De revoluties en protesten in Noord-Afrika en het Midden-Oosten bewijzen dat sociale en 24-uurs media dictators weg kunnen krijgen. Maar dezelfde media leiden ook tot een blinde rebellie met een zeer onzekere uitkomst. De retoriek rondom de Arabische Lente leek minder hoogdravend (al lijken me vergelijkingen met 1989 me nog wat voorbarig). Na de kleurenrevoluties in de voormalige Sovjet-republieken en tijdens de protesten in Iran in 2009 werd wereldwijd de dageraad van een nieuw digitaal tijdperk bezongen. Twitter, Facebook en andere sociale media zouden het informatiemonopolie van menig dictator met huid en haar opvreten. The revolution will be tweeted. Toen Ahmadinejad de Iraanse protesten de kop in drukte werd het enthousiasme al wat getemperd. De sociale mediaplatforms bleken niet alleen handig voor de oppositie maar ook voor het bewind. Alle digitale sporen lagen immers vast. De geheime politie hoefde die alleen maar te volgen om bij de telefoontjes en pc’s van demonstranten te eindigen. Wat voor protest kan worden gebruikt, bleek ook handig surveillancegereedschap. Dat vergaten jubelati als Clay Shirky en Thomas Friedman vaak even in hun hiephiephoera-commentaren te vermelden. Maar de Iraanse flop is ook nog op een andere manier leerzaam, zo vertelt Evgeny Morozov in zijn nieuwe boek The Net Delusion (over een paar dagen een recensie).
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Sargasso plaatst de serie Tien over Groen van Duurzaamnieuws.nl door op haar site.
Stichting Wakker Dier riep theatermaakster Sanne Vogel (26) in december 2010 uit tot Meest Sexy Vegetariër van het jaar. Ze vindt het “een grappige gimmick” waarmee ze meer aandacht op haar idealen wil vestigen. “De aarde moet nog wel even bestaan, al vernaggelen we ’t uiteindelijk toch wel.”
1. Iedereen zal het je nu al vaak gevraagd hebben, maar waarom ben je vegetariër geworden?
“Dat komt door Goede Tijden, Slechte Tijden. Angela Schijf werd in die serie vegetariër en toen dacht ik: dat ga ik ook doen. In eerste instantie om de uitdaging, om te kijken of ik een tijd geen vlees kon eten. Toen vond het ook al niet echt prettig om dieren te eten. Nu is de grootste reden wel wat anders. Ik wil alleen vlees eten als ik zelf een koe of konijn durf te slachten. Anders vind ik mezelf hypocriet.”
2. Was je thuis de enige die geen vlees at?
“Ja, al ben ik er laatst achtergekomen dat mijn opa, die ik niet heb gekend, ook vegetariër was. Van huis uit heb ik wel meegekregen dat je respectvol met dieren om moet gaan. Van m’n moeder mochten we geen legbatterijeieren kopen en als we een kat wilden, dan haalden we de zieligste en oudste kat uit het asiel.”
[qvdd]
De PVV kampt inmiddels met een onoplosbare tegenstelling. Jarenlang hebben zij niet zonder succes grote delen van het electoraat de stuipen op het lijf gejaagd over de islam. Uiteraard moet extremisme te vuur en te zwaard worden bestreden, maar slechts een kleine minderheid van de moslims kan als extreem worden aangemerkt. De grote meerderheid verafschuwt extremisme.
Oud-partijvoorzitter van het CDA Marnix van Rij denkt dat de Arabische lente het begin van einde kan inluiden van de Westeuropese islamofobie, en daarmee ook van het electorale succes van de PVV. Volgens Van Rij zou de PVV de Arabische revoluties moeten omarmen, maar is het niet voor niets oorverdovend stil bij de PVV:
Mensen die het vrijheidsideaal nastreven, maar wel op een positieve manier. Toch heeft de partij een probleem. Hoe kan de PVV nu aan de bang gemaakte kiezers in Nederland uitleggen wat er in Tunesië, Egypte en Libië gebeurt? Is dit de totalitaire revolutie van de islam die de essentiële waarden van de westerse democratie wil vernietigen?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Je zou denken dat boekhouden eenvoudig is, zeker als het gaat om het uitdelen van geld. Je vraagt eerst een bonnetje en dan maak je het geld over. Dat voer je gelijk in een database in met wat gegevens erbij (land, soort project, bedrijf, etc…) en klaar is Kees.
Maar in Europa is niets eenvoudig. En als je het om 50 miljard euro per jaar gaat, schijnt het alleen maar moeilijker te zijn. Lees het hele verhaal over het uitzoekwerk van een groep diehards hier.
Een specifieke opmerking zette mij aan tot een kleine speurtocht:
“some of the biggest corporate beneficiaries of a programme intended to support small- and medium-sized companies are multinational corporations such as IBM, Fiat and fashion retailer H&M”
Hoe zou dat zitten met de Nederlandse bedrijven? Ik heb daarom als steekproef de bedrijven die momenteel een notering in de AEX hebben even door de zoekmachine van FT gehaald. Hieronder het resultaat van steun die grote Nederlandse ondernemingen kregen in de periode vanaf 2007, voor zover bekend:
Aegon € 0 Ahold € 0 Air France – KLM € 0 Akzo Nobel € 152.504 Aperam € 0 ArcelorMittal € 879.416 ASML € 0 BAM € 0 Boskalis € 0 Corio € 0 DSM € 129.766 Fugro € 0 Heineken € 30 ING € 0 KPN € 0 Philips € 416.313 Randstad € 631.836 Reed Elsevier € 0 Shell € 12.102 SBM € 0 TNT € 251.908 Tomtom € 0 Unibail-Rodamco € 87 Unilever € 965.904 Wereldhave € 1.126 Wolters Kluwer € 334.653Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Polyanski, who will reportedly be the Russian DCM in Poland next year, accurately represents the Russian view of the EU-Russia energy relationship — that the EU discriminates against Russia (with the unbundling proposal, for example) and that it should be nicer given its dependence on Russian gas. Like other Russian officials, Polyanski fails to see (or at least admit) that Russia is also dependent on the EU — its best customer.
Stiglitz over hoe Mauritius de westerse wereld te kijk zet
Gratis onderwijs & gezondheidszorg voor allen
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
