Drie aanvallers, minstens 28 doden, 60 gewonden, 49 ambulances zijn uitgerukt naar de plek des onheils, aldus de Turkse autoriteiten.
update 7:48 Inmiddels is het aantal doden en gewonden naar boven bijgesteld. De stand van zaken is nu: 36 doden en 147 gewonden.
Corbyn lag als radicale oud-linkse actievoerder al van begin af aan volstrekt verkeerd bij zijn fractie, die hoofdzakelijk uit degelijke burgermannen en -vrouwen met een neoliberaal perspectief op de economie bestaat, en de tegenvallende resultaten in de Brexit-campagne is een mooie gelegenheid om linkse rakker Corbyn te lozen.
Probleem: Corbyn weigert te vertrekken. Hij heeft immers het mandaat van de Labour-achterban.
Boris, I fear, belongs to a peculiarly dangerous British type—a type that, in my days as the editor of Tatler in the 1980s, I christened the Gentleman Hack, “hostile to facts and even more hostile to investigation—a football column that purports to know nothing about football. A restaurant column that returns again and again to the ‘agreeable little Trattoria’ where the house red is as good as anything I’ve tasted in Provence…”
From all accounts, most people in Fallujah are very happy about being out from under the murderous and puritanical rule of Daesh (ISIS, ISIL). But Daesh took the city in January of 2014 for a reason. Locals did not put up much of a fight to keep them out. The Sunni Dulaym tribe predominates in Fallujah, and they have not since 2003 felt that the Iraqi government truly represents them. They think it is a cat’s paw of Shiite Iran.
I see visions of outrage
Europe is falling apart
In the absence of war
We are questioning peace
In the absence of god
We all pray to police
De immer lezenswaardige publieksintellectueel Bas Kromhout gooide er vanochtend nog maar een Laibachje in. Right on the money.
Illegale downloads zijn al twee jaar verboden (na een uitspraak van het Europees Hof), maar de aangekondigde boetes zijn nog altijd niet uitgedeeld. Filmdistributeurs zouden ook hier graag forse boetes opleggen, maar internetproviders willen geen persoonsgegevens van hun klanten verstrekken.
De filmdistributeurs hebben met hulp van een Duits IT-bedrijf een lijst IP-adressen verzameld van Nederlanders die illegaal films bekijken, maar krijgen van de kabelmaatschappijen niet de benodigde persoonsgegevens achter die adressen om claims in te kunnen dienen.
Een gewapende bende viel afgelopen week een Braziliaanse indianengemeenschap aan. Daarbij werd een gezondheidswerker gedood en raakten vijf anderen, waaronder een kind gewond.
Dit is de laatste aanval in een serie gewelddadige overvallen op de Guarani-stam. In januari werd een dorp aangevallen door mannen in trucks en enkele huizen in de brand gestoken.
Volgens Survival International zijn dit soort aanvallen een vergeldingsactie door lokale ranchers omdat de Guarani land bezetten dat zij claimen als voorouderlijk grondgebied.
COLUMN - Voor wie het had gemist: er stonden afgelopen weekend vermoedelijk niet één, maar twee terroristische aanslagen op homoseksuelen in de planning. Eén op een homonachtclub in Orlando Florida, en één op een Gay Pride mars in Los Angeles.
Zondag werd een twintig jarige man uit Indiana aangehouden in Santa Monica, met een drietal aanvalsgeweren in zijn bezit en meer dan zeven kilo aan explosieve chemicaliën in zijn kofferbak.
Zowel Omar Mateen als James Wesley Howell hadden een geschiedenis van geweld, worden door collega’s en vrienden omschreven als labiel, en waren zoals het er nu uitziet homo- of tenminste biseksuelen die hun eigen seksualiteit niet konden accepteren. Hun zelfhaat verklaart waarom beiden hun frustratie wilden botvieren op homo-evenementen.
Omar Mateen bezocht regelmatig homobars (waaronder Pulse, de club waar hij een bloedbad aanrichtte), gebruikte Grindr om in contact te komen met mannen, en zocht een romantische relatie met een jeugdvriend. Volgens zijn ex-vrouw schold zijn vader Mateen regelmatig uit voor homo.
Toch was de eerste reflex van de autoriteiten en media om te benadrukken dat Mateen in een telefoontje naar het alarmnummer 911 trouw had gezworen aan IS.
In werkelijkheid had Mateen in dat telefoontje trouw gezworen aan zowel Hezbollah als Al-Qaeda én IS (gezworen vijanden van elkaar) en zijn moordpartij aangekondigd als vergeldingsactie voor de Amerikaanse bombardementen in Irak en Syrië. Inmiddels kunnen we denk ik wel vaststellen dat dit een schaamlapje was.
Okto’s uitstapje in de deprimerende zieleroerselen van Sopor Aeternus van vorige week bracht me nog eens terug bij de Neue Deutsche Todeskunst, een muziekstroming bij onze Oosterburen die in de jaren negentig opgang maakte.
Een band die ik ook wel kon waarderen was Das Ich. In tegenstelling tot Sopor Aeternus bedient die zich niet van middeleeuwse en renaissance-instrumenten, maar vaart die met name in het genre dat ‘Industrial’ heet.
Dat Dead Can Dance er nog altijd een hypnotiserend deuntje uit kan krikken bewijst ze op haar album ‘Anastasis‘ (2012).
De beelden uit Samsara (2011) van Ron Fricke passen er wonderwel bij.
OPINIE - Hartje zomer discussiëren over Zwarte Piet, terwijl menig ander op zonnige vakantiebestemmingen van strand en zee, gebruinde lichamen en pittoreske locaties geniet, heeft dat zin?
Mogelijk wel, de timing is tenslotte nooit opportuun: zwengel je het debat over het racistisch karakter van de zwarte Knecht van de Goedheiligman in november en december aan, dan verpest je de onschuld van het kinderfeest, doe je het in elk ander jaargetijde, dan is het niet actueel. Een catch-22: het komt zo nimmer gelegen.
Beter is het dus maar gewoon de koe bij de horens te vatten, zoals de BN-ers hebben gedaan in anticipatie van de productie van de volgende serie Sinterklaasjournaals. Je moet tenslotte ergens beginnen, en waarom dan niet bij een beeldbepalende institutie, betaald van ons aller belastinggeld?
Je kunt die discussie echter beter laten voor wat het is, als je – zoals Aart G. Broek in zijn opinieartikel naar aanleiding van hun open brief – laat blijken, totaal geen sjoege te hebben van wat die discussie nu eigenlijk behelst.
Grabbelton aan drogredenen
Zelden heb ik een stuk gelezen dat zo bol stond van de drogredeneringen, oppervlakkig denken en desinteresse in de argumenten van de opponenten als dat van Aart Broek. Uit denkluiheid willens en wetens wanredeneren is een fikse ondeugd, en het is dan ook maar goed dat Broek allang de middelbare leeftijd heeft bereikt, anders liep hij nog het risico komende december met de zak mee naar Spanje te verdwijnen.
ACHTERGROND - Het NRC beging afgelopen weekend een fikse faux pas door Muhammad Ali breeduit op de voorpagina te herdenken als ‘Cassius Marcellus Clay’. Ali had er tijdens zijn leven nochtans een fors punt van gemaakt dat hij die naam niet zag zitten.
Slaven werden vaak vernoemd naar hun meesters, en Ali vertikte het daarom, zich nog langer te laten noemen naar een slavenhouder. Zeker toen er succes aan zijn naam begon te kleven.
Niet enkel het NRC vergaloppeerde zich. De Amerikaanse sportverslaggever Bob Costas presteerde het om Ali op nationale televisie postuum nog even de les te lezen. Want Ali overdreef wel hoor, dat Cassius Clay een ‘slavennaam’ zou zijn. De 19e eeuwse Clay was juist een abolitionist, een voorvechter voor afschaffing van de slavernij.
Een nogal aanmatigend staaltje witwassen van de geschiedenis, meent schrijver Ta-Nehisi Coates (Between the World and Me, 2015): Clay was voor geleidelijke afschaffing van de slavernij. Ja, hij schonk de meeste van zijn slaven – die hij geërfd had – hun vrijheid, en gaf daarmee zo’n beetje het familiekapitaal op; maar anderszins had hij er ook geen moeite mee, slaven uit rancune te verkopen.
Rajiv Sethi, economieprof aan de Columbia Universiteit, toverde op twitter een bladzijde uit Ali’s autobiografie tevoorschijn, waarin deze verteld hoe hij op middelbare school voor het eerst las over wat zijn blanke naamgenoot zoal dacht. Fraai is inderdaad anders.
