wil krijgen van de overheid, moet bereid zijn om daarvoor te knokken. De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) werkt niet in de praktijk, maar de Raad van State ziet geen enkel probleem.
De Raad van State vindt het onnodig dat de Wob (Wet openbaarheid van bestuur) volledig op de schop gaat. De problemen die er zijn rond de Wob hebben te maken met de uitvoering van de wet, niet met de aard ervan, vindt het adviescollege in een deze week uitgebracht advies.
Een zeer discutabel standpunt. ‘Wobben’ is onder de huidige wetgeving een uitermate frustrerende bezigheid. Sargasso heeft tal van Wob-procedures lopen. De – bewust opgeworpen – hindernissen die daarbij opdoemen zijn eindeloos en soms hemeltergend. Een korte bloemlezing uit de Wob-praktijk anno 2012.
In een kleine gemeente in het noorden des lands heeft Sargasso documenten opgevraagd rond het ontslag van enkele ambtenaren en schimmige zaken rond de gemeentelijke begroting. Het gaat om besluitenlijsten van B&W, notulen, adviezen van accountants, brieven en dergelijke. Voor het zoeken in het gemeentelijke archief brengt de gemeente legeskosten in rekening: 18,60 euro per kwartier. En dat loopt op: Sargasso krijgt drie nota’s van in totaal €2752,80. Om die aan te vechten moet apart worden geprocedeerd.
Marc Chavannes over internet en rechten
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.