Hallo hongerigen! Na het overweldigende succes van GC's vorige Koelinere Zaterdag (die om praktische redenen toen op vrijdag plaats vond) is uw aller Lord Flash weer eens achter de pannen gekropen om een recept te testen. (Zeg maar: "Dank u, Lord Flash." Heel goed.) Ook ditmaal staat in de Koelinere Zaterdag de Italiaanse keuken centraal. Het gerecht van studie deze middag is de zogenaamde "Pasta van het karretje." Over de oorsprong van de naam zegt meneer Google niks, maar consultatie van de huisitaliaan leert dat de pasta vroeger van het karretje afgeschept werd. "Karretje?" "Jajaja, zo'n duwkarretje waar je ook bijvoorbeeld je desserts op kunt uitserveren." Laten we het maar op houden dat het vroeger veel in Italiaanse gevangenissen en weeshuizen gekookt werd, waar ze met zo'n karretje de gevangenen langsgingen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De laatste tijd is er veel gesproken over privacy. Dan wel als een achterhaald concept en iets wat onze veiligheid beperkt of juist als grootste goed in de moderne rechtstaat.
Er wordt alleen in de discussie nog een punt onderbelicht: de overlap tussen overheid en bedrijven. Traditioneel bestaat er een scheiding tussen beide domeinen, maar enkele privatiseringsgolven hebben er toe geleid dat [url=http://www.ns.nl/pages/index.html]vele[/url] [url=http://group.tnt.nl/portal/nl/]voorheen[/url] [url=http://www.nuon.nl/]publieke[/url] [url=http://www.kpn.com/]diensten[/url] inmiddels als commerciële bedrijven geleid worden, al dan niet met de overheid als aandeelhouder. Vaak wordt hiertegen geageerd vanwege extreme salarissen en bonussen voor de [i]CEOs[/i] of vanwege een puinhoop in de administratie die door de overgang van staat naar bedrijfsleven ontstond. Maar er is een belangrijk, sluimerend gevaar, namelijk op het gebied van privacy schending.
De absolute kampioen is de NS. Als monopolist hebben ze schijt aan alles en iedereen. [url=http://www.nieuwsbank.nl/inp/2002/08/29/T018.htm]Dubieuze tariefsverhogingen[/url], [url=http://www.planet.nl/planet/show/id=2303090/contentid=718339/sc=6c1013]targets niet halen[/url], [url=http://blog.webwereld.nl/2007/08/08/politie-censureert-foto-webwereld/]journalisten lastig vallen[/url], [url=http://www.volkskrant.nl/binnenland/article224707.ece]onrechtmatig klantgegevens verzamelen[/url]; [i]you name it[/i]. De NS doet het echt en als er kritiek komt halen ze er vooral hun schouders bij op. Maar terug naar de privacy.
De NS zegt namelijk onder anderen [url=http://www.ns.nl/servlet/Satellite?searchkey=privacy+chipkaart&pagename=www.ns.nl%2Fgeneric%2FFAQWrapper]het volgende[/url] over de OV-chipkaart:
[b]Koppelt u standaard reis- aan persoonsgegevens?[/b] Nee. Dit gebeurt alleen als dat nodig is, bijvoorbeeld om een vraag of verzoek van een reiziger te beantwoorden. Denk daarbij aan ?geld terug bij vertraging?. En ook dan geldt, dat die koppeling alleen gemaakt mag worden door een daartoe geautoriseerde persoon.
Groot op de voorpagina plaatste de Volkskrant het: Joop den Uyl had na de Lockheed-affaire rond Prins Bernhard een tweede vergelijkbare zaak, de Northrop-affaire, helpen verzwijgen. Dat wordt beschreven in de nieuwe Den Uyl-biografie van Volkskrant-redactrice Anet Bleich. Dat de Volkskrant haar voorpagina gebruikt om een boek van een van haar redacteuren te pluggen is wellicht wat bedenkelijk, maar een nieuwe rel rond het koningshuis heeft natuurlijk wel nieuwswaarde.
GroenLinks greep meteen de kans om te pleiten voor openheid. Femke Halsema eiste in kamervragen onmiddelijke publicatie van het rapport, wat andere partijen overigens minder nodig achtten.
Deze middag heeft Vrij Nederland het rapport op haar website gepubliceerd, wat het beantwoorden van de vragen van de premier ongetwijfeld een stuk gemakkelijk zal maken. En wat meer is, het tijdschrift wijst er fijntjes op dat zij de hele affaire al in 2005 uit de doeken heeft gedaan. Niks nieuwswaarde dus, niks grote ontdekking.
De enige treurige conclusie die hieruit kan worden getrokken is dat kennelijk niemand Vrij Nederland leest. Niet de Volkskrant, niet GroenLinks, niet de andere politici (behalve, opmerkelijk genoeg, het nuchtere CDA) en opmerkelijk genoeg zelfs Den Uyl-biografe Bleich niet.
Ach ja, wellicht kunnen we hier ook een morele conclusie trekken over de onzorgvuldige scoringsdrift van hijgerige journalisten en politici. Maar laten we dat maar niet doen. Dat soort morele oordelen horen immers meer in de jaren `70 thuis.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
‘De enige remedie is een herstel van waarden en normen en bekering tot de wetten die God gegeven heeft.’
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Martijn ter Haar.
De cd is op sterven na dood. Downloaden gaat het fysieke schijfje vervangen. Tenminste, dat is de algemene teneur in veel stukjes die over de muziekindustrie verschijnen. Er zijn echter nog twee dingen die de cd voorlopig in leven houden. Eén belangrijk, één minder belangrijk.
De minder belangrijke van de twee is de kwaliteit. Downloads worden slechts zelden op cd-kwaliteit aangeboden. Voor wie alleen naar mainstream pop luistert via zijn mp3-speler of computerluidsprekers maakt dat niet veel uit. Wie echter een dure stereoinstallatie heeft staan en houdt van bijvoorbeeld dubstep met zijn extreme bassen of kan genieten van het geweld op de dubbele basdrum van een deathmetaldrummer zal meer willen dan een 160 kbps mp3-bestand.
De belangrijkere reden treft niet alleen de audiofiele liefhebber met een aparte smaak, maar iedereen. Harde schijven gaan nog wel eens kapot. Als dat net de schijf is waar de voor veel geld aangeschafte muziekcollectie opstaat, dan is dat een ramp. Ja, iedereen weet wel dat back-ups essentieel zijn, maar bijna iedereen vergeet ze ook regelmatig te maken. Bovendien bestaat er al een handige vorm van back-up in de vorm van een solide plastic schijfje, dat ook nog eens mooi verpakt kan worden met extra informatie als songteksten erbij.
Elke vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant.
My Dying Bride is een van de grootste, zo niet de grootste, doom-metal bands ter wereld. Een band die al vele jaren het depressieve hart van mening zwartkijker en ras-pessimist sneller langzamer doet kloppen. Voor zij die niet ingewijd zijn in dit genre zal het een verrassing zijn, maar de muziek die My Dying Bride maakt is geen snelle gillende metal gemaakt door mannen in strakke spendex in beren vellen. Het tempo ligt tergend traag, de teksten zijn poëtisch en het gebruik van viool en keyboard wordt niet geschuwd. Maar het is boven alles vooral lood- en loodzwaar.
Symphonaire Infernus Et Spera Empyrium
My Dying Bride behoord tot de zogenaamde grote drie, ‘The Peaceville Three‘, van de tweede generatie doom-metal bands. Deze naam refereert aan het feit dat allen bekend werden via het Peaceville label. Naast My Dying Bride waren dit Anathema en Paradise Lost. My Dying Bride de enige die nog immer bij Peaceville vertoeft en ook de enige die het genre is trouw gebleven (beide andere bands maken zelfs geen metal meer, Anathema maakt tegenwoordig prachtige Pink Floyd geïnspireerde rock en Paradise Lost speelt leentje buur bij de rock en zelfs new wave).
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Van de ChristenUnie en de SGP mag Deep Throat natuurlijk weer niet. Die hoeven zo?n film niet eens te zien om te weten dat er niks van deugt. Arie Slob van de ChristenUnie zegt het als volgt: ?Deep Throat is een historisch symbool van de schaamteloze seksuele uitbuiting en pervers winstbejag.? Dat geldt ook voor sommige huwelijken.
Aldus Elsevier-columniste Liesbeth Wytzes. Zegt u het maar: spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de grootste golddigger van Nederland?
400 miljoen dollar aan Warner betalen blijkt te helpen…
Let op je kinderen!
Paul Lieben ziet de kogel weer van links komen
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.