In Holland, nothing ever happens. Today – I'm writing this on Friday, October 21th – our main headlines are: repairs for a bridge across a wide river; slow traffic because of an accident; the extradition of three people suspected of manslaughter; something about steel prices and something about manure surpluses. The stock exchange has been stable for some three months and our best weather forecast is “tomorrow the same as today”. This is not a country of warfare, terror, murder or bloodshed. At least not for some time now. Four centuries of comparative peace have produced some pretty good chococolate, a particular kind of cheese, a lot of windmills, and radical enlightenment. Over the centuries we've had our share of artists as well, of course. I won't go so far as claiming there is something like a “Dutch school”, yet I wouldn't be surprised if art historians will one day recognize a certain 'Dutchness' in the work of Dick Bruna, Joost Swarte, Piet Mondriaan and Pieter Saenredam.
DJ Shadow is een Amerikaanse DJ die in zijn eigen muziek veelvuldig gebruik maakt van samples. Zo ook in het lied “Six Days”, waarin de vocalen zijn gesampled van het liedje “Six Day War” van de Britse band Colonel Bagshot uit 1971.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
COLUMN - Afgelopen zondag is de coalitie van Iraakse regeringstroepen en de Koerdische Peshmerga begonnen aan een grootschalig offensief om Mosoel te bevrijden. Het nieuws komt druppelsgewijs binnen. De coalitie ligt voor op schema, verschillende dorpen in de omgeving van Mosoel zijn al bevrijd en de ruïnes van Nimrud zijn ontzet. Op het moment is er nog veel onduidelijk vanwege de oorlogsmist. Zodra de bevrijding van Mosoel is voltooid zal ik hier uiteraard een column aan wijden. Vandaag ga ik het echter hebben over Hatra.
Na de val van het Nieuw-Assyrische Rijk (744-605 v. Chr.) werd het Assyrische grondgebied grotendeels overgenomen door de Babyloniërs (626-539 v. Chr.). Later verenigden de Achaemeniden (550-330 v. Chr.) Groot-Iran, Anatolië en Centraal-Azië onder hun gezag en onderwierpen ze het Babylonische Rijk. Het Achaemenidische Rijk werd ten val gebracht door Alexander de Grote (336-323 v. Chr.), na wiens dood het Nabije Oosten verdeeld raakte onder verschillende Macedonische generaals. De afstammelingen van generaal Seleucus (312-141 v. Chr.) kwamen over Mesopotamië te heersen en stichtten daar verschillende Griekse steden. In 141 v. Chr. werd Mesopotamië veroverd door de Parthen, een Iraans volk afkomstig uit het huidige Turkmenistan. Zij waren de eerste Iraanse dynastie die er na de val van het Achaemenidische Rijk in slaagde Iran en Irak in één rijk te verenigen.
COLUMN - Een onderwerp waarover geloof ik niet veel meer geschreven wordt hoewel het nog onverminderd actueel is: hoe het is voor ons Nederlanders om allemaal zo dicht op elkaar te wonen. Er verschijnen nog maar weinig romans die gaan over de makke van het hebben van bovenburen, en van hoe iedereen zich met iedereen bemoeit.
En dat terwijl Nederlanders er dol op zijn, op huizen verhuren en onderverhuren, vooral in de steden. Geen volk ter wereld heeft zo graag steeds weer mensen over de vloer. Voor niemand lijkt AirBnB zo geknipt als voor de Nederlander.
Het toneelstuk Eva Bonheur van Herman Heijermans is een klassieker in dit subgenre. Het stamt uit 1919, het is bijna honderd jaar oud, maar omdat Heijermans een meester was in de spreektaal, en omdat de spreektaal nu ook weer niet zó snel verandert, begrijp je er ieder woord van.
Het toneelstuk vertelt het verhaal van een gezin dat een huurster in huis neemt, de verzuurde weduwe Eva Bonheur. De moeder van het gezin maakt de vergissing om te speculeren op de beurs en daar bovenop de vergissing om dit te doen van het geld van Eva. Zo komt het gezin in de handen van de grijpgrage bovenbuurvrouw, die uiteindelijk het huis bezit en erin slaagt om de lover van de dochter des huizes voorgoed weg te jagen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
]
Uit principe luisteren wij natuurlijk sowieso geen muziek van het Schlagervolk naast ons,
zo schreef Prediker gisteren op deze plaats.
maar daarmee doen we de Duitsers en onszelf toch ernstig tekort.
en daarin heeft Prediker natuurlijk volkomen gelijk. Zo ben ik al jaren nieuwsgierig hoe Marianne Rosenberg in 1975 kon weten dat ook ik niet zo best zing.
Voor de podcast Het Verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek; in deze aflevering met Sander Donkers, hij schreef de biografie van Golden Earring zanger Barry Hay.
Donkers trok een paar weken in bij Hay en zijn vrouw Sandra in hun villa op Curaçao en interviewde beiden dag en nacht. Daarbij werd ook het een en ander gedronken. Het resultaat is een spannend jongensboek met zwarte randjes.
Donkers schrijft sinds 1999 voor Vrij Nederland. In 2010 won hij de Pop Media Prijs voor zijn gehele oeuvre als popjournalist.
Deze podcast is ook te beluisteren via iTunes en Stitcher.
Monique Huijdink is tekstschrijver. Ze heeft tevens een thriller op haar naam staan over de intriges achter de schermen van de Tour de France.
De VS kennen een hele subcultuur waarin hobbyisten de eigen geschiedenis – geromantiseerd – naspelen. James Townsend heeft er z’n werk van gemaakt: het leveren van goederen en spullen als antiek kookgerei, kleding en aardewerk waarmee mensen aan de slag kunnen.
Op zijn youtubekanaal presenteert hij educatieve video’s waarin hij aan de hand van 18e eeuwse kookboeken laat zien wat er in die tijd zoal gegeten werd. Dat levert soms verrassende vondsten op.
Wist u bijvoorbeeld dat de gegoede burgerij in die tijd als dessert ook wel roomijs met de smaak van Parmezaanse kaas at? Of waaruit een 18e eeuwse ‘pudding‘ zoal bestond? Of dat men overal nootmuskaat in gebruikte? Ik ook niet.
Een belangrijke bron van informatie over het leven in de 18e eeuw zijn schilderijen, zoals dit keukentafereel van de Nederlandse (!) schilder Adriaan de Lelie (1755-1820).
Yoeri Albrecht maakte er laatst attent op dat het schilderen van wereldlijke schilderijen met landschappen en/of werkvolk een nieuwe fase is in de schilderkunst, opkomend in de vroegmoderne tijd. Daarvoor schilderde men uitsluitend werken in commissie, en dat waren doorgaans schilderijen van religieuze of mythische taferelen, portretten van nobelen en notabelen of voorstellingen van de vorst op jacht.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Uit principe luisteren wij natuurlijk sowieso geen muziek van het Schlagervolk naast ons, maar daarmee doen we de Duitsers en onszelf toch ernstig tekort, zo bewijst hiphop-artiest Casper.
Ik ben zelf geen fan van het genre, noch van de klank van de beschadigde stembanden van de voormalige hardcore punkzanger, maar zijn teksten zitten degelijk in elkaar, met sterke beeldtaal.
Voor wie het Duits niet machtig is, hier een impressie:
In de Closing Time van gisteravond werd gerefereerd aan de vele muzikale talenten die de Rietveld Academie heeft voortgebracht. Ook CCC Inc. in ontsproten aan het brein van drie Rietveld-studenten.
Op de website:
CCC Inc. vindt zijn oorsprong op de Rietveld Academie in Amsterdam als de drie leerlingen Paul Kroese (wasbord), Bert Timmerman (gitaar) en Cor van Sliedregt (gitaar) samen met Joost Belinfante (gitaar/fiddle) een band oprichten. CCC staat voor Capital Canal City. Na enkele maanden voegen Huib Schreurs (harmonica/zang) en Jaap van Beusekom (zang/banjo/autoharp) zich bij de groep.
]
Daar werd wat neerbuigend over gedaan, destijds in de jaren tachtig, over “Rietveldpop”. Je hoorde zo duidelijk, zeiden de dames en heren popjournalisten, dat het Nederlands was – en dat was dan meestal niet bedoeld als compliment. Anderen herkenden er juist de helderheid in van Saenredam, Mondriaan en Dick Bruna. Persoonlijk haak ik bij zulke parallellen altijd af, maar feit blijft dat er aan de Rietveldacademie bovengemiddeld veel muzikaal talent zat, waarvan De Nits vermoedelijk het bekendste zijn.
] Die Beethoven met zijn klassieke muziek, zo oordeelde Chuck Berry in 1956, die moest eens plaats maken voor de nieuwe muziek, die hij nu eens aanduidt als rhythm & blues en dan weer als rock & roll. Citaten van Carl Perkins, Louis Jordan en Bo Diddley maken duidelijk dat Berry het nummer bedoelde als een soort volkslied voor de popmuziek.
Inmiddels is “Roll over Beethoven” zélf klassieke muziek. Het nummer is tientallen malen gecovered en staat op de Amerikaanse erfgoedlijst. Zestig jaar oud, maar het staat nog steeds als een huis.
In de inmiddels negentig jaar van hun bestaan hebben de Soul Stirrers de nodige personeelswisselingen ondergaan. Op een gegeven moment waren er zelfs twee bands met deze naam. Er zijn vermoedelijk geen beelden uit de tijd dat Sam Cooke de leadzanger was, maar bovenstaande klinkt ook niet verkeerd, al was de groep na Cooke’s vertrek wel op zijn retour.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.