Hirsi Ali heeft toch niet gelogen!

Vier doorsnee Britse jongeren van Pakistaanse/moslim afkomst reizen vanuit hun hometown Tipton naar Pakistan voor het trouwfeest van een van hen. Het is net 9/11 geweest en de Amerikanen zijn van plan Afghanistan binnen te vallen. Om onduidelijke redenen reizen ze door naar Afghanistan. Daar komen ze na de inval van de VS niet meer weg en in hun pogingen te vluchten komen ze tussen gevangen genomen Taliban-strijders terecht. Niet lang daarna zitten drie van hen in Guantanamo Bay, waar ze worden onderworpen aan een haast onmenselijk regime. De vierde waren ze kwijtgeraakt in Afghanistan en is nooit meer levend teruggezien. Twee jaar zitten ze vast, zonder formele beschuldiging en advocaat, worden op verschillende wijzen gemarteld en ondervraagd. Slaaponthouding. Gevangenschap in een kooi en spreekverbod. In de brandende zon met een volledig pak en gezicht bedekkend masker op. Zogenaamde “stress positions” moeten innemen. Pakken slaag bij ondervragingen.

Dan komt het meest ongelofelijke. Ze worden er onder andere van beschuldigd bepaalde bijeenkomsten van radicale islamieten in Afghanistan te hebben bijgewoond, terwijl twee van hen op dat moment onder politie-toezicht stonden in Engeland wegens diefstal en andere vergrijpen.

De film is gemaakt als een docu-drama, waarbij je de drie overlevenden steeds kort in beeld krijgt en daarna een segment waarin acteurs het verhaal uitbeelden. De meeste indruk maken wel de scenes in Gitmo, waar allerlei martelingen plaatsvinden terwijl je als kijker weet dat ze “onschuldig” zijn. Ik zet hier onschuldig tussen aanhalingstekens omdat de slechte kant van de film is dat het de zaken iets te zwart-wit voorstelt. Pas later in de film kom je er achter dat deze jongens geen lieverdjes waren in Engeland, en over hun motivatie om naar Afghanistan te gaan wordt niet alles even duidelijk. Ook bezoeken ze een der meest extreme Jihad Moskeeen, en de film laat het voorkomen alsof dat per ongeluk is. Maar wat wel blijft staan is dat ze heel waarschijnlijk geen geweer hebben aangeraakt, zeker geen high-ranking Al-Qaida strijders waren en op Kafka-achtige wijze werden beschuldigd van iets dat ze niet hadden gedaan, terwijl er bewijs voor handen was dat ze van blaam kon zuiveren. Ze hebben geen excuses of vergoeding ontvangen voor hun onrechtmatige detentie die hen twee jaar van hun leven heeft gekost.