Dit is een interview van Roman Baatenburg de Jong en Siebe Anbeek van Hivos met Mendi Njonjo, de coördinator van het Africa Transparency and Technology Initiative. Hivos is financier van het Africa Transparency and Technology Initiative (ATTI). Dit fonds ondersteunt initiatieven die burgers met behulp van ICT in staat stellen om hun overheid transparanter te maken en ter verantwoording te roepen. Maar hoe leiden technologie en transparantie tot verantwoording? Mendi Njonjo, coördinator van ATTI heeft de antwoorden. Het doel van ATTI is duidelijk: “Uiteindelijk moeten wij ervoor gaan zorgen dat politici worden gedwongen om vaker verantwoording af te leggen over wat zij wel en niet doen. Dat proberen we door de overheid transparanter te maken met behulp van crowdsourcing. Tools als Ushahidi hebben bewezen dat het mogelijk is om op die manier enorm veel data openbaar te maken. De echte uitdaging ligt echter in het ter verantwoording roepen van onze politici als gevolg van deze nieuwe openheid.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Recentelijk heeft het NRC Handelsblad haar internetsite opgedoekt en vervangen door een weblog. De reacties waren bijna onverdeeld negatief, ook van de vaste abonnee’s.
Dát de NRC iets wil doen is logisch. De krantenoplages lopen terug en het toenemende bezoek op het internet compenseert die inkomstenderving bij lange na niet. Een dure krantensite in de lucht houden die moet concurreren met ‘lean & mean’ nu.nl, met de grote Telegraaf en met de met publiek geld betaalde NOS vond het dagblad waarschijnlijk – en terecht – niet haalbaar. Dan maar iets compleet anders, moeten ze gedacht hebben. En je kan zeggen wat je wilt, rigoreus de oude site om zeep helpen en een weblog neerzetten is precies dat. Een gewaagde en verfrissende stap in het oudmediale landschap.
Het geklaag van niet-abonnees mag je gerust ter zijde schuiven. Die halen hun gratis nieuws vanaf nu wel ergens anders, en zij leverden de krant niet voldoende op. Net als een paywall rondom je site plaatsen is dit een volstrekt valide manier om je online verliezen te beperken. En dát er iets moest gebeuren was duidelijk.
Abonnees daarentegen hebben alle recht tot klagen. Een stuk van het product dat zij gebruikten is afgesloten zonder dat zij daar compensatie voor kregen. Feitelijk krijgen ze nu minder NRC voor hetzelfde geld en dat is zuur. Daarnaast is er nog steeds geen goed digitaal alternatief voor de krant. De iPad-applicatie ligt onder vuur van Apple, en met 500 euro is de drempel tot aanschaf qua prijs – bijna twee jaarabonnementen – hoog. De krant doet een stap terug en biedt trouwe, merkvaste, abonnees in dit digitale tijdperk eigenlijk alleen nog maar een stuk papier waarin straks voor een groot deel artikelen staan die ze die dag al hebben gelezen op NU.nl, en niet meer op nrc.nl. De logische vraag is voor hen dan: “Wat voegt de papieren NRC nu nog toe?”
Eergisteren (17 januari) was het Martin Luther King jr. day in de VS. MLK-day is een officiële nationale feestdag ergens halverwege de jaren tachtig ingevoerd door Ronald Reagan. Niet alle staten waren destijds echter blij met de viering van deze dag en met name in Arizona leidde dat tot een ophef die in het kader van de recente gebeurtenis wellicht interessant is. Gewelddadige retoriek is van alle tijden.
In 1986 werd de Republikein Evan Mechan gouverneur van Arizona. Hij was een fervent tegenstander van MLK-dag en had zelfs campagne gevoerd met het plan om de vrije dag – die een jaar eerder door zijn Democratische voorganger was ingevoerd – terug te draaien. “You folks don’t need another holiday. What you folks need are jobs” was zijn stoïcijnse antwoord op de woede van mensenrechtenorganisaties. Hij was waarschijnlijk minder goed voorbereid op de reactie van Chuck D.
By the time I get to Arizona is een protestnummer zoals we dat van Public Enemy gewend zijn. Een keiharde aanklacht tegen politiek racisme, opgekropte woede gerapt over een goed gesampelde beat. De begeleidende clip doet er nog een stapje bovenop. Gewapend met een wapenarsenaal waar Sarah Palin ongetwijfeld haar vingers bij af zou likken trekken Chuck D en zijn militie daarin op naar Arizona. Om de dag van vrede, mensenrechten en broederliefde ook in Arizona veilig te stellen richten ze een bloedbad aan waarbij de gouverneur en nog een paar politici om het leven komen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Het verslag komt geheel voor rekening van de Amerikanen. In het gesprek met de Amerikaanse ambassadeur bij de NAVO heeft de topambtenaar de Amerikanen niet opgeroepen om minister Bos onder druk te zetten. De ambtenaar heeft daartoe dus ook geen instructies ontvangen van de minister van Buitenlandse Zaken.
Eigenlijk zegt minister Rosenthal gewoon dat de Amerikanen liegen. Dat is best een gewaagde aanpak. Maar misschien moet hij gewoon zijn mond houden. Er rollen zoveel onthullingen uit de cables dat niemand de tijd heeft om ervoor te zorgen dat een zaak tot op de bodem wordt uitgezocht en dat mensen ter verantwoording worden geroepen.
Krijgt er vast gevarengeld.
