Een dorp is een manier van denken

Zondagmiddag was ik Obbicht, het dorp waarin ik ben opgegroeid, om de Ecrevisseprijs te ontvangen. Mijn vrouw kon er niet bij zijn. Na afloop probeerde ik tevergeefs de uitreiking voor haar te omschrijven. Er zat een aangenaam soort dubbelzinnigheid in. Het comité sprak ernstig over het behoud van de lokale cultuur, terwijl ze zelfgemaakte papieren hoedjes droegen. Misschien moet je katholiek zijn om dat een begrijpelijke combinatie te vinden. De onderstaande tekst las ik voor als dankwoord. Gisteravond zat ik voor het eerst sinds tien, vijftien jaar weer eens in de bus naar Obbicht. Ooit is het normaal geworden dat pap me komt ophalen in Sittard. Ouderschap lijkt soms verdacht veel op een taxibedrijf. Gisteravond kon pap me niet komen halen. Er was een feestavond van het zangkoor. Behalve mij is er één andere passagier in de bus. Een vrouw van een jaar of dertig. Een vriendin had haar met de fiets naar de bushalte bij het station in Sittard gebracht en was daar blijven staan wachten bij de bus, in de kou, zoals je iemand uitzwaait die gaat emigreren. De vrouw stapt uit in Born. Het laatste stuk ben ik alleen met de chauffeur. Zwijgend draaien we door de bochten van de donkere dorpen. Straten zijn leeg. In een enkel huis brandt gelig licht. Maar hele stukken ogen verlaten. Hoe langer ik hier weg ben, hoe mysterieuzer het gebied op me overkomt. Even heb ik het gevoel dat ik op het punt sta wakker te worden uit een droom.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Giddens kijkt terug op zijn Derde Weg

De Britse socioloog Anthony Giddens was jarenlang dé lieveling van sociaal-democraten in Europa en van Bill Clinton aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. New Labour, het Paarse kabinet, de Duitse sociaal-democraten onder Schröder, Lionel Jospin, allemaal dweepten ze met zijn sociaal-democratische Third Way in de hand. Kok voorop. Hij mocht zelfs bij Clinton langskomen om uit te leggen hoe ons ‘poldermoddol’ het neo-liberalisme en sociaal-democratie zo knap wisten te verenigen.

Tien jaar na de verschijning ervan, op de puinhopen van de kredietcrisis, is Third Way compleet in diskrediet geraakt. De meest basale regulering, die het kapitalistische monster moesten temmen, zijn niet door Bush, Balkenende of Merkel weggehaald, maar door hun zogenoemde sociaal-democratische voorgangers. The Third Way zou geen tussenweg zijn, maar een pad rechts van het neoliberalisme.

Anthony Giddens spreekt zich in een artikel uit voor zijn Third Way en probeert zich te verdedigen tegen de kritiek. Het blijft vooral verdedigen. Weet hij u te overtuigen?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Je kunt de kans op Alzheimer verkleinen..

…aldus hoogleraar psychiatrie en geheugendeskundige Gary Small. Hier geeft hij allerlei advies over onthouden, multitasken en het trainen van de hersenen. Nog een provocerende stelling: wetenschappers moeten tijdig hun ideeën durven opgeven. Misschien geldt dat ook wel voor mensen in het algemeen.

Meer bij Videovolt, @hmblank.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Sailliant | Waar blijven de rode vaandels?

SaillantLOGO Ongecontroleerd en schaamteloos kapitalisme hebben de wereldeconomie in een diepe crisis gestort, en er lijkt geen oplossing in zicht. Maar waar praat Nederland over? Chocomelknoeiende Marokkanen in Gouda en dronken meppende kamerleden. Wordt het niet eens tijd dat socialistische partijen laten zien waarvoor ze eigenlijk bestaan? Revolutie potverdrie!

Wat opviel aan de crimi-enquete die onze Tweede Kamer deze week opgelegd kreeg door de chantagejournalistiek van RTL: ieder kamerlid vulde braaf een formuliertje in. De enige die dat niet deed was Hero Brinkman (kudoos voor hem). Maar verder protesteerde niemand tegen een debiele poging om de privacy van kamerleden te grabbel te gooien. Zorgwekkend.

Maar er was nog wat anders: het is duidelijk dat met het vertrek van Krista van Velzen uit de Tweede Kamer er een bloedeloos, non-activistisch links is overgebleven. Is er nou helemaal niemand bij die SP, PvdA of GroenLinks-fractie gearresteerd bij een protest, het gooien van verfbommen, ophitsing, muiterij of belediging van een ambtenaar in functie? Je kan veel zeggen van die PVV-ers, maar hun justitieverleden past perfect bij het beeld dat er van hun partij bestaat. En als je een beeld hebt van links als zacht pratende, weldenkende middenklasse zonder ruggegraat of vuile handen die nooit “vol op het orgel” gaat, dan klopt dat ook best aardig.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De ethische robot

Martijntje Smits is techniekfilosoof en werkt bij het Rathenau Instituut onder andere aan het project Sociale Robots. Het stuk staat ook op het blog van het instituut.

robotEen ethische robot. Die claimen de Amerikaanse filosoof Susan Anderson en haar man, de computerwetenschapper Michael Anderson onlangs te hebben gemaakt en geprogrammeerd.   De robot controleert of patiënten hun medicijnen innemen en beslist of hij een arts waarschuwt als ze dat niet doen. Maar kun je hier echt van een ethische robot spreken?

Ethiek gaat vaak over kiezen, over het maken van een keuze in een situatie waarin er een keuze gemaakt moet worden tussen verschillende waarden. Dat noemen we een morele keuze en de hamvraag voor de ethicus lijkt dan wat de goede, meest optimale keuze is. Veel ethici zijn op zoek naar principes die toepasbaar zijn in lastige, dubbelzinnige situaties. De discussie tussen ethici spitst zich vervolgens toe op de vraag of zulke algemene principes wel te vinden zijn. Zijn die dubbelzinnige situaties wel vergelijkbaar, hoe belangrijk zijn particuliere omstandigheden daarbij? En zijn de relevante waarden wel tegen elkaar af te wegen? Wat is de rol van emoties, stemmingen en passies bij het vormen van een afgewogen inzicht in de situatie en in de nood van de ander?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Dutch Bloggies stoppen

SaillantLOGO Stichting #DutchBloggies vindt inderdaad dat bloggen zich heeft bewezen en dat het momentum is verschoven naar social media.

@JeroenMirck, jurylid bij de Dutch Bloggies verdedigt op de Twitters de opheffing van de Dutch Bloggies. Na tien jaar prijzen uitreiken voor de beste weblogs van Nederland stoppen de Dutch Bloggies ermee. Naar eigen zegge omdat het momentum is verschoven naar Twitter en andere social media. Dat laatste kan ik opzich beamen, we krijgen bij Sargasso immers steeds meer hits vanaf Twitter binnen. Sommigen mensen schijnen toch nog behoefte te hebben aan (burger)communicatie die de limiet van 140 karakters overstijgt?

Met het verdwijnen van de Dutch Bloggies verdwijnt een instituut in de Nederlandse blogosfeer. Want zo verguisd als dat ze bij vlagen waren, zo veel postjes zijn er door vriend en vijand gewijd aan het jaarlijkse evenement met duistere sponsoren en dito animeermeisjes. In 2006 mocht Sargasso cashen op dit jaarlijkse blogfeest met de prijzen voor beste collectieve weblog en beste weblog van Nederland. Het jaar daarop werd vanwege een omstreden jurylid voor velen een sof. De Dutch Bloggies waren altijd erg creatief in het bedenken van prijscategorieën: beste nieuwkomer, beste thema, beste link, beste BN-er… alleen de Salon Bloggies (foto) konden de Dutch Bloggies nog overtreffen in illustere prijscategorieën: klikken en scrollen. Maar dat is nu allemaal voorbij. Tijdens de bloggersborrel in januari 2011 kiezen de Dutch Bloggies de ‘blogger van het decennium’ en daarna kunnen we met z’n allen voorgoed overstappen op Hyves ..of valt er op bovenstaand saillant nog wat af te dingen?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lees je kinderen ‘Levende bezems’ voor

what would batman do?Nu het neoliberalisme in ons land leidend is geworden vraag ik mij af hoe je in deze tijd een kind het beste kunt voorbereiden op de toekomst. De kans is groot dat onze kinderen niet langer kunnen vertrouwen op de vangnetten van de verzorgingsstaat. Moeten we daarom onze kinderen daarom extra stimuleren om sociaal en solidair met zwakkeren te zijn? Of moeten we ze leren om juist voor hun eigen hachje te zorgen?

Tony Judt beschrijft in zijn testament (Het land is moe) de opkomst en de afkalving van de verzorgingsstaat. Doordat we de laatste dertig jaar vooral bezig waren met het najagen van materieel eigenbelang weten we wel wat de dingen kosten, maar we hebben geen idee wat ze waard zijn. Volgens Tony Judt moeten we leren van de geschiedenis om te begrijpen wat de verzorgingsstaat waard is. Die verzorgingsstaat is er niet zomaar gekomen. Er is veel ellende van slechte leef- en werkomstandigheden aan vooraf gegaan. Je kunt wat onze voorouders voor ons hebben opgebouwd niet zomaar afbreken. ‘We zijn allemaal schatplichtig aan degenen die ons voorgingen, maar ook aan die na ons komen.’

Ja, hoe leer je de kinderen wat dingen waard zijn, in een tijd van ‘enrichissez-vous’? Kinderen leren veel door het voorbeeld van hun ouders. We kunnen dus niet al te veel van onze spruiten verwachten als we zelf niet door hebben welke zaken werkelijk de moeite waard zijn. En we zullen zelf het voorbeeld moeten geven hoe je het beste tot een balans kunt komen tussen je eigen belang en de belangen van anderen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nederland verdient dit kabinet

Deze gastbijdrage is van Paul Teule.

pindakaasDat blijkt volgens mij uit het net gepubliceerde merkenonderzoek van het European Institute for Brand Management (EURIB). Normaal zou ik onderzoek onder duizend doorsnee-Nederlanders die zeggen welke ‘merken’ ze ‘liever niet willen missen’, niet zo snel lezen. Het ANP-bericht (dat vooral het persbericht heeft overgetikt) waaruit blijkt dat  voor vrouwen de HEMA op één staat en voor mannen het NOS-Journaal, en dat  Senseo en Bolletje het dit jaar niet zo goed doen, liet mij in eerste instantie koud.

Toen ik uit verveling toch maar even de top 100 van het daadwerkelijke onderzoek bekeek viel mijn oog op plaats 79: ‘Anne Frank huis’, een beetje vreemd ingeklemd tussen Dove (80) en Conimex (78). ‘Anne Frank huis’, is dat een merk? Wat blijkt: je kon naast bier, keukens en zuivel ook op musea stemmen. Het Anne Frank huis is het enige museum dat de top 100 haalde. Slechts 36% van de ondervraagden dat het jammer zou zijn als het zou verdwijnen. Nog geen 20% zou het verdwijnen van het Rijksmuseum, het Van Gogh of het Boijmans betreuren.

Het geeft een ontnuchterend beeld van Nederland. Blokker (plaats 2, 72% kan niet zonder), Ikea (7e plaats met 65%) en Douwe Egberts (plaats 22 met 51%) spelen een veel belangrijkere rol in ons leven dan onze musea. Ook kwaliteitskranten en organisaties als UNICEF en Amnesty International halen de 20% nauwelijks.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ontsnappen aan de korzeligheid

Een eerste bijdrage van Michel van Eeten, weblogger en wetenschapper aan de TUDelft. Het stuk is ook op zijn weblog Bijzinnen te lezen.

Wie uitgebreid Sinterklaas viert, doet er goed aan een liefde op te vatten voor het eindrijm. Zo moet iemand die zich bezighoudt met veiligheid, leren houden van de hyperbool.

Maandag was ik op een symposium over veiligheid op internet. De hyperbolen betroffen vooral het onheil dat ons zou bedreigen. Uiteindelijk verkondigen die overdrijvingen dezelfde boodschap: onze strijd is nobel en verdient meer erkenning. De hyperbool is het wapen van de miskenden, van hen die bang zijn te tekort gedaan te worden. De overdrijving helpt de realiteit een handje bij het behartigen van de goede zaak. Blijkbaar kan de realiteit dat niet op eigen kracht.

Tijdens het veiligheidssymposium betoogde een politieagent dat de criminaliteit op internet exponentieel toeneemt. Hij had enkele rekwisieten meegenomen: een schaakbord en een paar zakken rijst. Voor het geval de toehoorder de ernst van die mededeling zou ontgaan. Een rijstkorrel op het eerste vakje, twee op het tweede vakje, vier op het derde vakje. Ruim voor het laatste vakje van het schaakbord zou die reeks de totale wereldproductie overstijgen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Taxing is not stealing from the rich

cartier in parijsVia WWNorton Sociology on Twitter, this item where Erik Olin Wright responds to a student arguing that taxation for public goods such as health care or education is stealing from the rich and a deprivation of their natural right to dispose of their income as they see fit. EOW destroys that argument in two steps:

1. the libertarian argument is that appropriation of income does not harm the poor (the student actually makes that argument). Not so says EOW.

“This condition never exists because the claims to property rights in nature – to the land and raw materials extracted from the land – have always and everywhere been originally established through violence and coercion. If a property right is initially established by force, then subsequent transfers of those rights are also illegitimate. This is not a minor wrinkle; it is fundamental to the nature of property rights.”

2. There is nothing “natural” about property rights.

“Production and wealth are the result of social interaction and interdependency, not isolated individual endeavors. A given person can become rich only because that person lives in a social world in which everyone benefits from the fruits of labor of people in the past and interactions in the present.”

File that alongside “there is no such thing as free market” and “it’s not your money.

EOW actually makes an argument close to that Neil Fligstein’s Architecture of Markets and the idea of conception of control, that is, that economic matters are embedded into a texture of social relations and rules that shape them. There is no such thing as a free homo economicus, working towards his self-interest and therefore deserving of keeping whatever he makes. There are categories of people who accumulated wealth over generations, initially through violent expropriation (think colonization and slavery) and then continued to have the rules set to protect such appropriation.

But such naturalization of what are social construct and ideological justifications is a neat trick to shut down discussion and treat every alternative as “unnatural” and therefore illegitimate and out of bounds for “serious” consideration, and not subject to democratic governance.”

“But individual self-governance or individual freedom is not the only value that is in play in economic production, and it does not have the character of some supreme value that “naturally” overrides all others. Other values that are relevant include social justice – being sure that the value of equal opportunity is not destroyed by the way we organize the rules of the game. Another value is human flourishing in its many forms. And of course, there is the value of robustly sustaining the process of social cooperation itself in order to maintain the level of social production and (perhaps) expand it. Many other values can also be specified as things which bear on the question, “what are the best rules of the game for organizing social production and distribution.” Once you see things this way it is not a violation of the freedom of the rich to tax them to provide health care for everyone or food for poor children or public schools. Rather, it is balancing the value of individual freedom with the value of social justice and human flourishing.

Emphasis mine.

Meer bij Global Sociology Blog, @socprof

Vorige Volgende