Steeph

6.108 Artikelen
1.081 Waanlinks
9.773 Reacties
Blogt sinds 2005 voor Sargasso en stuurt op de achtergrond nog een beetje mee, zover dat überhaupt mogelijk is.
Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP en nu weer op een school.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Mastodon: https://mastodon.green/@Steeph
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Recensie: De gespleten samenleving

screenshot site HetVrijeVolk.comZo af en toe krijg je een uitdaging voor de voeten geworpen en kan je het gewoon niet laten er op in te gaan. Anderhalf jaar geleden heb ik zo het boek “De verweesde samenleving” van Pim Fortuyn gelezen. Recent werd me weer zo’n stuk voor de voeten geworpen. Ditmaal gaat het om “De gespleten samenleving” van Duns Ouray van HetVrijeVolk.com. Dat krijg je er van als je wat harder aan gaat trappen tegen “rechts“.

Dus het stuk twee keer gelezen. Eerst voor een globale indruk, dan om het van commentaar te kunnen voorzien.
Laat ik beginnen met de samenvatting. Socialisme is de schuld van de huidige maatschappelijke ramp en conservatisme is de enige manier om de wereld te redden.

Goed, dan in detail ingaan op het stuk dat een verwarrende opbouw heeft.
Als eerste worden er drie basisbeginselen meegegeven over de menselijke natuur. De mens is een utilitarisch wezen, de mens heeft een geweten en de mens heeft vrije wil.
Veel van wat volgt wordt hier aan opgehangen. Maar zonder duidelijke bewijsvoering. De discussie over de mens als utilitarisch wezen is nog lang niet afgelopen. En in mijn visie kan een mens slechts beperkt utilitarisch zijn omdat hij niet in staat is ver genoeg in de toekomst te kijken of alle effecten van zijn handelen te overzien.
Dat een mens een geweten heeft, wil ik wel aannemen. Maar in het stuk wordt vervolgens uitgegaan van duidelijke scheidslijnen tussen goed en slecht. En daar kan ik dan weer wat moeilijker mee overweg. Zo is werken “goed” en niet werken “slecht”. Ja, dat maakt de wereld verklaren wel een stuk eenvoudiger.
Dat is trouwens een van de grote tekortkomingen van het stuk. Net zoals Pim Fortuyn te pas en te onpas schermde met “normen en waarden” zonder deze te specificeren (behalve dat de MAN leiding moest geven), schermt dit stuk met goed en slecht zonder hard te maken waarom iets beter is of slechter. Verder bestaat de indruk dat goed en slecht moeten overeenkomen met het wereldbeeld van de schrijver, niet noodzakelijk met objectieve gegevens.
De generalisaties op dit vlak zijn overigens ook niet van de lucht. De beste quote hiervoor is: “Wat iedereen goed gedrag noemt, wordt bestraft. En wat wij allemaal beschouwen als slecht gedrag, wordt toch beloond.
Het grootste deel van de onderbouwing voor waarom het “slechte” beloond wordt, stoelt op een verhaal over de sociale zekerheid. Die sociale zekerheid werkt fraude in de hand, zorgt ervoor dat mensen er baat bij hebben op partijen te stemmen die de uitkeringen hoog houden en maakt iedere opvolgende generatie nog zwakker omdat ze de afhankelijk bij hun ouders beloond zien worden.
Nu ga ik niet ontkennen dat een deel van het sociale vangnet misbruikt wordt. Maar zijn redenering is verder erg zwak. Als hij namelijk gelijk zou hebben, zou het aantal steuntrekkers (en ambtenaren, want die vallen ook onder het sociale vangnet kennelijk) in de loop van de decennia alleen maar zijn gegroeid. En dat wordt dan weer niet aangetoond. Extra spijtig is dan misschien ook voor de schrijver dat net deze week bekend werd dat het aantal bijstandsuitkeringen nu het laagst is sinds 1981. En dat is dan alleen nog maar in absolute getallen.
Verder worden alleen de uitkeringstrekkers beticht van verschillende vormen van fraude (uitkering hebben en zwart werken) maar wordt niet ingegaan op bijvoorbeeld de bouwvakkers die in het weekend nog even zwart wat extra bijverdienen. In mijn ogen is fraude een zwakte van de mens en zijn uitkeringen (of het sociale vangnet) echt niet iets dat fraude in het bijzonder in de hand werkt. Dit alles weer even los van het feit dat je natuurlijk op moet passen dat je misbruik niet te makkelijk maakt binnen een stelsel.
Vervolgens wordt er nog een brug geslagen tussen de verzorgingsstaat en allerlei andere problemen:
Echter, zelfs de producten van de verzorgingsstaat kunnen hun geweten niet uitschakelen. Hoezeer de socialistische media ook propageren dat ze slechts gebruik maken van hun ‘rechten’, hun geweten vertelt hen dat ze slecht zijn. Dit zorgt voor een vervreemding die weer de basis vormt voor drugsgebruik, asociaal gedrag of gewoon een algehele apathie.
Voor iemand die elders in het stuk de sociale wetenschappen afkraakt, geeft hij hier nu toch een fraai stukje sociologie van de koude grond. En wederom zonder harde onderbouwing te geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote – Poederpartij

Eigenlijk is de PvdA al jarenlang aan het eroderen. Het is een gestage ontwikkeling, alleen onderbroken door korte oplevingen. Een steeds groter deel van de kiezers hebben we van ons vervreemd.

Logo pvdaAldus Diederik Samson in één van de vele recensies (NRC vandaag blz 41)) van het commissie-Vreeman rapport “De scherven opgeveegd” waarin de verkiezingsnederlaag van de PvdA geëvalueerd wordt.
De “scherven” staan symbool voor de fragmentering die kenmerkend was voor de campagne, zowel inhoudelijk als organisatorisch. Maar het rapport lezende, kom je al snel tot de conclusie dat dit nog mild verwoord is. Scherven laten zich namelijk lijmen tot een geheel. Maar er is nauwelijks sprake meer van een geheel, van een binding, of van een grondslag. Er is slechts sprake van verstokte bestuurders, losse ideeën, koninkrijkjes en de wens om belangrijk gevoeld te worden omdat je daarmee denkt dat je iets kan bijdragen aan de wereld.
Bovenal is er sprake van een zwakke leiding. En dat komt uiteindelijk toch op het bordje van Wouter Bos te liggen. Zeg toch eens tegen al die adviseurs, partij-bobo’s en verdwaalde technocraten dat ze hun mond moeten houden en luisteren, op het moment dat het er op aan komt.

Een paar punten uit het rapport springen er uit.

De idealen van de PvdA verdienen het om met verve en trots te worden uitgedragen.” – Blz. 8
Uhm, die idealen (veren) zijn er toch niet meer? Die heeft men toch afgeschud. Ze doelen hierbij op de Sociaal-Democratische idealen. Maar nergens wordt aangegeven wat daar hun hedendaagse invulling van is. Je moet voor de grap een zoeken op het woord “idealen” op de site van de PvdA. Iedereen heeft het er over, maar niemand weet ze goed te benoemen. Dat is een hele zwakke basis voor duidelijke standpunten (waar ze er overigens genoeg van hebben, die ook regelmatig veranderen).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steeds meer mensen kramen onzin uit

Valt het u ook steeds vaker op dat er in de media en door politici steeds vaker onzinnige dingen worden gezegd?
En dat weblogs dan ook steeds vaker dit aan de kaak moeten stellen?
Nu heb ik al drie keer het woord “steeds” gebruikt om kennelijk een punt te maken, zonder het verder te onderbouwen met harde gegevens. Deze manier van “argumenten” kracht bij zetten, is natuurlijk al heel oud. Maar deze week las ik tijdens het surfen een aardig stukje over een Duits weblog dat als specialisme heeft de steeds-meers en steeds-minders te ontkrachten.
En dan loop je een acute steedsmeer-allergie op.
Zo las ik vandaag een bericht van de VVD (via). Hierin uit Kamerlid Dezentjé Hamming zo haar twijfels over het voorstel om grote, vervuilende auto’s zwaarder te belasten en kleinere, minder vervuilende auto’s juist minder zwaar. Op zich heeft zij een valide punt als ze aangeeft dit maar een halfbakken maatregel te vinden. Maar ze ontkracht haar hele betoog in de slotzin:
Succesvol zijn in Nederland begint een steeds hogere tol te eisen.
Ten eerste legt ze al de kromme koppeling tussen “succesvol” en “veel geld verdienen”. Maar dat is nog niet het ergste. Ze suggereert ook met de uitspraak “steeds hogere tol” dat hier in Nederland de laatste jaren maatregel op maatregel genomen is om de succesvollen (veelverdieners moeten we hier lezen) het leven moeilijk te maken.
Nou, bij deze de uitdaging aan kamerlid Dezentjé Hamming om die maatregelen te noemen. Of anders die zin uit haar stuk te schrappen. Was het trouwens niet onder staatssecretaris Wouter Bos dat het hoogste tarief van 60 naar 52% omlaag ging?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vooraankondiging Sargasso lijst beste covers

Hij gaat er dan toch echt komen, de Sargasso lijst met beste covers. Uiteraard past deze lijst in de inmiddels lange traditie van bijzondere Lijsten :1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7.
Dit keer echter een vooraankondiging omdat veel mensen waarschijnlijk even wat uitzoekwerk te doen hebben. Maar ook om op voorhand de discussie te voeren over wat we onder het begrip “cover” verstaan.
Het inzenden zal mogelijk worden vanaf volgende week vrijdag (8 juni) tot en met de maandag erna (11 juni) een uur of 4 ’s middags.
En wat is een cover? Het moet in ieder geval een muziekstuk zijn waar een eerdere uitvoering van bekend is door een andere artiest (band, zanger, zangeres, etc…). Daarbij laat ik de duizenden 1-op-1 interpretaties van klassieke stukken even buiten beschouwing.
Voor de rest moet je de cover natuurlijk wel echt beter vinden dan het origineel, toch?
Schiet u maar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ongewenst

Tekening gearresteerde spamkoningStel je bent al een paar jaar beheerder van een sportkantine. De boel schoonhouden, af en toe een opknapbeurt regelen en verder vooral zorgen dat de drankvoorraad groot genoeg is.
Op een dag valt er ineens een brief door de brievenbus. Immer nieuwsgierig maak je hem open. Darn, reclame. Dat is jammer. Je gooit hem weg. Een paar dagen later nog een brief, weer reclame. De volgende dag weer, weer reclame. De stroom brieven neemt sterk toe. Op een gegeven moment bestaat het grootste deel van de post uit reclame. Je besluit een automatische reclame-brieven vernietiger te kopen want het puinruimen kost teveel tijd. Dat brengt wat verlichting, maar toch glipt er nog af en toe wat doorheen. Daar valt echter mee te leven.
Maar dan op een dag kom je de kantine in en zie je ineens een reclameposter hangen tegen het raam. Je hebt geen flauw idee waar die vandaan komt en hoe ze het gedaan hebben, maar je rukt hem er onmiddelijk af. Een paar dagen later gebeurt hetzelfde, weer een reclameposter, dit maal erg obsceen. Weer ruk je hem van het raam. Maar hetzelfde gebeurt als met de brieven, meer en meer posters verschijnen in jouw kantine, soms wel tweeduizend per dag. Je huurt een speciale schoonmaakrobot om de ergste ellende buiten de deur te houden. Maar je bent toch nog dagelijks een half uur kwijt om de gemiste posters (bijvoorbeeld verborgen achter de kratten in het voorraadhok) weg te halen.

Vorige Volgende