Mannen zijn ploegers, vrouwen zijn schoffelaars
Mannen zijn ploegers, vrouwen zijn schoffelaars
Landbewerkingsmethoden en sekseverschillen
Wederom een bijdrage van het Rathenau Instituut, dit keer van onderzoekers Laurens Hessels Hij promoveerde op 19 november aan de Universiteit Utrecht op het proefschrift ‘Science and the Struggle for Relevance’. Voor wetenschappers is het publiceren van artikelen een doel op zich geworden. Ooit publiceerden ze om te communiceren met collega’s, vandaag vooral om hun productiviteit te bewijzen. De macht van bibliometrische indicatoren moet worden ingeperkt. Sinds de opkomst van onderzoeksevaluaties in de jaren ’80 hebben we steeds beter inzicht in de wetenschappelijke output van universitaire onderzoekers. Dankzij de Science Citation Index en Google Scholar krijg je met een druk op de knop een lijst met publicaties en citaties van iedere wetenschapper. Onderzoeksfondsen en universiteitsbestuurders wegen prestatiemetingen mee bij beslissingen over financiering en bezuinigingen. Steeds meer universiteiten werken zelfs met bonusregelingen, waarbij publicaties rechtstreeks worden vertaald in onderzoeksfinanciering. Een artikel in een bepaalde tijdschriftencategorie levert dan een geldbedrag op, zonder enige reflectie op de inhoud.
Mannen zijn ploegers, vrouwen zijn schoffelaars
Landbewerkingsmethoden en sekseverschillen
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De aandacht gaat uit naar Julian Assange, het gezicht van WikiLeaks. Naar zijn onmogelijke leven, zijn mogelijke misstanden en het feit dat iedereen hem dood wil. De aandacht gaat uit naar de VS die zich arrogant en geniepig zou gedragen. De aandacht gaat uit naar individuele documenten met sappige details over politieke en publieke figuren of conflicten.
Maar het vertoog gaat niet over de betekenis van dit lek voor de wereld. En dat is een veel belangrijkere discussie.
We leven in een wereld waarin het grootste deel van de werkelijke internationale handel en wandel aan het zicht van de burgers onttrokken wordt. Het toneelstukje dat we van politici zien op de TV heeft weinig van doen met wat ze werkelijk over zaken denken, hoe ze er naar handelen en hoe het immense apparaat hen daarin bedient en een eigen leven leidt.
U en ik kiezen dus politici (ja, ik betrek dit gelijk ook op NL want hier is het niet anders) die een overheid aansturen waarin vervolgens van alles gebeurt waar u vast niet voor gekozen heeft.
We leven in een wereld waar steeds meer informatie “geheim” is en er tegelijkertijd steeds meer mogelijkheden zijn om die informatie toch met de hele wereld te delen. Een wereld waar we sowieso veel dichter op elkaars huid zitten dan 100 jaar geleden. Nu weet iedereen van de vermeende corruptie van de Turkse premier. Honderd jaar geleden had misschien maar een handje vol mensen buiten Turkije hier ooit iets over te horen gekregen
Deze bijdrage aan het open podium is van GuidoMet de actiewebsite Minimaalnominaal proberen verscheidene studentenbelangenverenigingen de aandacht te vragen voor de “Rutteheffing”. De regeling die iedereen die meer dan vijf jaar over zijn studie doet beboet met een verhoogd collegegeld van 3700 euro.
Op zich geen verkeerde regeling. Luie studenten die te weinig tot niets aan hun studie doen en universiteiten en hogescholen alleen maar geld kosten mogen daarvoor best bestraft worden. Waarom zou je anders ingeschreven staan?
Het spijtige aan deze regeling is alleen dat hij naast deze luie student ook de bestuurlijk actieve student raakt. De student die zijn studiejaren wilt verrijken met een bestuursjaar. De studenten die er voor zorgen dat de studententijd ook voor andere studenten een plezierige en leerzame tijd wordt. Deze studenten zijn ook de dupe van de regeling. Om dan nog maar niet eens te beginnen over studenten die getroffen worden door een langdurige ziekte, of wiens naaste familie overlijdt. Al deze studenten worden ook geraakt.
Ik begrijp, net als elke student op een hogeschool of universiteit, best dat er bezuinigd moet worden. Ik begrijp ook dat dit dan helaas ook op het onderwijs zal gebeuren. Maar de voorgestelde bezuiniging zal het onderwijs op zo’n manier gaan raken dat het studentactivisme de kop af zal hakken.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Onze zuiderburen – onder aanvoering van NRC Hoofdredacteur Peter Vandermeersch – zijn verbaasd over de ‘journalistieke’ mores van PowNews en in het bijzonder over de onbegrensde onbeschoftheid en ‘het complete gebrek aan talent’ van Ruger Castricum. Helaas niet embedbaar. Bekijk het fragment hier.
[qvdd]
Als op het werk plots de roosters veranderen, geeft dat enorme problemen. Door hen het recht te geven op flexibele werktijden en om thuis te werken, kan dat veel rust geven.
Aldus GroenLinks-kamerlid Ineke van Gent, die samen met haar CDA-collega Eddy van Hijum een initiatiefwet voor flexibele werktijden gaat indienen.
Publiekeomroepidee leeft nog niet echt bij PowNedleden
Slechts 35 stemmen uitgebracht voor verkiezingen ledenraad.