Coalitievorming moet eerst over rechts

De voorlopige uitslag van de verkiezingen geeft menigeen hoofdbrekers. Hoe kan je daar nou een duidelijke conclusie uit trekken en hoe kan je vervolgens dan bepalen welke partijen als eerste aan een coalitie moeten gaan werken. Gevoelsmatig kwam ik vannacht uit op de combinatie VVD - PVV - CDA. Immers, daar zitten in ieder geval de twee grote winnaars in. Maar is het ook mogelijk om dit op een andere wijze aan te vliegen? Natuurlijk wel. Door een rekenpoging van een twitteraar werd ik op het juiste spoor gezet. Als je nu eens de balans opmaakt langs de lijnen rechts/links en progressief/conservatief, waar kom je dan op uit? Hierbij ga ik uit van het meest recente plaatje van de zogenaamde Krouwelspace. Hierbij staat de PVV op de scheidslijn links/rechts. Daardoor komt hij straks in de berekeningen aan beide kanten voor. We gebruiken een eenvoudige winst- en verliesrekening per partij ten opzichte van de vorige verkiezingen en gaan dan sommeren: - Progressief: PvdA + SP + D66 + GL + PvdD = -3 zetels - Conservatief: CU + PVV + VVD + CDA + SGP = +1 zetel - Links: GL + SP + PvdA + PvdD + CU + PVV = +4 zetels - Rechts: PVV + VVD + CDA + D66 + SGP = +9 zetels

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Publieke omroep, doe iets met die programma’s!

Stembiljet en -potlood (Foto: Wikimedia Commons/J.M. Luijt)

Oh wat waren ze interessant, al die debatten. We zagen Cohen enorm hakkelen, Balkenende verlekkerd kijken, Roemer grappen en Halsema knietjes in het kruis van Balkenende denken. Maar tussen al dat audiovisuele geweld bleef één aspect op de televisie totaal onderbelicht: de verkiezingsprogramma’s.

Je weet wel, die boekjes waarin staat wat de partijen nou daadwerkelijk willen. Op basis waarvan het land de komende jaren zal worden bestuurd. De inhoud, beste mensen, niet de poppetjes. Die boekwerkjes die de redactie van GeenCommentaar heeft doorgeworsteld.

Waarom, oh waarom, moesten wij dat doen? Waarom was er geen serie op de publieke omroep waar in afleveringen van een half uur, gesorteerd op thema, dit vitale onderdeel van de verkiezingen werd doorgenomen?

De programma’s zijn bij uitstek geschikt voor een objectieve analyse. Nodig een paar onafhankelijke experts uit die de programma’s interpreteren, zonder daar direct een waardeoordeel aan te hangen. Om misrepresentatie te voorkomen leg je de bevindingen voor aan de partijen voordat je het uitzend en voila! Het lijkt me bij uitstek een taak voor de publieke omroep.

Natuurlijk wordt het geen spetterende televisie, maar gaat het daarom? Plaats de afleveringen op het internet en ik garandeer je dat ze zullen worden bekeken. Daar had wat mij betreft best een debatje aan opgeofferd mogen worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Liefde of risicotaxatie?

meisje achter een sluierOnlangs kreeg ik een boze mail van gezinsvoogd Piet Bleeker naar aanleiding van een pissig stuk van mij over de wantrouwende houding van Jeugdzorg en Jeugdgezondheidszorg naar ouders toe. Een passage daaruit:

De laatste weken duiken er verontrustende berichten op in de media waarbij overenthousiaste JGZ- en JZ-medewerkers brave vaders en moeders er onterecht van beschuldigen dat ze hun kinderen verwaarlozen of mishandelen. Wie wantrouwen zaait, zal wantrouwen oogsten. De JGZ en JZ lijken steeds meer samen te smelten. Daar waar het namelijk de natuurlijke taak van de Jeugdzorg is om problemen op te sporen, doen tientallen beroepsgroepen in de jeugdgezondheidszorg dat inmiddels ook. Velen daarvan werken met meldplichten en protocollen als ze ‘niet-pluis’-gevoelens hebben. Een greep uit het rijke aanbod: tandartsen, eerste hulpposten, juffen en meesters, school maatschappelijk werkers, jongerenwerkers, kraamhulpen, consultatiebureauartsen en –verpleegkundigen, gemeentelijke interventieteams (ja de tandenborsteltellers). Er ontstaat een ronduit negatieve benadering jegens gezinnen. Wie problemen zoekt, zal ze immers vinden. Desnoods leg je een gezin net zo lang onder een vergrootglas totdat je een probleem hebt gevonden.

Bleeker vond dat ik teveel generaliseerde. En zijn het niet vooral de media en politiek die de jeugdhulpverlening achter de voordeuren jaagt? Achter zijn woorden school frustratie. Daarom het verhaal van een gezinsvoogd die moet kiezen tussen liefde of een risicotaxatie.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende