Het is inmiddels genoegzaam bekend dat er gegevens van u verstrekt worden aan de Amerikaanse overheid (DHS, Department of Homeland Security) wanneer u naar of door Amerikaans grondgebied reist. Zeg niet dat u dat niet wist. Het is echter toch weer confronterend als je in plaats van de droge tekst van een akkoord de werkelijke gegevens ziet. Gisteren verscheen op een Amerikaanse site een volledig overzicht van de PNR zoals vastgelegd door de ATS (US Customs and Border Patrol's Automated Targeting System) van een passagier (mirror). Deze waren opgevraagd middels de Freedom of Information Act en Privacy Act (dat werkt dan weer wel prima). Hier even de highlights: ● alle persoonsgegevens (paspoortnummer, geboortedatum, adres, alle bekende telefoonnummers, volledige namen); ● alle creditcardgegevens, dus ook de vervaldatum (gebruikt voor boeking); ● alle bekende gegevens over geboekte hotels en overnachtingen; ● alle bekende gegevens over frequentflyer-programma's van de passagier, ook al zijn die niet gebruikt voor de specifieke reis; ● IP adres van computer waarmee vluchtreservering is gedaan; ● alle opgegeven voorkeuren voor vliegen (plaats in vliegtuig, voedsel); ● alle bestemmingen van de vliegreis (ook buiten de VS).
“De Marokkaanse gemeenschap en Reformatorische bevolking in de omliggende dorpen staan als vijanden tegenover elkaar. Het zou al winst zijn als het respectvolle tegenstanders worden.”
Aldus burgemeester Van der Knaap van Ede. Dat u niet denkt dat gedoe met Marokkanen alleen in de Randstad speelt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Afgelopen maandag viel de éénentwintigste Nederlandse dode in Afghanistan te betreuren. Met het omkomen van sergeant-majoor Mark Leijsen laait de discussie over de Nederlandse missie in Uruzgan weer hoog op. Het is niet voor niets dat commandant der strijdkrachten generaal van Uhm zegt dat het belangrijk is dat de Nederlandse bevolking als “één blok achter onze militairen blijft staan en de militairen steunt in hun moeilijke werk.” Dit is een heldere boodschap en, zolang we daar zitten, ook een volkomen terechte. Echter, zonder de inzet en de moed van de Nederlandse militairen in twijfel te trekken, kan het absoluut geen kwaad om de huidige strategie van de buitenlandse interventiemacht kritisch te bekijken.
Laten we, om te beginnen, kijken naar Uruzgan. De Nederlandse aanpak, waarin intensief wordt samengewerkt met lokale gemeenschappen en de militairen vooral een faciliterende rol toebedeeld hebben gekregen, wordt veel geroemd. Door overleg en samenwerking ontstaat wederzijds vertrouwen en wordt het de Taliban-eenheden veel moeilijker gemaakt om onderdak en steun te vinden in de talloze kleine dorpjes in Uruzgan. Mijns inziens is dit ‘winning the hearts and minds’ verhaal flauwekul. In een conflictgebied zijn bondgenootschappen en relaties zeer fluïde van aard en slechts gebaseerd op pragmatische overwegingen. Financiële steun voor de bouw van een waterput is natuurlijk welkom en levert ongetwijfeld tijdelijke goodwill van de lokale bevolking op, maar om te denken dat mensen hierdoor voorgoed aan je kant staan en zich tegen de Taliban zullen keren, is hopeloos naïef. Vergeet niet dat de lokale bevolking er net zoveel baat bij heeft om de hearts and minds van de buitenlandse militairen (.pdf) te winnen als omgekeerd. Naast de twijfelachtige resultaten van de wederopbouw, kent ook het ‘vecht-onderdeel’ van de missie problemen. Hun guerrilla-tactieken maken de Talibanstrijders praktisch onverslaanbaar, waardoor de olievlekstrategie die onder anderen de Nederlanders hanteren ? vanuit een beveiligde basis een gebied onder controle krijgen en dat vervolgens stapsgewijs uitbreiden ? moeilijk te realiseren blijkt. Een bevrijd dorp valt na korte tijd vaak weer in handen van de Taliban, waarna het opnieuw veroverd moet worden.
Obama vergiftigt tere kinderzieltjes met zijn linkse propaganda. Hoe ie dat doet? Door studenten te vragen met hem mee te denken.
Als voorbereiding voor de traditionele presidentiële back-to-school speech, vroeg hij de studenten op te schrijven hoe ze hem konden helpen. Crowdsourcing dus. Een beetje als een blog. Je legt mensen een probleem voor en ze denken met je mee. In plaats als de oude media te zenden naar een publiek, ga je de dialoog aan met je medeburger.
Daarmee betrek je jongeren bij de politiek en laat je ze zien dat ze zelf iets kunnen bijdragen. Fantastisch dus. En helemaal van deze tijd. Deel van een nieuwe politiek die niet bang is voor de nieuwe normen van de nieuwe media. Zoals we van het jonge communicatie team van de Amerikaanse president gewend zijn.
Maar de oude politiek denkt daar anders over. Zij vindt dat jongeren mee laten denken gelijk staat aan propaganda. Verderfelijk linkse propaganda dan nog. Over het recht van armen op medische hulp en dat soort radicaal communistische ideeën.
Dus liet Obama zijn plan varen, kuisde zijn speech van elke politieke boodschap en sprak de studenten vaderlijk toe. Dat ze goed hun best moeten doen. Dat ze dan alles kunnen bereiken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Halsema ziet vrouwen liefst zonder hoofddoek
Emancipatie en persoonlijke vrijheid schuurt met godsdienstvrijheid
Kamerleden: Hirsch Ballin beste minister
Verder vinden ze Pechtold het beste Kamerlid en Verdonk het slechtst
“Als ik op de school van mijn kinderen kom, valt het mij wel eens moeilijk – ik kom echt voort uit de feministische beweging – dat ik dan tussen allerlei gesluierde vrouwen zit. Ik zal hun rechten niet aantasten daarin. Maar ik kan niet wachten op het moment waarop ze in vrijheid hun hoofddoek zullen afslingeren. Ik zie het liefst elke vrouw in Nederland hoofddoekloos. En volstrekt vrij. Ik geloof niet dat welke God ook kledingeisen stelt. Dat zijn de mannen geweest die het geloof uitleggen.”
D66: Sophie in ’t Veld morgenochtend in Goedemorgen Nederland
D66-Europarlementariër Sophie in ’t Veld is morgenochtend te gast in het ontbijtprogramma Goedemorgen Nederland. De politica spreekt onder meer over de situatie rondom de benoeming van de voorzitter van de nieuw te vormen Europese Commissie.
Van der Hoeven: Dit jaar geen beperking koopzondagen. Coalitie: Welles.