De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
QdJ – proud mary
“I am so proud to be from the state of Minnesota. We’re the workingest state in the country, and the reason why we are, we have more people that are working longer hours, we have people that are working two jobs.“ De voorrang van rechts (25% minder tax voor de corporaties!) die tegenwoordig zo opgeld maakt, blijft toch nergens mooier, beter en grootser dan in gidsland Amerika. Ook in Moore’s Sicko herinner ik me de Grote Lijder tegen een vrouw zeggen die drie (!) shifts draait: “gosh, how do you have time to sleep?”, vanuit de hem kenmerkende guitige achterlijkheid bezorgdheid.
En u daar, rechts achteraan, hoeveel dayjobs doet u zo per dag, nààst op Sargasso reageren? Bent u ook de workingest die u kent?
NRC en Intermediair: Fiscus boycot ons
Het NRC handelsblad en Intermediair hebben naar eigen zeggen te maken met een advertentiestop van de Fiscus sinds ze het schandaal aan het licht brachten dat de dienst kampt met grote automatiseringsproblemen.
Een woordvoerder van het NRC Handelsblad verwoordt dit als volgt: “Het geeft geen pas dat de overheid belastingcenten inzet om financiële druk uit te oefenen op het vrije woord”.
Het Ministerie van Financiën ontkent de boycot: “Men had ons verteld dat er een special over ict zou worden gemaakt, maar het hoofdartikel ging over chaos bij de overheid. Onze advertentie was zodoende weggegooid geld. Dat is inmiddels met de uitgever besproken en opgelost.”
Een vreemd verhaal. Het blijft natuurlijk moeilijk om te bepalen wie het bij het rechte eind heeft. Een foutieve interpretatie van het bovenstaande is makkelijk gemaakt. Daarnaast lijkt het me het goed recht van een adverteerder, overheid of niet, om wel of niet te adverteren in een blad. En als een blad bij herhaling slecht over je spreekt dan lijkt het me niet logisch om daarin te adverteren.
Als de overheidsinstelling werkelijk heeft gedreigd is dat uiteraard niet goed te praten, maar wat proberen de bladen hiermee dan te bereiken? Dat het ministerie richtlijnen gaat opstellen met een sleutel hoeveel er in welke krant moet worden geadverteerd?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
70.000 werklozen minder
Waarom sombermansen over de economie?
Eindelijk klare taal over de OV chip
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een bijdrage van Tim.
De afgelopen week was er veel te doen over de OV chipkaart. De beveiliging is niet veilig en de privacyregels worden geschonden. We gaan nu over naar onze reporter met een reactie van de staatsecretaris.
“Ik zou toch even een lans willen breken voor de OV chipkaart.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die het weer beter denken te weten, omdat ze een titel hebben. Die zeggen dan dat we dit project beter hadden kunnen geven aan bedrijven die verstand hebben van elektronische betaalgegevens, maar het zijn toch maar chips en die zitten tegenwoordig overal in. Dus hoe moeilijk kan het zijn. Aan de ene kan heb je al die mensen die klagen dat het te lang duurt, maar als je dan de wet een beetje ombuigt om te voorkomen dat zo’n kaart net als de chipknip moet worden gecertificeerd door de Nederlandse Bank, iets dat veel te veel tijd kost, dan is het ook weer niet goed. We moeten het ook niet zo overdrijven allemaal, zo vaak gaat het nu ook weer niet mis…. of het zijn in ieder geval maar kleine bedragen…… en soms krijg je er ook geld bij dus het is meer een kwestie van pech of geluk, misschien moeten we er maar kansspelbelasting over hef….. Ehm..
Zelf heb ik er helemaal geen last van! .. ja ik maak geen gebruik van het openbaar vervoer, maar ik ben dan ook heel druk bezig met Belangrijke en Gewichtige zaken zoals… onzichtbaar zijn en dat lukt natuurlijk niet in het openbaar vervoer!
Ik vind dit zo’n ontstéllend provinciaal Nederlands debat.”
Dat “stank-voor-dank-gevoel”
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag wederom een stuk van Ingo Piepers, defensiespecialist.
— Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam —
Ja, dat is toch wat, die Amerikanen. In 2001 werden door de VS Al Qaeda en de hun gastheren in Afghanistan aangepakt. Bondgenootschappelijke hulp werd daarbij niet aanvaard, dat zou maar een blok aan het Amerikaanse been zijn. Echter, de klus is nog niet geklaard of Irak wordt onder valse voorwendselen binnengevallen. Vervolgens gaan de VS bijna strijdend ten onder in dat land. Je komt ze vervolgens te hulp in Irak en in Afghanistan – dat weer dreigt te talibaniseren – en dan verklaart de Amerikaanse minister van Defensie Gates doodleuk in de Los Angeles Times dat: ” I’m worried we have some military forces that don’t know how to do counterinsurgency operations“. Er is volgens Gates sprake van een “Cold War orientation” en militaire experts verklaren dat “NATO forces in the south are too quick to rely on high-caliber forepower, such as airstrikes, a practice which alienates the local population“. Nederland wordt zelfs met naam en toenaam genoemd, en dat wekt begrijpelijk de nodige irritatie op. De Amerikaanse ambassadeur in Den Haag is om opheldering gevraagd. Zoveel recht van spreken hebben de VS bovendien niet: de VS creëerden het vacuüm in Afghanistan, en bovendien heeft het Amerikaanse optreden – zowel in Irak als Afghanistan – een groot aantal burgerslachtoffers geëist. Wie verwijt wie nu wat eigenlijk?
Maar toch, Gates heeft wel een punt. We mogen nu niet door Gates zijn ondiplomatieke uitspraken al te halsstarrig worden. De aanpak van de NAVO – en dus ook van Nederland – moet wel degelijk kritisch worden geëvalueerd. Die noodzaak wordt ook steeds meer onderkend. Er is namelijk geen sprake van een duidelijke strategie en de aanpak is niet effectief. De VS hebben in Irak – (vooralsnog?) met enig succes – een counterinsurgency aanpak geïntroduceerd, waarbij relatief kleine eenheden zich tussen de bevolking ‘nestelen’ en ook tijdens de nachtelijke uren de veiligheid waarborgen. Zo ontstaat vertrouwen en wordt de bevolking los geweekt van de opstandelingen. Deze aanpak brengt echter – zeker initieel – een aantal risico’s met zich mee. De militairen worden namelijk meer blootgesteld aan de burgerbevolking, waartussen zich de opstandelingen hebben genesteld. Dat zijn nieuwe risico’s voor onze militairen waarvoor specifieke training noodzakelijk is. Het lijkt erop dat Gates met dit initiële succes zijn kritische – maar helaas ook nogal ondiplomatieke – taalgebruik legitimeert.
Het interview met minister van Defensie Gates kan eigenlijk het beste worden getypeerd als “high-caliber firepower“, waardoor bondgenoten onnodig vervreemd raken. Over effectiviteit gesproken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
3000 foto’s uit The Library of Congress
Dagsluiting – oh my God
Close du Jour op Reis: … – Najing – Hefei – Jinan – Beijing – Beijing – Beijing – Beijing – Shenyang – Shenyang – Siping City – Changchun – Changchun – Harbin – Sea of Japan – …
“oh my God… oh my God… oh my God… oh my God… oh my God…”
Tiger’s mauling a live cow
Live Tiger feeing of an ox… badass
“This can’t be legal in the States…”

Tom Cruise is ENG
We are here to help …
Wolter Kroes beschuldigd van stelen nummer
Wolter Kroes beschuldigd van stelen nummer
De Brabantse zanger Addie Timmermans is boos op Wolter Kroes, die binnenkort zijn nieuwe single ‘Ik kom terug’ uitbrengt. Timmermans zou dat nummer eerder hebben uitgebracht. In 2004 nam hij het nummer op in eigen beheer en vorig jaar juli bracht hij het opnieuw uit. De 26-jarige Brabander is teleurgesteld in Kroes.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.