Dit is een gastbijdrage van B. Schuiling. Dinsdag was de Afghanistan-top in Den Haag. Daarvoor werden het luchtruim, meerdere snelwegen (deels) en de stad hermetisch afgesloten. De wereldleiders willen vrede en democratie brengen naar Afghanistan maar zitten niet te wachten op input vanuit het eigen land. Democratie is kennelijk een exportproduct waar we zelf geen behoefte aan hebben. De coalitie ‘Stop de NAVO’, individuelen en andere organisaties wilden graag hun aandacht vragen voor de problemen in de wereld, hoe de Navo, de VS en anderen in Afghanistan niet helpen bij het bestrijden van het probleem maar het juist verergeren. Dat geluid mocht in de stad van vrede en recht niet worden geuit. Om kritiek in de kiem te smoren had Gemeente Den Haag in een lullig plantsoen een aantal hekken geplaatst waar groeperingen met niet meer dan 50 mensen mochten demonstreren. Elke overtreding van dit gebod leidde tot arrestatie, zo was het dreigement.? Vervoer ging in politiebusjes vanaf het station. Zogenaamd om te faciliteren maar in praktijk om vooral de schijn op te houden dat de eensgezinheid op de top en onder de bevolking groot is.
Even geen -al dan niet gekleurde- meningen over de situatie in Afghanistan maar enkel beelden. Recente foto’s uit Afghanistan samengebracht op The Big Picture: indrukwekkend als altijd. Of zijn beelden ook meningen?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Een paar zeer vreemde situaties de afgelopen tijd. Allereerst de situatie van Friso van Saase, die zeer tegen de wens van zijn ouders werd ingeschreven als Turk, omdat de vader van zijn moeder Turks is. Volgens de ouders werd hen domweg gezegd dat ze geen keus hadden. Blijft Friso Turks, dan moet hij over een jaar of 18 het Turkse leger in. Daarnaast zal hij waarschijnlijk in de CBS-statistieken door het leven gaan als een derde-generatie allochtoon.
De andere vreemde situatie is in Amsterdam, waar de stad de namenlijst met de toegestane namen aan Marokkaanse ouders blijft overhandigen bij de geboorte van een kind. Deze lijst wordt in Marokko als onderdrukkingsmiddel gebruikt om niet-Arabische namen, bijvoorbeeld die van Berbers, eruit te krijgen.
In Amsterdam wordt deze namenlijst blijkbaar nog steeds standaard aangeboden, waarmee de hoofdstad indirect benadrukt dat er toch vooral een ‘correcte’ naam gekozen moet worden. Zo draagt men tegelijkertijd – weliswaar indirect – bij aan onderdrukking in Marokko.
In Rotterdam heeft burgemeester Aboutaleb, zelf een Berber, de lijst inmiddels verboden. Cohen wil dat dus niet, en houdt vast aan het standaard aanbieden van de lijst.
Beide gevallen tonen een doorgeschoten ambtenarenapparaat aan dat, in plaats van dienstbaar te zijn, zelf beslissingen voor mensen probeert te nemen. Dat ambtenaren dit kúnnen doen, wil nog niet zeggen dat ze het moeten doen.
Dit is een gastbijdrage van Worldconnectors Jos van Gennip (voorzitter Society for International Development), Johan van de Gronden (directeur WNF), Hans Eenhoorn (voormalig topman Unilever en associate professor aan Wageningen Universiteit), Leontien Peeters (Business in Development Network), Tineke Lambooy (Universiteit Utrecht, Nyenrode Business Universiteit), Herman Mulder (voormalig topman ABNAmro).
Het is crisis. Maar in Londen schijnt donderdag de lentezon. Zal het de uitkomsten van de G20-top aldaar positief beïnvloeden? Zal het de grootheden wat warmer – en harder – doen lopen voor een geïntegreerde, en gedurfde, lange-termijn visie op de aanpak van deze crisis, die zovele gezichten kent? Er lijkt geen andere keuze dan in te zetten op een omslag naar mondiale duurzame ontwikkeling.
Vorige maand formuleerde een keur aan geëngageerde leiders uit het politieke, maatschappelijke, religieuze en bedrijfsleven (met Desmond Tutu als beschermheer en aangemoedigd door de Britse premier Gordon Brown) samen de ‘Ubuntu Declaration for a Just and Sustainable World Economy’. Worldconnector en oud ABN Amro topman Herman Mulder droeg bij aan deze Verklaring, die een oproep doet aan de G20 om de crisis vooral als kans te zien. Een kans om expliciet te kiezen voor een duurzamer en rechtvaardiger wereld. En dan niet alleen voor de eigen burgers.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Is dit nou werving voor terroristen of is ze gewoon heel erg dom?
Met dank aan pedro voor de tip.
“Ongeordende seksuele relaties en promiscuïteit hangen vaak samen met armoede, oorlog en sociale wanorde. De eerste, fundamentele opdracht van welvarende westerlingen is het oplossen van die problematiek.”
Aartsbisschop Eijk verdedigt in de Volkskrant de uitspraken van de paus over condoomgebruik en aids en breekt daarbij een lans voor de ouderwetse white man’s burden. En wat is in vredesnaam “sociale wanorde”? Dat mensen niet meer vriendelijk gedag zeggen als meneer pastoor voorbijkomt?
In Noord-Holland laten ze babygansjes stikken. Letterlijk. Boswachter Roelf Hovinga trekt rond met een fles maïskiemolie van het Albert Heijn Huismerk. De ganzen verraden zich zelf, de arme dwazen, door luid te gaan gakken als de uitoeier van hun kroost in de buurt van het nest komt.
De boswachter pakt elk ei uit het nest en smeert het in met de maïskiemolie (‘ideaal voor roerbakken’ staat op het etiket. Dat meldt de schrijver van deze reportage in de Volkskrant er bij. Dat soort details maken de reportage). Doordat de gaatjes in het ei zich vullen met de olie krijgt het embryo geen lucht meer. Het kleine gansje in het ei gaat langzaam dood.
Volgens de boswachter is het de meest humane manier om de ganzenpopulatie in bedwang te houden. Je kunt de eieren niet gewoon weghalen (en opeten), want dan leggen de ganzen gewoon nog een keer een zooi eieren. En als je de ganzen niet vermoord als ze klein en weerloos zijn, moet je ze doodschieten als ze groot zijn. ‘En dat willen we voorkomen,’ zegt boswachter Hovinga.
Maar waarom zou je dat in godsnaam willen voorkomen? Er zijn mensen die dat leuk vinden om ganzen dood te schieten (en niet de minste). En bovendien kun je ze dan opeten. Ganzen zijn namelijk lekker. Als lekkere beesten zich vanzelf in groten getale voortplanten ga je dat niet lopen voorkomen. Je gaat ze ook niet vergassen. Je schiet ze dood en eet ze op. Dan kan die maïskiemolie ook weer gebruikt worden waar het voor bedoeld is.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Haha! De lente is er bij gebrek een winter, de zomer komt eraan, maar het schermschot blijft …. ja… whatever. Wens uzelf een haas, een konijn, een ei of een paas – maar bovenal, weest blij dat de zon de gure harten verlicht als was het een phare des cœurs. Wipwip doet het konijn – KNALKNAL de geroutineerde schutter! Trek gewoon naar buiten en vlieg dat terras op, zuip u laveloos uit naam van mensheid – maar nà dat u het schermschot #94 in de pocket heeft.
(En niet om de druk op de ketel te zetten; maar Willem staat slechts 22 punten achter op Dinges…. ahum.) Shoot!
lente, zomer!
******************************************************
DE SCHERMSCHOTQUIZ: Rond pakweg Schermschot #100 ontvangt de beste Sargassale Schermschutter een prijs na een shootout tussen drie (of vier) finalisten. De eerste finalisten zijn Lothar Matthäus en bzkrt. De derde finaleplek wordt uitgedeeld #99 (een een eventuele vierde na #100).
“We want results that yield concrete results and change the world as we know it, […] The day after tomorrow will be too late. The decisions need to be taken today and tomorrow.” (The Independent)
Aan het woord is de Duitse baas, en gelukkig niet ééntje van alweer zeventig jaar geleden.
Het moet natuurlijk niet eenvoudig zijn voor machthebbers aller landen om de kerels die de zakken met al dan niet virtueel geld beheren te dwingen regels te slikken. Twee richtingen tekenen zich op wereldvlak af, en drijven boven op de G20.
Een Amerika dat, samen met een rist landen die al lang willen meegraaien uit de winner-takes-it-all korf, en een coalitie van voornamelijk Europeanen die (eindelijk?) regels willen om dat te kanaliseren.
Beide EU-zwaargewichten, het koppel Sarkozy-Merkel, willen desnoods heel ver gaan in het regelen van das kapital.
Twee van die niet bepaald links te noemen wereldleiders die zich zo expliciet tegen het we-doen-maar-op-en-we-zien-wel verzetten… die kredietcrisis gaat nog wat moois opleveren in de toekomst.
Bonus bij de lezenswaardige analyse van The Independent: het verbluffend kontlikkende patroon in gedrag van werkelijk alle Britse premiers. Daar kunnen zelfs Balkendende of hoeheetieookalweer van België niet tegenop.
Met dank aan Zapruder & Co.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
