Service: Oorspronkelijke en gewijzigde motie over onwenselijkheid dubbele nationaliteit ministers
Herkent u het volgende stukje:
Het kan allemaal best een keer, maar natuurlijk niet vier keer per week. Alles met mate, en daar gaat het nu net om.
Niet? Dat is vreemd. Dit is immers een cruciale zin in het best verkopende boek van Nederland van vorig jaar. Dit staat in HET boek dat iedereen moest hebben, het boek waar iedereen het over had.
Dit boek staat symbool voor wat men heden ten dage in Nederland onder cultuur verstaat: Eten.
Of beter gezegd, minder eten. Het komt namelijk uit het dieetboek van Sonja Bakker dat, met een ruime voorsprong van meer dan 100.000 exemplaren op nummer 2, in 2006 het best verkochte boek was.
Over de inhoud van het boek kan ik niet oordelen. Maar het simpele feit dat het nu zover is in dit land een dieetboek het wint van boeken als “Komt een vrouw bij de dokter” van Kluun en “De vliegeraar” van Khaled Hosseini is toch werkelijk om te janken.
Om nog maar niet te spreken over de afslankbehoefte die kennelijk leeft in tenminste 10 procent van de Nederlandse huishoudens. Als die nou komend jaar in plaats van voedsel eens echte literatuur tot zich zouden nemen, hoeven we ons voor twee dingen niet meer te schamen.
In het nieuwe kabinet zit geen minister voor bestuurlijke vernieuwing meer. Het is niet te hopen dat hierdoor alle mogelijke vernieuwingen op bestuurlijk en democratisch vlak stil komen te liggen. De maatschappij verandert nog steeds en een gezonde democratie moet daarop kunnen inspelen.
Een fraai voorbeeld daarvan is in het Verenigd Koninkrijk te vinden. Sinds november vorig jaar kunnen burgers daar via de site E-Petitions heel eenvoudig online petities opzetten, handtekeningen verzamelen en het indienen bij de Prime-minister. En Downing street 10 geeft altijd antwoord. Duidelijk beter en makkelijker dus dan het Nederlandse Burgerinitiatief.
En dat het werkt, laat de recente petitie tegen de voorgestelde nieuwe wegenbelasting zien. In zeer korte tijd zijn daarvoor 1.6 miljoen handtekeningen verzameld. En dat vraagt natuurlijk om een stevig maatschappelijk debat. Dat signaal pakt Tony Blair dan ook op. Op heel moderne wijze geeft hij dat aan op een weblog. En vervolgens gaat hij ook nog eens alle ondertekenaars van de petitie in een mailtje uitleggen waarom het voorstel er ligt. Een mooi voorbeeld van hoe in de nieuwe online-wereld de democratische dialoog open gevoerd kan worden.
Nu maar hopen dat onze nieuwe minister van Binnenlandse Zaken toch nog wat tijd vindt om hier aandacht aan te besteden. Overigens zal ze ook nog moeten kijken naar de voorstellen van het Burgerforum vernieuwing kiesstelsel en de Nationale Conventie.
Hoewel de laatste aflevering van Kunst op Zondag eigenlijk alweer een half jaar geleden was, moet ik toch nog iets kwijt in deze serie.
Het betreft hier een object dat ik de kwalificatie kunst meegeef vanwege het ontwerp. Twee stuks architectuur die tezamen voor de verandering eens een mooie vorm van horizonvervuiling geven.
Er was echter een reden waarom het nog niet gelukt was in de oorspronkelijke serie hier aandacht aan te geven. De twee objecten laten zich namelijk wat lastig op de gevoelige plaat vastleggen. Ze zijn namelijk samen ongeveer 2 kilometer lang.
Dus duurde het even voor ik een list had verzonnen. Gisteren was het zo ver. Met een eenvoudige camera en het illegaal betreden van bouwterrein heb ik de twee objecten in stukjes digitaal vastgelegd. Wat noeste arbeid heeft er vervolgens voor gezorgd dat de objecten nu als één geheel te zien zijn.
De volledige versie is 6Mb groot en meet 24000 bij 400 pixels.
Eigenlijk gaat het hier om een superdeluxe geluidsmuur in twee delen. Het zuidelijke deel (rood) zal de buitenmuur zijn van een groot winkelcentrum annex bioscoopcomplex met als naam “The Wall“.
Het noorderlijke deel is een geluidswal met daarin de luxe autohandel Hessing, “The Cockpit“.
Je kan dit vinden aan de A2 Amsterdam-Utrecht op het stuk tussen afslag Ring Zuilen en afslag Oog in Al.
Beschaving is de discipline om individuele behoeftenbevrediging uit te stellen en onder controle te houden. als mensen alleen leven volgens het motto ‘I want it all and I want it now’, valt het onderscheid met het dierlijke weg.
Aldus Jeroen Dijsselbloem (PvdA) in de Volkskrant (17-2-07, Het Vervolg, p25). In een zeer interessant paginagroot artikel met als kop “Wachten op het wij-tijdperk” wordt uitgelegd waarom CDA en PvdA zich nu ineens zo goed rond het woord “Samen” kunnen vinden. Dat wil zeggen, waarom de PvdA deze dagen weer terugkeert naar het verheffingsideaal voor de onderklasse.
Vrijheid-blijheid is fijn voor mensen in Blaricum. In de probleemwijken werkt het niet.
Jeroen Dijsselbloem:
Mensen die neerbuigend doen over normen en waarden, zitten er zelf meestal heel goed in. Hun kinderen komen niet in de problemen. Dan kun je heel makkelijk zeggen: geen betutteling. Maar Antilliaanse tienermoeders kunnen het echt niet alleen, die hebben zelfs hulp nodig bij het op tijd opstaan.
Het wordt een interessante tijd met deze “nieuwe” PvdA in de regering.
![[Foto] Partijtje olifantenpolo uit de hand gelopen](http://news.yahoo.com/photo/070216/ids_photos_sp/r2663008085.jpg;_ylt=AkomounUCFef5ZoW5Y6WQAIDW7oF){kind=link}