Steeph

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Onlangs hebben we hier gehad over het voorstel om te komen tot een Burgerinitiatief. De behandeling in de kamer neemt meer tijd in beslag dan oorspronkelijk geschat. Ook de debatten rondom Afghanistan gooiden roet in het eten. Daardoor zijn tot nu toe alleen de besprekingen in de eerste en tweede termijn gevoerd.
Vanwege de gelijke stemverhouding luistert het zeer nauw wie wat zal gaan stemmen. En dat brengt nogal wat debat met zich mee. Ze verwachten nu deze week een stemming.
Het probleem is, ik kan uit het debat niet goed afleiden welke kant het nou op gaat uiteindelijk. Ik zie partijen bewegen omwille van de concensus, maar of daarmee het hele voorstel het zal halen, is een raadsel. Verrassend daarbij was de afwezigheid van de LPF en D66 in de tweede termijn.

Een nog groter probleem is het debat zelf.

Ik werd daar wel een beetje verdrietig van. Hoewel een deel van het debat inhoudelijk goed en zeer gericht was op de onderbouwing van de voorstellen, bestond een groot deel van de woordenwisseling uit “scoren”. Juist rondom een onderwerp dat bedoelt is om de betrokkenheid van de burger bij de politiek te vergroten (en daarmee het vertrouwen erin) zou je toch wat minder Haagse Kaasstolp retoriek verwachten. Helaas. Hier een tweetal stukken (integraal) uit de eerste en tweede termijn. Oordeel zelf:

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Soms krijgt de kamer stukken waarbij ik plaatsvervangende schaamte krijg. Rapporten die op zich heel relevant en interessant zijn, maar zo gruwelijk slecht geschreven. En daar moet je toch doorheen.
Het rapport “Fraude en misbruik bij faillissement: een onderzoek naar hun aard en omvang en naar de mogelijkheden van bestrijding” is er zo eentje.
Zo te zien geschreven door iemand die teveel verstand van de materie heeft en te weinig inlevingsvermogen met de potentiele lezers.
Een hoofdstuk van 13 pagina’s dat “samenvatting en conclusies” heet die vervolgens een paragraaf binnen een subhoofdstuk “samenvatting” bevat, zegt eigenlijk al genoeg. En de conclusies blijken aanbevelingen te zijn. Maar de aanbevelingen zijn niet begrijpelijk of concreet.
En dat terwijl er wel geconstateerd wordt in het onderzoek dat minder dan 60% van de faillissementen volledig correct is. De rest is of door onkunde/onmacht of door fraude niet volgens de wet. Ernstige zaak zou ik zo zeggen.

Ter verlevendiging hier nog even de opening van de paragraaf “Aard en omvang van de problematiek” in de samenvatting:
“In het onderzoek is een basisindeling gehanteerd in drie typen wederrechtelijk gedrag: ‘faillissementsfraude’, ‘misbruik van faillissement’ en ‘onbehoorlijk bestuur’. Bij ‘faillissementsfraude’ is vóór of tijdens het faillissement sprake van opzettelijke en wederrechtelijke gedragingen waardoor de faillissementschuldeisers van de rechtspersoon opzettelijk of culpoos worden benadeeld. Daarbinnen zijn twee varianten te onderscheiden. De meest vergaande variant is die waarin het faillissement (en soms daaraan voorafgaand de hele opzet van de rechtspersoon) het oogmerk had crediteuren te benadelen. Daarnaast kunnen personen die namens de rechtspersoon handelen, activa uit de boedel ontvreemden of betalingen doen uit al dan niet gefingeerde verbintenissen die ten koste gaan van de legitieme aanspraken van anderen. ”
Afijn, dat gaat nog even zo door tot het bij de relevante constateringen komt (wat je bovenaan in een samenvatting zou verwachten):