GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Jan Marijnissen, Fractievoorzitter SP. Dit artikel stond woensdag in de Volkskrant, waar de opinie al de nodige reacties opriep. Het wantrouwen van de Nederlanders tegenover de politieke elite is volkomen terecht. Die elite breekt zo vaak haar beloften dat ze volstrekt ongeloofwaardig is. Een deel van de bevolking wil stemmen op een kandidate zonder programma. Anderen geloven eerder Geert Wilders dan twee ministers, als het gaat om de reconstructie van een bijeenkomst. Veel politici konden het moeilijk plaatsen en ook commentatoren wisten er amper raad mee. ?Het beste argument tegen democratie is een gesprek van vijf minuten met de gemiddelde kiezer?, zei Winston Churchill eens. Dit idee lijkt sinds de opkomst van Fortuyn en de opmars van de SP aan populariteit te winnen. In toenemende mate wordt de schuld van de verstoorde verhouding tussen burger en bestuurder op het bordje van de bevolking gelegd. Daar staat tegenover de gemene deler in de klachten vanuit die bevolking: ze beloven in Den Haag van alles, maar maken er een potje van en zorgen vooral goed voor elkaar en zichzelf.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De VVD lijkt nu echt de weg kwijt. In de wanhoop de leegloop van de partij richting PVV en ToN tegen te houden, gooien de (ooit) liberalen nu een gekend PVV-wapen in de strijd: de onzinnige motie van wantrouwen.
Slachtoffer van de plotselinge geldingsdrang van de VVD was staatssecretaris Albayrak, nou net een van de weinige leden van dit zwalkende kabinet die tot nu toe wel een solide indruk maakt. Toen 770 illegale Chinezen zich aanmeldden als asielzoeker door een gerucht over een koninklijk pardon, volgde zij daarvoor keurig de geëigende procedures.
Helemaal fout volgens Henk Kamp et al. Ze kreeg de illegalen “op een presenteerblaadje aangeboden” en had van die gelegenheid gebruik moeten maken om ze meteen allemaal op te sluiten en terug te sturen naar China. Het taalgebruik van Kamp over de illegale Chinezen was daarbij van een stuitende Wilderiaanse lompheid. Dat terwijl Kamp weet dat uitzetten van illegalen in de praktijk buitengewoon lastig is, zeker naar een land als China, dat niet van harte meewerkt.
De motie werd dan ook simpel verworpen met nauwelijks schade voor Albayrak en heel veel voor de VVD. De PVV in extremiteit verslaan gaat ze namelijk niet lukken. Meer dan een PVV Light kan de VVD zo nooit worden.
In november 1964 publiceerde Harper’s Magazine het essay The Paranoid Style in American Politics van Richard Hofstadter. Inmiddels is het een klassieker. Hofstadters analyse uit de tijd van McCarthy en Goldwater blijkt ook in de Nederlandse politiek anno 2008 onverkort toepasbaar.
Probeer maar eens niet aan Fitna te denken bij dit citaat:
A final characteristic of the paranoid style is related to the quality of its pedantry. One of the impressive things about paranoid literature is the contrast between its fantasied conclusions and the almost touching concern with factuality it invariably shows. It produces heroic strivings for evidence to prove that the unbelievable is the only thing that can be believed.
Of course, there are highbrow, lowbrow, and middlebrow paranoids, as there are likely to be in any political tendency. But respectable paranoid literature not only starts from certain moral commitments that can indeed be justified but also carefully and all but obsessively accumulates ?evidence?. The difference between this ?evidence? and that commonly employed by others is that it seems less a means of entering into normal political controversy than a means of warding off the profane intrusion of the secular political world. The paranoid seems to have little expectation of actually convincing a hostile world, but he can accumulate evidence in order to protect his cherished convictions from it.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De zes meest kwaadaardige Pausen ooit
Moordenaars, pedofielen, pedofiele moordenaars…
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
SGP Gelderland: ‘verbied popmuziek!’
“Popmuziek heeft de intentie de mens los te maken van God. Vergeten wordt waartoe de mens op aarde is”
Wilders wil in debat met radicale imams
Zou hij niet eens met de gewone moslim moeten praten?
“We’ll be turning the knob more towards answering some fundamental questions rather than going into big clinical trials,” Dr Fauci said. “I’m certainly disappointed that we’re not further ahead in the development of a vaccine but I don’t say that this year I’m more discouraged than I was last year. I always knew from the beginning that it would be a very difficult task given what we know about this very elusive virus.”
