PvdA: Versoepeling rookverbod veroorzaakt oneerlijke concurrentie De versoepeling van het rookverbod voor kleine cafés vind ik onverstandig. In de eerste plaats omdat het ongezond is voor alle aanwezigen. Je moet zelf weten of je rookt, maar val anderen er niet mee lastig. Tegelijkertijd veroorzaakt dit besluit oneerlijke concurrentie. Een klein café is maximaal zeventig vierkante meter. Straks krijg je dat in het ene café wel gerookt mag worden, terwijl het niet mag in het café ernaast, dat toevallig één vierkante meter groter is. Die iets grotere cafés gaan dat voelen in hun omzet. Bovendien groeit de onduidelijkheid en wordt de bureaucratische rompslomp er niet kleiner op. Met nog meer rechtszaken in het verschiet, lijkt dit me geen verstandig besluit. Ik zal de Minister wijzen op de negatieve gevolgen en haar vragen terug te komen van dit besluit.
McMurdo Station, Antarctica. CC-foto sandwichgirl
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Als we over tientallen jaren nog willen genieten van onze iPads, afwasmachines, airco’s en verlichting moet er iets radicaal veranderen in onze energievoorziening: het tijdperk van de fossiele brandstoffen nadert het einde. De overgang naar herbruikbare vormen van energievoorziening heeft zeer waarschijnlijk een interessant neveneffect: de energielevering zal steeds meer gedistribueerd worden. Waar de – door kolen geproduceerde – elektriciteit door monolithische leveranciers wordt verdeeld zal de energie in de toekomst verspreid geproduceerd worden. Iedere particulier kan nu al een zonnepaneel op het dak zetten, en met HRe ketels die naast warmte ook stroom kunnen produceren worden de oude scheidslijnen tussen consumenten en producenten langzaam minder duidelijk.
Waar deze ontwikkelingen toe kunnen leiden is goed te zien in Mas Roig, een landgoed in Catalonië in de buurt van Girona. Wie door de poort van het landgoed van Doctor Francesc Sureda rijdt, begeeft zich in een zelfvoorzienend paradijsje. Sureda, medicus, uitvinder en wetenschapper woont al 25 jaar met zijn gezin op het terrein. En gedurende de jaren wist Sureda zich steeds meer te onttrekken aan afhankelijkheden van buitenaf. Had hij eerst alleen een windmolen staan, wie nu op Mas Roig rondloopt ziet een organisch waterzuiveringssysteem waar eerst anaerobe, en dan aerobe bacterieën het water tot drinkwater omvormen. Verderop staat in de moestuin tussen de gigantische aubergines en tomaten een gloednieuwe windturbine. En op het aangrenzende grasveld staan drie grote zonnepanelen. Deze zonnepanelen draaien mee met de zon om maximaal effect te hebben. De buitengewoon enthousiaste Dr. Sureda legt het net zo enthousiast uit aan de honderdste bezoeker als aan de eerste jaren geleden. Met een electronisch werkende maquette laat hij zien dat niet-meedraaiende zonnepanelen maar een fractie van de beschikbare zonnekracht kunnen omzetten in stroom. Dan heb je eigenlijk maar gewoon een ‘groene jas aan’. Met andere woorden, dan blijft het bij mooie groene praatjes, zonder effectiviteit.
De Tweede Kamer sprak vandaag over Slimme Meters voor in uw stoppenkast. In 2020 moet 80% van de huishoudens een slimme meter hebben. Het zal mij benieuwen of dat vrijwillig kan. Het argument om de meters in te voeren is dat de consument ziet welke apparaten veel stroom gebruiken. De consument zal dan tot inkeer komen en zijn gedrag aanpassen. Het gekke is: De energiehandel hoeft deze gegevens helemaal niet te hebben, maar de kastjes zenden het wel draadloos uit. Voor de niet-hackers onder ons is deze informatie dus niet gemakkelijk toegankelijk, maar voor de energiebedrijven wel. Het is een beetje alsof automobilisten een verbruiksmeter in de auto zouden krijgen, waarbij de Shell kan zien waar en wanneer u veel peut gebruikt, maar u zelf toch een beetje moeite heeft om uw Slimme Telefoon te laten syncen met zowel de carkit als de energiemeter.
Diederik Samson, die een tijdje geleden nog tegen leek te zijn, staat nu te juichen in Twitter. Toch zijn zijn argumenten oneigenlijk, want je kun nu al zelf al meten wat je gebruikt en je kunt dat zelf veel beter. Zo heb ik met deze meter al eens aangetoond dat je moderne voedinkjes rustig in het stopcontact kunt laten zitten, omdat ze niets gebruiken als je je gadgets er niet mee oplaadt, en LB zag met iets dergelijks dat zijn “media-meuk” in stand-by wel veel energie zoog.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Weinig politieke systemen lijken zo veel op Nederland als Finland: een verdeeld electoraat, veel politieke tegenstellingen en heel veel ongeveer even grote partijen. Er is een belangrijk verschil: de Groenen regeren al sinds 1995 regelmatig mee in verschillende coalitiekabinetten.
De huidige regeringspartners van de Groene Liga zijn de Nationaal Conservatieve Partij, een pro-europese centrum-rechtse partij en twee min-of-meer liberale partijen: de Centrumpartij, een voormalige boerenpartij met euroskeptische en groene neigingen en een centrum-rechts economisch profiel en de Zweedse Volkspartij, een pragmatische partij die het traditioneel opneemt voor de Zweedse minderheid. Deze partij heeft een sterk progressief, multicultureel profiel. Naast deze twee centrum-rechtse partijen zijn er nog twee kleinere rechtse partijen in het Finse parlement: de orthodox christelijke christen-democraten en de rechts populistische Ware Finnen.
Op links zijn er nog twee grote krachten: de sociaal-democratische SDP en de de Linkse Alliantie. De SDP is een brede centrum-linkse sociaal-democratische partij van Scandinavische signatuur. De Linkse Alliantie is een radicaal, linkse, euroskeptische partij, die voortkomt uit de communistische partij die lange tijd nauwe banden onderhield met de Sovjetunie. Nog steeds is deze partij in haar retoriek radicaal links, maar zelfs deze partij heeft regeringsverantwoordelijkheid gedragen.
De Groene Liga is een gematigde Groene partij. Sinds 1995 neemt ze dus regelmatig deel aan brede regeringscoalities. Sinds 2007 zit zij in een centrum-rechts kabinet met conservatieven en liberalen. Programmatisch is de Groene Liga echter een typische West-Europese groene partij: vooruitstrevend groen, centrum-links op sociaal-economische vraagstukken, pro-europees en voorstanders voor een open samenleving. Net als GroenLinks combineert de Liga dus een groen, sociaal en tolerant programma met pragmatisme en realisme.
De organisatoren van de mondiale bankrun op 7 december moeten opgepakt worden omdat ze een gevaar voor de samenleving zijn.
Of het gaat lukken valt nog maar te bezien, maar de oproep om op 7 december wereldwijd massaal geld op te nemen zodat het financiële systeem crasht is een bedreiging voor de samenleving. Als het werkelijk lukt om banken tegelijk te laten omvallen dan komt de economie heel snel tot stilstand. Productieketens die afhankelijk zijn van betalingen tussen aanbieder en afnemer zullen vrijwel direct stagneren met uiteindelijk gevolg: lege supermarkten en benzinepompen. Dit zal geen tijdelijke lokale stagnatie zijn zoals onlangs bij de stakingen in Frankrijk, deze actie maakt het mondiale financiële systeem onherstelbaar kapot. De schappen zullen leegblijven en uw salaris -laat staan uw eindejaarsbonus- wordt ook niet meer uitgekeerd. Wat gaat er dan gebeuren? Hoe gaat u uw kinderen te eten geven? Beschikt u over een open haard en een voorraad hout als ook de energiemaatschappij ermee stopt? Welke ruilmiddelen heeft u nog in huis ..drank, seks of sigaretten?
Het is realistisch om vraagtekens te zetten bij het functioneren van het huidige financiële systeem. Het is legitiem om te protesteren tegen de bezuinigingen die overheden nu zeggen te moeten treffen als gevolg van de economische crisis. Maar het moedwillig laten crashen van de maatschappij met alle gevolgen dien is misdadig en hier moet tegen opgetreden worden. Update: Minister Jan Kees de Jager van Financiën onderzoekt de mogelijkheid om een ‘oproep tot bankrun’ strafbaar te maken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.