GroenLinks kamerlid Tofik Dibi vreest dat het integratiedebat wordt bemoeilijkt, het CDA-Tweede Kamerlid Schinkelshoek zegt dat het geen bijdrage zal leveren aan de integratie van Moslims in Nederland. Ook de SP is tegen. Volgens de partij kunnen de moslims zich vinden in de huidige partijen en zich daar prima in thuisvoelen. Waarover heb ik het? Over het voorstel van Rabbae om een moslimpartij op te richten. Het CDA omlijst dat zelfs met de volgende uitspraak: "jezelf terugtrekken in je eigen politieke kring is niet verstandig". Van dit soort uitspraken krijg ik jeuk. Het klinkt als goedkope angst voor een politieke nieuwkomer die je kiezers kan kosten, verpakt in mooie woorden. Want waarom mogen moslims niet een partij oprichten? Laat de kiezers zelf maar beslissen of de partij bestaansrecht heeft. Ik kan zo'n initiatief alleen maar toejuichen. Het betekent immers dat Nederlandse moslims zich uitdrukkelijker gaan bemoeien met de Nederlandse politiek. Wederom een goede stap richting integratie. En mocht de partij een Nederlandse samenleving willen nastreven op islamitische grondslag, so what? Ooit het beginselprogramma gelezen van de SGP?
HELP!! “Here comes McCain again”
Zoals Frank Zappa al zei: “the torture never stops” (overigens stukken beter te hakken dan onderstaand filmpje)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Niet alleen besteedt GeenCommentaar dit jaar weer ruim aandacht aan het Amsterdam Fantastic Film Festival, dat is ook geheel wederzijds. Zo mochten we vrijkaarten weggeven, is ons een perskaart toegekend en zijn er twee heuse screeners opgestuurd. Verderop in dit stukje maken we de vijf gelukkige winnaars van de AFFF-prijsvraag bekend. Maar eerst een korte bespreking van de twee films die we alvast mochten bekijken om jullie lekker te maken voor het festival: King of the Hill en Voices of a Distant Star.
King of the Hill (imdb), of El Rey de la Montana, zoals hij in de moerstaal heet, is alweer de 10e film van Gonzalo López-Gallego. We volgen de hoofdpersoon Quim, een nietsvermoedende automobilist die in een tankstation in the middle of nowhere van Spanje een mysterieuze schone, Bea, ontmoet. Omdat ze naast mysterieus ook nog eens kleptomaan is en zijn portemonnee gejat blijkt te hebben achtervolgt Quim haar en rijdt hij het onherbergzame Spaanse bergland in. Bijna onmiddelijk wordt hij vanuit die bergen beschoten door een onbekende scherpschutter. Wat volgt is een ijzingwekkend uur film, dat doet denken aan films als Deliverance en The Hills Have Eyes, waarin Quim en Bea aan hun belager proberen te ontsnappen.
De plottwist komt op 2/3 van de film, als we eindelijk te weten komen wie of wat de ‘King of the Hill’ is, die achter de schietpartijen zit. Daar valt weinig over te zeggen zonder die plotwending te verklappen. Maar iedereen die wel eens een first person shooter heeft gespeeld zal veel bekend voorkomen. The King of the Hill laat goed zien dat er op het AFFF niet alleen hardcore SF of horror te zien is, maar ook degelijke thrillers met een fantastisch tintje. De film is tijdens het festival te zien op 11, 16 en 18 april (zie website afff voor het volledig programma).
Schier hysterisch hoongelach, dat was wat mij ten deel viel toen ik op de redactieburelen van GeenCommentaar voorzichtig suggereerde dat ik wel een stukje over de waterschapsverkiezingen in november wilde schrijven. Mijn geachte collegae vinden de waterschappen dan ook volstrekt oninteressant en houden zich in november liever bezig met de Amerikaanse presidentsverkiezingen, die (slecht getimed) in dezelfde maand zijn. Een veeg teken, wat mij betreft. Want als de redactie van het kloppend hart van zuurlinks Nederland al niet warm of koud wordt van de waterschapsverkiezingen, hoe moet de gewone Serge-met-de-geitenwollen-sok op de straat er dan enthousiasme voor opbrengen?
Dat moet anders en daarom begin ik hier nu mijn persoonlijke campagne om de opkomst bij de waterschapsverkiezingen te laten stijgen. Om te beginnen hierbij drie redenen waarom de waterschapsverkiezingen u iets moeten schelen:
1. De oudste democratische instellingen van Nederland.
Waterschappen bestaan al sinds de twaalfde eeuw. Ze zijn daarmee mee niet alleen met afstand de oudste (nog bestaande) democratische organen in Nederland, maar behoren waarschijnlijk zelfs tot de oudste ter wereld (ik kan zo gauw alleen het IJslandse parlement als oudere instelling bedenken). Iets om te koesteren dus. Nog meer dan dat, is het waterschap eigenlijk het ideale symbool voor Nederland: de strijd tegen het water gevoerd door onderling overleg en samenwerking. De waterschappen belichamen zowel letterlijk als figuurlijk het poldermodel. Trots op Nederland? Dan ben je zeker ook trots op de waterschappen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Steak tartaar valt niet in de smaak in Kampen
ProRail is niet ProLife..
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
René Froger in jury Kinderen Zingen met Sterren
De Pers: René Froger neemt plaats in de jury van het SBS-programma Kinderen Zingen met Sterren. “Het leek me leuk om iets samen met Natasja te doen en ik ben gek op kinderen, dus dit lijkt me ideaal”, vertelde de zanger dinsdag in het SBS-programma Shownieuws. Natasja Froger presenteert de show, die vanaf 26 wekelijks te zien is.
Hamas dreigt grens te bestormen
De Pers: Hamas heeft gedreigd de grenzen met Israël en Egypte te bestormen als die landen de blokkade van de Gazastrook niet opheffen. Twee maanden geleden blies Hamas al gaten in de grensmuur tussen Gaza en Egypte, waarna duizenden Palestijnen in het land inkopen deden. “De situatie is onhoudbaar”, zei Hamas-leider Khalil al-Haya.
Rel over ‘uitspraak’ moskeevoorzitter lijkt gesust
De Pers: De voorzitter van de Amsterdamse moskee El Mouahidine heeft niet gezegd dat ongelovigen ‘honden’ zijn. Zijn uitspraken zijn verkeerd begrepen, zei hij tegen het stadsdeelbestuur van Osdorp. Deze zou de uitspraak eind vorige maand tegen leerlingen hebben gedaan. Nu blijkt dat hij de woorden bij extremisten in de mond legde.
Conclusie rapport-Dijsselbloem niet goed
Geen feitelijke onderbouwing voor de conlusie van Dijsselbloem
Negatieve column over christenen is discriminatie?
Gelovigen hebben het zwaar tegenwoordig.
We moeten populistischer worden en minder academisch.
Draaien. Tak! Polarisatie. Tak! Populisme. TAK! Wouter Bos is, bij gebrek aan een politieke TomTom, hard op zoek naar een manier om de PvdA uit het slop te halen en omarmt het populisme als instrument daarvoor.
Zijn collega-vice-premier Rouvoet denkt daar toch iets anders over:
Populisme leidt alleen nog maar tot meer teleurstelling in de politiek.