De Grieken begrepen het niet!

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Anne. Terugkijkend op het afgelopen sportweekend wil ik niet eens te lang stilstaan bij de wanprestatie van afgelopen zaterdag. Dat het Nederlands elftal in de Roemeense regen roemloos ten onder ging verbaasde mij geeneens. Net als vijftien miljoen andere Nederlanders stoor ik mij al geruime tijd mateloos aan het selectiebeleid van San Marco. De heiligverklaring van Arjen Robben, die kijkend naar zijn prestaties niet eens het Oranje waardig is, het vasthouden aan de ridicule 4-3-3, Van der Vaart en Van Persie, die bij hun clubs excelleren op '10', steevast op de vleugels positioneren en de pertinente weigering om een creatieve middenvelder op te stellen, zijn een doorn in het oog. Oranje heeft het nog in eigen hand, maar is er nog lang niet. Duidelijk is wel dat wij met Marco nooit de oorlog zullen winnen. Het sportmoment van het afgelopen weekeinde vond echter plaats in Parijs, of beter gezegd: een voorstad van Parijs, Saint Denis. Daar keek de hele wereld naar vier landen die vochten voor elke meter. Het wereldkampioenschap rugby is een week voor de finale al een groot succes te noemen. Zelfs in Nederland, dat geen grote rugbyhistorie kent, staan de media vol met dit fenomeen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Enric Borràs (cc)

De levensvatbare Palestijnse staat komt er nooit

…the establishment of a Palestinian state and a two-state solution as absolutely essential for the future, not just of Palestinians and Israelis but also for the Middle East and indeed to American interests.

Aldus Condoleezza Rice, Minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten. Het is de zoveelste oproep om een levensvatbare Palestijnse staat. Rice deed de uitspraak tijdens een persconferentie gisteren in Ramallah op de Westelijke Jordaanoever.

De Palestijnen hebben het allemaal eerder gehoord. In vogelvlucht, sinds de Tweede Wereldoorlog:

1948: Het mandaatgebied Palestina wordt in een VN-resolutie verdeeld in een joods en een Arabisch deel.

1967: Aan het einde van de Zesdaagse oorlog doet de VN een nieuwe poging voor een levensvatbare Palestijnse staat.

1988: In Tunesië roept de PLO de Palestijnse staat opnieuw uit.

1994: In de Oslo-akkoorden schudden Arafat en Rabin elkaar de hand voor de zoveelste poging tot vrede in het Midden-Oosten en de stichting van een Palestijnse staat.

2007: Condoleezza Rice reist voor de zevende keer naar het Midden-Oosten.

Wat denkt u, gaat het eindelijk gebeuren die levensvatbare Palestijnse staat? Ik geloof er niks van.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Concessies of oppositie? De strijd om de RGL

RijnGouweLijnDe vraag binnen de politiek of je staat voor je principes of dat je concessies doet is er een van alle tijden. De laatste tijd is deze vraag weer volop in het nieuws, zeker door de zwierende en opzwepende tango die de heren Bos en Tichelaar voor ons opvoeren. Ze zijn bijna niet bij te houden, denk je net dat ze de ene kant op zwaaien, dan staan ze alweer 180 graden gedraaid aan de andere kant.

Wat dan? Standvastig aan je idealen en principes vast houden? Dan krijg je, zoals men vaak over de SP zegt, al snel het verwijt dat er niet met je te regeren valt. Dat het wel heel gemakkelijk is om jezelf altijd maar in de oppositie te manoeuvreren. Maar wat wil de kiezer dan?

Misschien is het in deze zaak interessant om te kijken naar een stukje lokale politiek. Binnen de gemeente Leiden is namelijk recent de SP om principiële overwegingen uit de raad gestapt. De SP heeft het vertrouwen in het college opgezegd vanwege de zogenaamde RijnGouweLijn. Misschien zegt u dit niet zoveel, daarom een klein stukje historie.

De SP en de RGL
Ooit was er een D66-wethouder in Leiden die een prestigeproject nodig had voor zijn klim op de politieke ladder. Hij zag het idee van een grote mooie glimmende tram door Leiden wel zitten. Niemand had er om gevraagd en de tram voegde niets toe, maar ja hij glom zo mooi. Erger nog, uit studies bleek dat het tot meer verkeersdoden en een ontregeling van het verkeer zou leiden. De betreffende D66-wethouder promoveerde tot leider van zijn partij en mocht in de Tweede Kamer gaan spelen. De toenmalige gemeenteraad bleef ook na zijn vertrek een groot voorstander. Maar het verzet tegen de lijn groeide, onder andere vanuit de SP.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Mars Attacks

Of all the things that can happen in this world, we’ll be prepared for that. Yes we will. We’ll be prepared for anything that happens.

Aldus Republikeins presidentskandidaat Rudy Giuliani, in antwoord op de vraag of hij als president voorbereid is op een buitenaardse aanval.

Quote du Jour: de Wii

““A major insight that Nintendo had early on was that they saw that gamers were getting bored, even though they didn’t know it yet”, aldus Perrin Kaplan van Nintendo Amerika.

Ofwel: voordat de Wii het licht zag, verveelden gamers zich te pletter… En dus kwam Nintendo met de Wii…

Maar gamen, is dat niet per definitie verveling verdrijven? Na “computeren” en “msn’en” is gamen toch dé manier om de tijd de doden? Ook de Wii-fans gaan zich binnenkort heel erg vervelen. De eerste fatsoenlijke game voor Wii-gamers moet trouwens nog steeds uitkomen. Stelling: de populariteit van de Wii bewijst dat steeds meer mensen geen leven hebben en méér rijp zijn voor de therapeut dan onze eigen Steeph!

Vorige Volgende