de Redactie

648 Artikelen
294 Waanlinks
55 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Riccardof (cc)

Elders in de wereld is men de stereotypen zat

Afrika komt er altijd bekaaid vanaf in de media. Er loopt een aantal prima correspondenten rond, maar die moeten ieder vaak over enorme gebieden berichten. Daarnaast komt er zelden goed nieuws van het continent. Zo lijkt het. In Foreign Policy schrijft Laura Seay dat de berichtgeving niet alleen vaak onjuist is, maar vaak ook racistisch en vooroordelen bevestigend. Wie het betoog van Seay leest, moet denken aan Edward Saïd’s Orientalism. Ik denk dat Seay wel een punt heeft. Afrika is meer dan een ‘heart of darkness’. Wat u?

Een voorbeeld van hoe het ook kan, is het initiatief MAMA, Motherhood Around the Globe. Hierin worden wereldwijd vrouwen bevraagd naar hun ervaringen rondom het moederschap. Er is ook een aantal Afrikaanse vrouwen voor de camera gehaald. Het verhaal van Lusina is onthullend. Ze ervaart het moederschap meer als managementfunctie dan als een liefdesrelatie. Of kijken we hier teveel met een Westerse bril naar en draait het in het harde leven juist om die managementkwaliteiten?

En ook Afrikaanse mannen laten van zich horen. Osocio verhaalt over een campagne van mamahope waarin enkele mannen zeggen moe te worden van de stereotypen die Holywood maar blijft voeden. ,,“The Kenyan men in this video told us they wanted to make one that pokes fun at the way African men are portrayed in Hollywood films and the media. They said, “’f people believed only what they saw in movies, they would think we are all warlords who love violence.’ They, like Mama Hope, are tired of the over-sensationalized, one-dimensional depictions of African men and the white savior messaging that permeates our media. They wanted to tell their own stories instead, so we handed them the mic and they made this video.”

Foto: Riccardof (cc)

Elders in de wereld wordt Europa genegeerd

Europa heeft veel te verliezen bij de groeiende energieonafhankelijkheid van de VS. Onderzoeker Matthew Hulbert van Clingendael schetst hoe de VS beschikking heeft gekregen over meer olie en gas. Nieuwe olievelden, de toenemende winning van schaliegas, de olievondsten in Canada en Brazilië: het zorgt ervoor dat de VS een geopolitiek voordeel krijgen over energiehongerige gebieden als Europa en China. Hulbert meent zelfs dat de VS hun voorraden kunnen gebruiken om OPEC in het gareel te houden. Als de olieproducerende landen te obstinaat worden, kunnen die voorraden worden aangesproken, waardoor de markt overspoeld wordt door olie, wat de prijzen flink zal drukken. Europa heeft volgens Hulbert veel te verliezen. Wij missen de spierballen om onze eigen energietoevoer veilig te stellen, maar onze bondgenoot zal steeds minder belang hebben in de olierijke gebieden omdat de VS steeds meer zelfvoorzienend zijn.

Econoom Jeffrey Sachs ziet ook al een weinig zonnige toekomst voor Europa. Bij het IMF zitten we op de strafbank. De VS weigert leiderschap te tonen, want leiderschap kost geld – iemand moet die arme Europeanen financieel steunen. Volgens Sachs leidt de Europese impotentie en het Amerikaanse isolationisme tot een verdergaande verschuiving van de mondiale machtsbalans. Niemand eist een leidersrol op, wederom vanwege de financiële verplichtingen die dat met zich meebrengt. Maar regionaal rollen de BRIC-landen, maar ook landen als Nigeria en Turkije wel degelijk de spierballen. Dat maakt het internationale speelveld een stuk minder overzichtelijk.

Foto: Riccardof (cc)

Elders in de wereld voelt een schrijver zich ontheemd

Een mooie op-ed van de Chinese schrijver Yan Lianke. Hij schrijft in The New York Times over zijn heimwee naar een land waar hij zich niet thuis voelt. Als schrijver ervaart hij mislukking omdat zijn boek – twee jaar schrijven, twintig jaar plannen – streng gecensureerd zal worden. Als vader voelt hij zich machteloos omdat zijn zoon, ondanks een goede Britse opleiding, waarschijnlijk niet aan de bak komt. Als Chinees ervaart hij woede omdat zijn huis gebulldozerd is. ,,People live like dogs in this society. I dream of being able to bark out loud in my books, and of turning my barking into exquisite music. This strange life and this strange dream keep me alive, and sometimes even give me confidence. At the same time, I am constantly disheartened.”

Van een geheel andere orde is dit verhaal over twee buren die nu nog gescheiden wonen, maar straks in een twee-onder-een-kap. Taiwanezen zijn boos omdat Chinese toeristen hun planten vernielen. Een kinderachtig verhaal dat mooi de gevoeligheden blootlegt tussen de ongemakkelijke buren op China.

En ook China slaat de individualisering toe. Ook al is het vaak not done, steeds meer Chinezen bergen hun ouders op in bejaardentehuizen. Amerikaanse bedrijven springen in deze groeimarkt en beginnen voorzichtig private tehuizen, vertelt The Economist.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Open Draad: Nieuwe verkiezingen

Het Catshuisberaad is mislukt. Nadat Wilders vanmiddag vroegtijdig vertrok is in losse persconferenties duidelijk geworden dat hij de stekker er uit trok.
Maandag gaat het kabinet vergaderen, maar of ze veel meer kunnen dan verkiezingen uitroepen is maar de vraag.

Update: Wilders: ‘Ouderen de klos van Brusselse 3-procents eis’
Update: Rutte: ‘Bij PVV ontbrak politieke wil’, ‘Nieuwe verkiezingen liggen voor de hand’, ‘We waren helemaal klaar’
Update: Verhagen: ‘Wilders heeft niet de politieke moed’
Update: Samsom wil nieuwe verkiezingen, maar wil best aan een nieuwe bezuinigingsbegroting meewerken. Verkiezingen in september.
Update: de doorrekening van het Catshuispakket door het CPB  (pdf)
Update: de lijst van maatregelen waar overeenstemming over was (pdf)

Waar is men over gestruikeld?

Opties:

  • De blonde leider heeft zijn hand overspeeld
  • Het CDA kon niet dichter naderen tot de PVV
  • Rutte heeft CDA en PVV de kastanjes uit het vuur laten halen en hoopte stiekem op een einde van het dit kabinet
  • Alle hierboven genoemde opties
En wat nu? Verkiezingen? Zakenkabinet?
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat gezegd moet worden

Günter Grass

Waarom zwijg ik, verzwijg ik te lang
wat overduidelijk is en in oefeningen
werd doorgespeeld, aan het einde waarvan als overlevenden
wij hooguit voetnoten zijn.

Het is het beweerde recht op de eerste aanval
die het door een praatjesmaker onderworpen
en tot georganiseerd gejuich geleide
Iraanse volk zou kunnen uitwissen,
omdat op hun gebied de bouw
van een atoombom wordt vermoed.

Toch waarom sta ik mij niet toe
dat andere land te noemen
waarin sinds jaren -al wordt het geheim gehouden-
een groeiend nucleair potentieel beschikbaar,
maar niet controleerbaar is,
omdat er niemand toezicht op houdt?

Het algemene zwijgen over dit feit,
waar zich mijn zwijgen aan heeft ondergeschikt,
voel ik als een belastende leugen
en als dwang, die straf in het vooruitzicht stelt
zodra hij niet wordt geaccepteerd;
het oordeel van het „antisemitisme“ is bekend.

Maar nu, omdat uit mijn land
dat van hoogsteigen misdaden,
die met niets te vergelijken zijn,
keer op keer ingehaald en beticht wordt,
alweer en puur zakelijk, zij het
genereus als „Wiedergutmachung“ gedeclareerd,
nog een onderzeeër aan Israël
zal worden geleverd, die vooral geschikt is
om alles vernietigende explosieven
daarheen te kunnen sturen, waar het bestaan
van een enkele atoombom niet is bewezen,
maar als vrees voldoende bewijs wil zijn,
zeg ik wat gezegd moet worden.

Maar waarom heb ik tot nu toe gezwegen?
Omdat ik dacht dat mijn afkomst,
die altijd besmet zal blijven,
verbiedt, dit feit als uitgesproken waarheid
het land Israël aan te doen,
waar ik een band mee heb
en dat wil blijven houden.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-03-2022

Open draad: Hero Brinkman breekt met PVV

BREKEND: Hero Brinkman breekt met PVV | Live persconferentie om 13.00 | Het wegzetten van mensen en het blokkeren van democratisering PVV zijn de belangrijkste redenen voor zijn vertrek | Brinkman blijft in de Kamer en blijft het kabinet steunen | Meerderheid gedoogconstructie in theorie weg | Gelekte email over MOE-Meldpunt werd vanochtend niet behandeld in fractievergadering en dat was voor Brinkman ‘de druppel’.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-03-2022

Sargasso geeft cursus datajournalistiek & Excel

DATA - Datajournalistiek is hot. Bij Sargasso zijn we van mening dat je geen hardcore programmeur hoeft te zijn om uit de voeten te kunnen met data, maar dat je je wel een aantal vaardigheden eigen moet maken. Excel is wellicht de belangrijkste. Daarmee kun je de helft van het datajournalistieke werk al doen. Daarnaast kun je jezelf erg veel werk besparen als je data makkelijk kunt importeren, opschonen en bewerken, zonder al teveel handmatig, dus tijdrovende arbeid. Een investering van 1 of 2 dagen levert later erg veel tijdwinst op.

Sargasso biedt daarom twee Excel-cursussen aan, voor beginners en voor gevorderden. We willen deze cursussen tegen zo laag mogelijke kosten aanbieden, zodat ook freelancers in de gelegenheid zijn ze te volgen. Daarom peilen we eerst de interesse en doen dan een voorstel voor verschillende datums.
Datajournalistiek voor beginners

Begin je te zweten zodra je een spreadsheet voor je ziet? Loop je te stoeien met simpele berekeningen? Dan is deze cursus wellicht iets voor jou. De beginnerscursus richt zich op het eigen maken van basale Excel-vaardigheden. De eendaagse cursus start met een introductie over hoe je Excel kan gebruiken in journalistieke verhalen. Daarna ga je onder leiding van een gecertificeerde docent aan de slag met een dataset. We proberen sets uit te kiezen die je voor een echt journalistiek onderzoek kan gebruiken.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Knokken om Nepalese wezen

Je maakt het niet dagelijks mee: de ene NGO die de andere beschuldigt van betrokkenheid bij kinderhandel. Het kwam in de post bij Sargasso: De Esther Benjamin Trust (EBT) heeft vorig jaar 23 Nepalese meisjes gered uit een weeshuis in Coimbatore, India dat nauwe banden onderhoudt met de Stichting Hulp Vervolgde Christenen (HVC). De meisjes zouden door een kinderhandelaar geleverd zijn aan het weeshuis, dat zo goede sier kon maken bij zijn westerse donoren.

Navraag bij D. Rajan van de lokale overheidsorganisatie Child Welfare Committee leert dat het allemaal wat subtieler ligt, al is de weeshuizenbusiness niet vrij van controverse.Het betreffende weeshuis, het Michael Job Centre, is inderdaad op last van de autoriteiten gesloten voor nieuwe kinderen. Van de meeste kinderen was bekend dat het geen wezen waren, maar kinderen wier ouders in het tehuis een mogelijkheid zagen om hun kind van eten en opleiding te voorzien. Van de 400 kinderen is de helft teruggebracht naar de ouders. De ouders van de andere helft wil hun kinderen liever in het tehuis houden, omdat ze daar tevreden over zijn. Niemand heeft een klacht ingediend, ook de lokale kinderbescherming niet.

De protesten kwamen vooral van lokale hindoes, die het Michael Job Centre van bekeringsactiviteiten beschuldigen. De kinderen krijgen christelijke namen en moeten ongeacht het geloof van henzelf of hun ouders meedoen met de dagelijkse christelijke rituelen. Dat ligt extreem gevoelig in een land waar religie niet alleen een individuele maar ook een sociale keuze is.

Foto: copyright ok. Gecheckt 15-11-2022

De opkomst en ondergang van Job Cohen

DATA - “Bijna twee jaar geleden heb ik de overstap naar de landelijke politiek gemaakt omdat ik vanuit die positie wilde bijdragen aan een fatsoenlijke samenleving, waarin zo veel mogelijk mensen –ongeacht hun afkomst of achtergrond– tot hun recht komen. Ik moet helaas vaststellen dat ik er onvoldoende in ben geslaagd om in de politieke- en mediawerkelijkheid van ‘Den Haag’ de weg naar deze fatsoenlijke samenleving geloofwaardig over het voetlicht te brengen.” Met deze woorden nam Job Cohen gisteren afscheid als fractievoorzitter van de PvdA en als Tweede Kamerlid.

Dat sprake is van een harde politieke en mediawerkelijkheid is duidelijk. Iedereen die geregeld een krant of blog leest, is ingehaakt op Twitter en DWDD en Pauw en Witteman kijkt, weet dat de pieken en dalen voor Cohen groot zijn geweest. Een aantal onderzoekers van de Nederlandse Nieuwsmonitor heeft in de avondlijke en nachtelijke uren een analyse gemaakt van hoe Cohen in een aantal media is afgeschilderd. Deze gastbijdrage is lang, maar zeer de moeite waard voor wie de medialogica wil doorgronden. Een verhaal over de opkomst en ondergang van Job Cohen in de media.

Medialogica

“Geheel conform de management-retoriek van een BV, is de taal van de politieke campagne die van afrekenen, competitie en winnen. Met peilingen die hijgerig worden gevolgd als waren het rendementskoersen. Tel daarbij op dat in de mediacratie alle aandacht voor meervoudige politieke keuzes en programma’s zich heeft verengd tot de vileine grimas, een goede acteerprestatie of een geslaagde grap van de lijsttrekker en het resultaat is een genant oppervlakkige politieke ratrace” (de Volkskrant,  5 juni 2010). Dit schrijven Henk van Houtum en Esther-Mirjam Sent in een opiniestuk in de Volkskrant aan de vooravond van de Tweede Kamerverkiezingen van 2010. Deze ontwikkelingen worden door sommigen omschreven als een mediacratie, dramademocratie (Elchardus 2002) of zelfs een emocratie (De Ridder 2000). De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) vat deze toegenomen invloed van media samen in de term ‘medialogica’.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Elfstedentocht: cijfers, feiten en weetjes

DATA - Helaas, het leek zo hoopvol, maar toch geen zestiende elfstedentocht dit jaar. De dooi zet nu definitief door.
15 jaar wachten maakte iedereen onrustig. Ook deze redactie. Dus waren we aan het datavergaren geslagen. Woensdagavond was de neiging dan ook groot om alle bitjes in het wak bij Balk te kieperen.
Maar dat is zonde van al het werk. Dus bij deze alsnog allerlei interessante zaken over de elfstedentochten op een rij.

De oudst bekende melding over iemand die alle elf steden schaatsend af ging op één dag stamt uit 1763. Wij beperken ons tot de edities vanaf 1909.

Laten we beginnen met de route van ongeveer 200 kilometer:

Uiteraard zijn hier varianten op. Door slechte kwaliteit van het ijs op sommige plaatsen zijn er regelmatig omleidingsroutes geweest, bijvoorbeeld over het IJsselmeer.

De rijders
Vanaf 1909 was het een wedstrijd, ook al mocht het niet zo heten in het eerste jaar.
De eindstreep halen was ook voor wedstrijdrijders vaak een hele opgave. Maar “gekwalificeerd” de eindstreep halen nog meer.
Afhankelijk van het jaar moest je binnen 2 uur na de eerste tijd binnen komen of later binnen 1/5 van de eerste tijd. In onderstaand overzicht zijn die regels toegepast (met terugwerkende kracht voor de eerste paar edities):

Vorige Volgende