Alle schilderijen zijn nep. Althans, de figuratieve doeken. Wat je ziet is niet de werkelijkheid, maar verf. Het wil niet zeggen dat kunst niets voorstelt. Dat doet het in tal van opzichten. Eén van die opzichten is geld. En, zoals ook in de ongeverfde werkelijkheid, daar wil het nog wel eens mis gaan. Peter Doig’s schilderijen doen het in de kunsthandel erg goed. Nu wordt hij aangeklaagd omdat hij zegt dat een schilderij niet van hem is.
Bill Wyman behoeft geen introductie, noch als bassist van de Rolling Stones noch om zijn werk met de Rhythm Kings. Hij heeft ook wat solowerk gedaan, zoals dit krankjoreme zomerhitje uit 1981.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Ach, kan het mij ook bommen, moet Mitchell Cullen gedacht hebben, ik ga gewoon een potje Ierse speedfolk spelen op een twaalfsnarige gitaar, percussie en drie didgeridoos. Klinkt niet slecht, hoor.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Columnist The Post Online plagieert voetnoot Arnon Grunberg.
Of is dit “kunst” of “satire”?
Update 12:50 uur: Het was dus “satire”. Een Trumpje doen of zo. Start column is aangepast.
Hier screenshot van de oorspronkelijke column:
HT Theo.
Morcheeba is een Britse fusionband die eind jaren negentig internationaal succes boekte. Ze maken gebruik van een potpourri van stijlen; het resultaat luistert lekker weg.
Bovenstaand nummer is van hun gelijknamige album uit 2010.
Rotterdammer Michel Banabila is aktief als muzikant en componist sinds begin tachtiger jaren. Zijn muziek speelt zich af in de schemergebieden van de ambient electronica, waar die samenkomt met allerlei ethnische invloeden. Soms gaat het duidelijk de kant van de wereldmuziek op, dan weer is het vooral electronisch.
Zoals op dit voorbeeld uit 2004.
Scanner is Robin Rimbaud, een muzikant die sinds begin jaren 90 muziek maakt rond geluiden die hij met zijn scanner uit de ether oppikt.
David Rothenberg is een filosofiedocent en jazzmuzikant die bekend staat als de “interspecies musician” omdat hij veel geluiden/zang van dieren in z’n muziek verwerkt – hetzij als directe opnames, hetzij als interpretaties op (meestal) klarinet.
Drie jaar deden ze er over om samen een plaat te maken. In 2011 kwam die uit.
Klangnomad is een deep house producer die hecht aan zijn anonimiteit, maar niet genoeg om ongevonden te blijven. Bovenstaand nummer duurt vijftig minuten, maar is uitstekend geschikt als achtergrondmuziek.
Neotropic is Riz Maslen, een Britse muzikante die vooral aktief is in de electronische muziek. Dit is een stuk uit 2001, van haar album La prochaine fois.
Camille Dalmais, in het artiestenleven gewoon Camille, is een franse zangeres die vooral bekend is vanwege de avontuurlijke inzet van haar stemgeluid.
Mocht het bij u nou zonnig zijn op deze middag, dan past de lome reggae van Keida (uit Kingston, dus the real stuff) daar uitstekend bij. Zoniet, dan heeft u pech gehad. In augustus komt ze naar Europa en als u toevallig een festival runt, kunt u haar nog boeken.