VS: Moddergooien kost verkiezingen?

Behalve de president valt er straks op vier november nog véél meer te kiezen voor de Amerikanen. Afgevaardigden, senatoren, volksvertegenwoordigers op staats- en lokaal niveau. Te veel om op te noemen. En net zoals in sommige staten al lang van te voren vaststaat naar welke presidentskandidaat de kiesmannen gaan, is het in veel andere verkiezingen vaak vooraf een bekeken zaak. Districten zijn soms zo ingedeeld dat de uitslag vooraf al vast staat. Of dat voor Minnesota's zesde district ook op gaat weet ik niet, maar van Michele Bachmann werd als republikeinse kandidaat verwacht dat ze het op haar sloffen zou gaan redden. Toen kwam er een interview op 'national television'.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rookcafé’s, ja of nee?

Roken is Koeltoer! (Foto: Flickr/LHOON)

Van zes op de tien Nederlanders mogen er café’s komen waar wél mag worden gerookt. Een opiniepeiling van het AD maakt dat duidelijk. Uiteraard zitten in deze groep waarschijnlijk de rokers, zo’n 30% van de bevolking. Even kort door de bocht genomen is dus ruim 40% van de niet-rokers voor het toestaan van rokerskroegen. Een opvallend hoog percentage als je het mij vraagt.

Goed, moeten er dus rokerscafé’s komen? Op het eerste gezicht zou je zeggen van wel. Mensen kunnen zelf wel bepalen wat goed voor ze is en als de risico’s bekend zijn dan kan je niet anders dan concluderen dat het een puik staaltje betutteling is van de overheid om ze niet toe te staan.

Deze redenering laat echter een belangrijk aspect van het roken buiten beschouwing, namelijk de verslavende werking van nicotine. Het is algemeen bekend dat mensen die ergens verslaafd aan zijn moeite hebben met het plaatsen van andermans belang boven het eigen belang als het om de verslaving gaat, zeker als de ander geen direct zichtbare negatieve gevolgen ondervindt van de blootstelling aan jouw verslaving.

In deze situatie leidt dit gegeven tot de zekerheid dat er na verloop van tijd alleen nog maar rokerscafé’s zullen zijn. In bijna elke vriendengroep zijn er namelijk wel een aantal rokers te vinden. Gezien de mindere bereidheid van de verslaafden om zich op te offeren voor de niet-verslaafden zal er dus vaker naar rokerscafé’s worden gegaan.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nieuwe opsteker voor Brown

Premier Gordon Brown (Foto: Flickr/davepatten)

Het zijn gelukkige weken voor Gordon Brown. Waar zijn reputatie al verbeterde door zijn ingrijpen in de economie, daar raken nu zijn uitdagers, de jonge dandy’s van de Conservative Party, in de problemen. Al eerder hadden diverse vertegenwoordigers van de partij toegegeven cocaine gebruikt te hebben, waaronder de leider van de partij David Cameron, en zijn rechterhand, George Osborne. Het Verenigd Koninkrijk is nochtans betrekkelijk modern, en al te ernstige gevolgen heeft dit zodoende niet gehad.

Maar nu komen er ernstiger onthullingen. Dezelfde George Osborne, naast parlementslid ook de ‘Shadow Chancellor’, d.w.z. woordvoerder van de oppositie op het gebied van de begroting, nog geen 40 en een groot politiek talent, zou gesprekken hebben gevoerd met de Russische zakenman Oleg Deripaska, over een grote donatie aan het campagne-fonds van de Conservatieven. Een zo omvangrijke donatie van een buitenlander is illegaal, maar dat is bij lange na niet het ergste. De heer Deripaska is een miljardair met zeer goede banden met het Kremlin. Van alle Europese landen heeft het Verenigd Koninkrijk misschien wel de moeilijkste banden met Rusland, want naast de Georgische kwestie spelen er ook nog andere zaken, en dan vooral de moord, in Londen, op de dissident Alexander Litvinenko. Een Britse regering die de verkiezingen wint met indirecte steun van de Russische regering is ernstig gecompromitteerd. Brown mag langzaam aan weer hoop gaan koesteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wetenschapper raakt contact met buitenwereld kwijt

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

De vermaarde rechtsfilosoof, informatiedeskundige en neurochemicus Arno Donker heeft sinds vorige week zijn vermogen om in begrijpelijk Nederlands te praten verloren. Het verlies is onomkeerbaar. Doktoren spreken van een ’tragische zaak’. Zelf zegt prof. dr. ir. Donker M.Phil. dat ‘de institutionele kant van de narratieve medaille, ceteris paribus, significante ontwikkelingen heeft getoond.’

Herman de Raad van het Slotervaartziekenhuis is spraakdeskundige. Volgens hem krijgen beroepswetenschappers vaker te maken met dit soort spraakproblemen. “Een geval dat mij nog helder voor de geest staat, is dat van professor Meijnders,” aldus De Raad. “Een bijzonder vriendelijke man, maar volkomen onbegrijpelijk. Zo zei hij eens: ‘Omgevingsfactoren vereisen een door menselijk handelen van iemand anders dan mijzelf geïndiceerde cafeïnetoevoer, in een tijdsspanne die zich vanuit het heden voortzet tot enkele honderden seconden de toekomst in.’ Hij bedoelde dat hij een kopje koffie wilde.”

Toch was met Meijnders op een zeer basaal niveau nog wel te communiceren, vertelt De Raad. “Dat is met Donker helaas anders,” verzucht de arts. Hij vertelt hoe hij met behulp van een encyclopedie probeerde om de wetenschapper mee te krijgen voor een korte wandeling in het park. “In het begin had ik nog hoop. Hij leek positief te reageren toen ik hem vroeg of hij door middel van een gezamenlijke bewegingsvector een tijdelijke ruimtetijdvervorming wilde veroorzaken door onze subject/object relatie dialectisch vorm te geven op een chlorofyl-intense plek aan de oostkant van ons post-existentialistisch samenlevingsverband. Hij pakte zijn jas zelfs van de kapstok.” Al snel ging het echter fout. “Hij legde zijn jas weer neer en stelde voor om non-parametrische markov-modellen te fitten op causaal asymmetrische hysterese systemen. Toen wist ik dat ik van voren af aan kon beginnen. Een tragische zaak.”

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waterschapsverkiezingen: er valt wat te kiezen

Water (Foto: Flickr/slinky2000)

Het mag dan onzeker zijn of de waterschapsverkiezingen volgende maand doorgaan, en het is ook maar zeer de vraag of de opkomst om te juichen zal zijn, maar op één gebied zijn de verkiezingen als een succes: het grote aantal partijen dat meedoet.

Voor wie het nog niet wist: aankomende maand kunnen we voor het eerst bij waterschapsverkiezingen op politieke partijen stemmen in plaats van op individuen. En aangezien Nederland het land van de vele (lokale) politieke partijen is, betekent dit een geheel nieuwe oogst aan politieke organisaties. Een waar feest voor de politieke nerd. GeenCommentaar geeft een (beperkt) overzicht:

Gevestigde politieke partijen
In de eerste plaats doen er bestaande politieke partijen mee onder hun eigen naam: het CDA doet vrijwel overal mee, de VVD, SGP en PvdA vaak, Christenunie en PvdD soms. Ook bestaande lokale partijen als de Fryske Nasjonale Partij (waterschap Fryslan) en de Tilburgse Volkspartij (Brabantse Delta) doen een gooi naar het waterschapsbestuur.

Partijen onder een andere naam
Een tweede categorie bestaat uit bestaande partijen die -om wat voor reden dan ook- onder een andere naam meedoen aan de verkiezingen. GroenLinks en D66 steunen de milieupartij Water Natuurlijk (doet bijna overal mee), maar het gaat iets te ver om die partij als een simpele voorpost van hen te zien: de kandidaten komen vooral voort uit milieuorganisaties, niet uit de partijen (al is er best wat overlap). Meer lijkt de partij Hollands Tij (Schieland en Krimpernewaard, Delftland en Hollandse Delta) een simpel verlengstuk van Leefbaar Rotterdam te zijn. Nog veel bonter maakt het CDA het in Limburg. In de twee Limburgse waterschappen doet het CDA met maar liefst negen lijsten mee, allemaal onder de noemer “Waterbelang xxx” (bijvoorbeeld Waterbelang Maastricht). Dat grenst toch wel aan kiezersbedrog.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De linkse last?

Lastdier (Foto: Flickr/Celeste33)

Wat is dat toch met de politieke correctheid die dom rechts links probeert op te dringen. Oh, zei ik politieke correctheid? Ik bedoel natuurlijk nazisympathieën en extremisme. Of bedoel ik nou allebei?

Want het ene moment ben je een theeleutende geitenwollensok die maar blijft praten en praten om de problemen poldermodellerig op te lossen met een veel te grote hoeveelheid regeltjes, het volgende moment ben je een bloeddorstige krakert die anarchie wil en aanslagen pleegt.

Waar je als rechts persoon, even kort door de bocht, staat voor ongebreideld consumeren, je niks aantrekken van het milieu en zoveel mogelijk geld verdienen, sta je als links persoon voor consuminderen, je druk maken om het milieu en voor het spreiden van inkomen. En iedereen die dom rechts is zal er zeker van zijn dat je dat ook uitdraagt, anders ben je hypocriet. En datzelfde rechts laat ook geen moment onbenut om dat te benadrukken.

Zo moet links treuren om de dood van Haider, want “linksmensen” vinden elk leven toch even belangrijk?

Als rechtgeaard linksmens mag je je ook niet afzetten tegen de trein (ook al is het duidelijk cynisch), want links vindt het milieu toch zo belangrijk?

Vorige Volgende