Stemwijzer 2012 online
, door
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
The Visual Du Jour – Stealth Conflicts
, door
Stealth conflict is, of course, a concept borrowed from Virgil Hawkins, denoting conflicts that are by and large ignored by Western media for a variety of reasons (as opposed to chosen conflicts). As a result, a stealth conflict, when it is not completely ignored, is often treated as impossible to explain, based on ancestral tribal rivalries that are so atavistic as impossible to stop (the underlying colonial racist logic is only thinly veiled here).
The most egregious example of stealt conflict is, of course, the conflict in the DRC but Somalia does not rank far behind. So, it is nice to see at least an attempt at explaining the sequence of events that led to a country without government and torn by conflicting parties:
It is a nice attempt but it is very light on content and quite simplified, which is a common problem when one designs infographics: striking the right balance between overloading the visual with information v. oversimplifying. But it is more attention than this conflict has received. Actually, most of the attention paid to Somalia has been on pirates because they kidnapped Westerners or threatened Western interests.
Foto:
copyright ok. Gecheckt 23-11-2022
Nabeschouwing Zomergasten | Lidewij Edelkoort
, door
RECENSIE – Waarin de auteur drie uur lang naar een orakel kijkt dat hij niet altijd even goed kan volgen, maar dat het wel voor elkaar krijgt om hem iets anders naar de wereld te laten kijken.
Het ik-tijdperk is voorbij. Je zou het niet zeggen als je even naar Facebook of Twitter gaat, maar het is zo. Het ik-tijdperk is voorbij. Trendvoorspeller Lidewij Edelkoort heeft het gezegd. Het ik-tijdperk is zelfs al lang voorbij. Het ik-tijdperk is zo voorbij dat het Lidewij Edelkoort verbaasde dat Jan Leyers dacht dat we er nog midden in zaten.
Welk tijdperk nu wel is aangebroken is onduidelijk. We zitten vlak onder de top van een enorme hobbel, waarvan het de vraag is of het gaat lukken om er overheen te komen. Als het lukt, dan glijden we een prachtig tijdperk binnen, met allemaal sliploze meisjes in folkloristische rokjes die vrolijk rond de meiboom dansen en moeder aarde beminnen. Bezit is niet meer nodig, want dankzij creativiteitslessen op alle opleidingen is onze fantasie enorm groot en is het voldoende om ons voor te stellen hoe het is om iets te bezitten. We kleden ons in berenvelletjes, telen onze eigen groente die we bemesten met onze eigen stront en fluiten ’s avonds met onze vrienden vogelliedjes aan het kampvuur. We delen onze geliefdes met elkaar en voeden onze kinderen samen op. Lukt het niet om over de hobbel heen komen, dan wordt de wereld een angstige en wantrouwige plek waarin iedereen zich terugtrekt in zijn eigen cocon en er nergens plek is voor outsiders. Een beetje zoals het hier sinds het begin van de mensheid is.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Zomergasten | Lidewij Edelkoort
, door
VOORBESCHOUWING – Vanavond is modegoeroe en trendwatcher Lidewij Edelkoort de vierde Zomergast van Jan Leyers. Een mooi moment om het even over het fenomeen mode te hebben.
Mode is een eigenaardig fenomeen. Dankzij mijn werk bij een voormalig postordebedrijf ben ik daar veel meer mee bezig dan voorheen. Zoals dat gaat als je ergens wat meer vanaf weet, zie ik ineens veel meer. Pas nu ik weet dat pastelkleuren een trend zijn, zie ik dat het stikt van de pastelkleuren in het straatbeeld. Om maar iets te noemen.
Ik zie ook ineens hoeveel slachtoffers er rondlopen. Vooral onder vrouwen, maar ook steeds meer onder mannen. Mijn hart bloedt als ik weer eens een seksegenoot zie rondwandelen op mannenuggs met daarboven peperdure jeans die zorgvuldig van gaten voorzien zijn, een vintage armyjasje, een knaloranje T-shirt en een zorgvuldig getrimde baard. Heb je pak ‘m beet 600 euro uitgegeven om er als een designzwerver uit te zien.
Als baarddrager steekt het me dat de baard een trend aan het worden is. Ik had eigenlijk gedacht dat ie nooit meer modieus zou zijn en dat ik dus lekker als een anachronisme door de Westerse samenleving kon wandelen. Maar de baard is verdomme terug. En dan ben je, als baarddrager, ineens iemand die de mode volgt. Terwijl ik me daar juist aan wilde onttrekken. Afgelopen donderdag nog zat ik in de trein met een modieuze baardaap. Hij had knalgele schoenen van New Balance aan, donkere jeans, een gewatteerde donkerblauwe jas, een Scandinavian trekkersrugzak, een met zijn gele schoenen matchende koptelefoon… en een volle baard. Hij knikte even, in de veronderstelling dat wij gelijkgestemden waren. Ik begon te huilen.
Foto:
Logo Overheid & Internet copyright ok. Gecheckt 13-02-2022
Online journalistiek hanteert eigen codes
, door
Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.
De meeste traditionele massamedia werken binnen de ethische gedragscodes van het journalistieke bedrijf. Voorbeelden zijn het kenbaar maken van bronnen en het toepassen van hoor en wederhoor. Verstandige regels die hun nut in de afgelopen decennia hebben bewezen en die de bedrijfstak zichzelf heeft opgelegd. Ze stammen uit een tijd dat mediabedrijven een select clubje bedrijven vormden dat het gehele medialandschap beheerste. Met de regels konden de bedrijven laten zien dat ze ook het algemeen belang in het oog hielden. Verstandig beleid voor een zeer winstgevend oligopolie. Vrijwel alle spelers die er toe deden, accepteerden de regels en de Raad voor Journalistiek (RvJ) die op de toepassing toezag.
De afgelopen jaren is daar echter de klad in gekomen. Enkele kranten en tijdschriften hebben zich van de Raad afgewend. Zoals Elsevier, die door de RvJ op de vingers werd getikt toen een columnist Hero Brinkman in verband bracht met een Twitter knokploegje. De Raad voor Journalistiek vond dat hier wederhoor had moeten worden toegepast. Volgens Elsevier was de Raad alle contact met de realiteit kwijt.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Israël bereidt zich voor op militair conflict
, door
Foto:
copyright ok. Gecheckt 13-10-2022
Verkiezingen VS: Romney kiest running mate
, door
De beoogde Republikeinse vicepresident is een radicale class warrior – aan de kant van de rijken.
De keuze van een (mogelijke) vicepresident, een zogenaamde running mate, is een belangrijk moment in de campagne voor het Amerikaanse presidentschap. Mitt Romney maakt vandaag bekend dat zijn keuze is gevallen op Paul Ryan, een Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden namens de staat Wisconsin.
Een running mate is doorgaans bedoeld om de vermeende tekortkomingen van de presidentskandidaat te compenseren. Zo kan een presidentskandidaat uit een noordoostelijke staat, een zogenaamde Yankee, zijn algemene aantrekkelijkheid vergroten door bijvoorbeeld een running mate uit een zuidelijke staat te kiezen.
Mitt Romney is maar weinig populair bij de base, de meest fanatieke aanhangers, van de Republikeinse Partij. Hij is mormoons, was ooit gouverneur van een liberal (lees: linkse) staat en, tot overmaat van ramp, was hij in zijn tijd als gouverneur verantwoordelijk voor de invoering van een algemene ziektekostenverzekering voor de inwoners van Massachusetts. Paul Ryan, lieveling van de Tea Party, is bedoeld om iets aan deze tekortkomingen te doen.
Paul Ryans claim to fame berust op zijn radicale begrotingsvoorstellen, welke – net als Ryan zelf – zijn geïnspireerd door de libertarische sociopathie van de schrijfster Ayn Rand (die op haar beurt haar bewondering voor de amorele zelfzuchtigheid van een verkrachter en seriemoordenaar bepaald niet onder stoelen of banken stak).
Foto:
copyright ok. Gecheckt 11-11-2022
Marokkaanse en Algerijnse hufters en klootzakken
, door
De documentaire ‘Femme de La Rue’ deed veel stof opwaaien. Gregor Hakkenberg van het weblog Hufterhunter laat zijn gedachten gaan over seksistische hufterigheid van allochtone mannen op straat, en van autochtone mannen op internet.
Mijn dochter is net 15 en bloedmooi. Dat zie je wel vaker met die half-om-halfbloedjes. Het is natuurlijk leuk om een mooie dochter te hebben. Ik ben een trotse vader. Maar het heeft ook zijn nadelen. Zo krijgt ze nogal veel aandacht van jongens. En soms zijn die jongens nét een beetje te oud voor leuk. Natuurlijk, zij vindt het reuze interessant als een achttienjarig vriendje van haar grote broer haar aandacht schenkt. Maar als diezelfde jongen haar probeert over te halen zich uit te kleden voor de webcam, is voor mij de lol er wel een beetje af. Mooie meisjes zijn kwetsbaar, hoe je het ook wendt of keert.
Aanhoudende Noord-Afrikaan
Een paar weken terug had ze een afspraak met een vriendje in ‘de grote stad’ Chalon-sur-Saône. Ze hadden in een parkje afgesproken, waar hij zijn skate-skills wilden showen. Helaas kwam de vriend een half uur te laat en werd mijn dochter gedurende die tijd lastig gevallen door een vasthoudende Noord-Afrikaan.
The Economist beschrijft plan B voor de euro
, door
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Foto:
Logo Overheid & Internet copyright ok. Gecheckt 13-02-2022
Echo, cho, oo, o….
, door
Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat moet de overheid met internet.
Echokamers, je kunt ze op marktplaats voor niet al te veel geld aanschaffen, met ingebouwde microfoon en versterker. “Leuk voor karaoke of als speeltje.” Je kunt er ook liggend naar binnen gereden worden, in afwachting van een onderzoek. De eerste associaties met deze echokamers zijn vooral “leuk” en “spannend.” Op internet lijken echokamers vooral voor iets negatiefs te staan. Het zijn gesloten ruimtes waarbinnen mensen zonder dat ze het zelf door hebben steeds in aanraking komen met dezelfde informatie en dezelfde meningen.
Clay Shirky en Cass Sunstein hebben de term ‘Echokamer’ gemunt. Volgens Sunstein zorgt het internet voor een versterking van de zogeheten confirmation bias. Door de sturende werking van algoritmen krijgen we immers vooral informatie op ons scherm die overeenkomt met eerder zoekopdrachten of met nieuwe content afkomstig van mensen die we kennen. Het gevolg hiervan is een cumulatie van ogenschijnlijke pluriforme maar in werkelijkheid eenzijdige informatie en opvattingen. Informatie waarbij derden bovendien commerciële baat hebben.