M&M

116 Artikelen
12 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Elke tweede zondag van de maand is Kunst op Zondag voor M&M: Maria Willems en Michiel van Hunenstijn. Maria heeft een fotoblog met fotoseries van alledaagse onderwerpen. Michiel is dichter voor-halve-dagen. Ze gaan regelmatig samen op pad om kunst te bekijken. Voor Kunst op Zondag koppelen ze een fotografische en een poëtische registratie aan elkaar.
Foto: Gesloten Xmas -

Restaurant-kerstmenu’s

DATA - Jammer, die lockdown voor al die restaurants die met kerst nog een beetje omzet hadden willen halen. Jammer ook voor die mensen die van lekker eten houden en graag uit eten hadden willen gaan. Gelukkig zijn er in onze Deventer binnenstad veertien restaurants met een af te halen of te bezorgen speciaal kerstmenu.*

Ik was nieuwsgierig naar het aanbod, is er een trend, zijn de menu’s klassiek, wordt de vegetariër niet vergeten?  Daarom heb ik de kerstmenu’s van de restaurants naast elkaar gelegd en vergeleken.

Prijzen

De prijzen liggen tussen de € 24,50 en de € 59,00 per persoon. Daarvoor heb je 3 tot 5 gangen of een box met meerdere kleinere gerechten. Drank kan apart besteld worden, maar is hier niet meegenomen in de vergelijking.

Het menu

Vrijwel ieder restaurant heeft een keurig seizoensmenu met bijvoorbeeld knolselderij, rode kool, paddenstoelen, pompoen, (zoete) aardappelpuree, wild of kalkoen, maar ook veel vis. En natuurlijk veel desserts met chocolade. Bij de helft van de restaurants zijn goede vegetarische opties beschikbaar. Bij één daarvan is zelfs een compleet vegan-menu mogelijk, náást een vegetarisch menu.

Keuze?

Zelf ben ik een ‘moeilijke eter’, er zijn veel dingen die ik niet lust. Ik ben dan altijd ook blij met een keuzemenu. 36% van de restaurants heeft maar één standaardmenu en biedt geen keuze. Bij sommige restaurants kun je kiezen tussen verschillende menu’s en bij andere kun je zelf het menu samenstellen uit verschillende opties voor voor-, tussen-, hoofd- en nagerecht. Ideaal voor iemand zoals ik.

Tussentijd | Free Will And Testament

VIDEO - (Voor M.)

De lichte, hoge stem van Robert Wyatt lijkt bijna niet bij zijn imposante lichaam te horen.

Maar wat past die stem wél mooi bij dit fragiele lied over wat het betekent om jezelf te zijn.

I cannot know what I would be if I were not me I can only guess me

En dan komt die schuiftrompet die de melancholie van dit nummer nog extra diepte geeft. Mooi.

Poëzie met Kerstmis | Dichten als Alfred Schaffer

Alfred Schaffer krijgt de P.C. Hooftprijs 2021 voor zijn poëzie. En dat is niet alleen de eer en publiciteit en de status, maar ook de 60.000 euro. Van harte.

De laatste twee dichtbundels van Alfred Schaffer waren gebouwd rond een thema, waren verhalend. De bundel Mens Dier Ding handelt over de Zoeloekoning Sjaka Zoeloe, en is door de vele vormen een groot plezier om te lezen. En zijn meest recente, Wie was ik, met als ondertitel strafregels, gaat over zijn Arubaanse moeder die hij op jonge leeftijd verloor. En ook in deze bundel gebruikt hij weer allerlei vormen voor zijn gedichten. Hij schuwt het experiment gelukkig niet. De jury van de P.C. Hooftprijs noemt zijn poëzie spitsvondig, dubbelzinnig en van een ‘sprankelende veelstemmigheid’. En daar kan ik het als fan alleen maar me eens zijn.

Maar voor Poëzie Met Kerstmis ging het me om de bundels die Alfred Schaffer daarvoor schreef, onder andere Schuim en Kooi. Daarin was hij niet verhalend. Daarin deed hij maar wat, leek wel. In interviews heeft hij wel ‘ns over zijn werkwijze verteld. ‘Ik zoek naar zinnen en fragmenten en probeer dan een fragment in te passen bij andere fragmenten, zodat er betekenis ontstaat, een visie, zin. Dat onderzoek ik.’ Schaffer schetst momentopnamen zonder context, of plakt zinnen aan elkaar die samen een vreemd beeld opleveren. Flarden van gesprekken mengen zich met teksten uit een brochure. En daar knipt, plakt, last en vijlt de dichter in zijn werkplaats P.C. Hooftprijs-waardige gedichten van. Ongerijmde toestanden. ‘Het zijn vaak rare dingen die hij de wereld instuurt, en daar zitten we dan mee’, aldus de jury. Maar als je met rare dingen maken de P.C. Hooftprijs kunt winnen, ik zou het zeker niet laten.

Foto: Abhi Sharma (cc)

Het woord Gods in poëtische straattaal

© UItgeverij Bronmeer Noordboek boekomslag De openbaringen van Jacobus

Afgelopen herfst verscheen bij Uitgeverij Bornmeer | Noordboek de dichtbundel De Openbaringen van Jacobus. De Bijbel in 9 x 9 sonnetten. Auteur: Jacobus. Jacobus vond de tale Kanaäns niet langer leesbaar.

Zijn roeping werd het Oude en Nieuwe Testament te vertalen in begrijpelijke taal, zodat iedereen kennis kon nemen van de Bijbelse boodschap. In 81 sonnetten dicht Jacobus met veel vaart en groot plezier over de wereldgeschiedenis, van de schepping tot aan het einde der tijden. Jacobus is een taalvirtuoos met een toegankelijke en geheel eigen kijk op de bijbel. Jacobus is evangelist en leeft van de wind. Hij gunt ieder een behouden hemelvaart. En op de bundel rust ook de zegen van NRC recensent Kester Freriks, die vond deze vertaling beter dan het origineel.

Speciaal voor deze KerstlockdownSpecial gaf Jacobus toestemming tot plaatsing van twee sonnetten uit de bundel die handelen over de geboorte van Jezus.

Mattheus 2

Het is ons algemeen bekend Tweeduizend jaar is het geleden God kwam van boven naar beneden Zo leert het nieuwe testament

Er was een felle ster en zie Er kwamen wijzen uit het oosten Die zich een lange reis getroostten Er waren enige, geen drie

Ze reisden zonder oponthoud Naar Bethlehem, omdat daar Jezus Geboren was, thuis, of all places Ze brachten wierook, mirre en goud

Closing Time | The Ballad Of Cable Hogue

Er zijn bandjes die hebben leuke songs. En er zijn songs die je gelijk pakken door het aanstekelijke ritme, het mooie geluid.

En er zijn bands die Mariachi trompetjes hebben. Mariachi trompetjes! En er zijn bands die ineens een zwoele Franssprekende zangeres opvoeren. En er zijn bands die romantiek, drama en weemoed weven in hun liedjes, en die beloftes oproepen en van verre einders zingen. En er is een band die dat allemaal in 1 liedje kan: Calexico. En hier doen ze dat in de song The Ballad Of Cable Hogue.

Closing Time | Venom A COLORS SHOW

Simbiatu ‘Simbi’ Abisola Abiola Ajikawo, prachtige naam, maar lastig om op een affiche of op een cd te zetten en ook te lang voor het scherm van je mobieltje, dus heet ze dan Little Simz.

En ze staat in de spotify-playlist 2020 van Barack Obama, op de twintigste plaats. Waarschijnlijk heeft de dochter van Barack haar vaak beluisterd, wie zal het zeggen. Rap en hiphop. Maar als ik Little Simz zo zie en hoor past ze ook makkelijk binnen Spoken Word beweging, ze brengt het alsof het een gedicht is. Ze is Brits, misschien is dat het. Waarom kende ik haar niet eerder?

Closing Time | Stranger Than Kindness

, gezellig, de donkere dagen, laat ik weer ‘ns Nick Cave &  The Bad Seeds opzetten, van die gezellige dubbelaar Your Funeral, My Trial uit 1986.

ja, en daarvan dat gezellige nummer Stranger Than Kindness. Wat doen die muzikanten daar, hoe produceren ze samen die sfeer, dat geluid? Het is misschien wat ongebruikelijk om te zeggen, maar van dit nummer is het eind het mooist. Dus, haast u naar het einde.

Closing Time | Dit Jaar Wil Ik Sneeuw, begrepe!!

In het begin van dit jaar kocht ik in de ramsj de bundel Blind Op Me Oge, Verzamelde Liedteksten van Bob Fosko, uitgeverij Nieuw Amsterdam. Voorin de bundel staat: van dezelfde auteur Sodemieter op. En die titel is ook nog tweedehands verkrijgbaar.

Bob Fosko was de zanger van De Raggende Manne, maar het is grappig om zijn teksten los van de muziek te lezen. Amper een maand later las ik dat Bob Fosko was overleden, 64 jaar. Dus dat was weer een reden om nog ‘ns door die bundel te bladeren. Ruwe, rechtstreekse teksten, duidelijk, grappig en alfabetisch geordend. Maar ik denk niet dat dat nog lukt dit jaar Bob, Sneeuw op de straten, de pleinen, de daken en de bomen.

Foto: John C Bullas BSc MSc PhD MCIHT MIAT (cc)

Kerstpakket 2020

Een van de leuke tradities die overgebleven is van december (Sint is dood en Piet is even op non-actief gesteld, het knalvuurwerk werd verboden, alcoholverkoop na 20.00 uur werd ook verboden in hotels) was het Kerstpakket.

Het Kerstpakket was een doos met daarin het blijk van waardering van de werkgever voor de werknemer. En zoiets kan vele vormen aannemen, bijvoorbeeld een code voor een web-catalogus waarin allerlei leuke overbodige spulletjes. Maar, heel verstandig zoiets, want dat beperkt de verkeersbewegingen van de werknemers, en dat is in coronatijd wel zo veilig. En soms was het kerstpakket een doos, een tas die je op kon halen in een leegstaand gedeelte van het gebouw. Of je dan nog wel even je krabbel achter je naam wilde zetten op die lijst. En thuis wroette je dan tussen de chips, de houtwol, de snippers naar de fles wijn, de crackers, de blikjes, iets duurzaams vaak ook . Maar wat gebeurde er dit jaar bij het bedrijf waar ik werkzaam ben? Kreeg ik een code? Kon ik een pakket ophalen, mijn krabbel achterlaten? Nee. Ik kreeg een kerstkaart van de top van het bedrijf, met een liefdevolle groet daarop van de CEO, de CFO en de COO (nee, ook geen idee wat dat is) van de club. Op de kaart spraken ze hun waardering uit voor ons, de medewerkers. Dat wij het verschil maakten in de geluksbeleving van de klanten. Maar ja, moeilijk jaar, pittig, lastig, lastig, corona immers. En de kaart besloot met een bedankje voor de inzet van de medewerker en ‘Het mooiste cadeau dat je elkaar kunt geven, zijn mooie herinneringen.’ Daarom nodigden de CEO, de CFO en de COO mij uit om herinneringen te maken met mijn collega’s. Geen kerstpakket dus? Alleen een kaart? Wacht. De tekst op de kaart ging nog verder: ‘Toost op de collegialiteit en neem de eerste slok met vertrouwen op de toekomst.’ Een toost? Mooi, maar waarmee dan? Er zat geen fles bij de kaart. Er zat verder helemaal niks bij de kaart. Toost, maar neem je eigen drankje mee.

Closing Time | Trainpassengers Sing Over The Rainbow

Even een covertje vandaag. Een feelgood-filmpje. En dat is natuurlijk wel een beetje glad ijs.

Het kan kromme tenen trekkend zijn, zo’n idee dat uitgaat van de welwillendheid en de spontaniteit, en het niet moet hebben van cynisme, want het duo wee & klef ligt bij zoiets wel op de loer natuurlijk. En ja, het begint een beetje akward in die trein met die stropdas die zijn inleiding houdt en waarvan je denkt: leuk dat je een hobby hebt, maar betrek mij er niet bij, het is vroeg, knul. Maar dan begint die ukelelespeler en dan begint het gezang, het gelach en hangt er een prettige sfeer bij de passagiers. En het blijft een sterk liedje, dat somewhere over the rainbow, nostalgisch en met een mooi meezinggedeelte: ‘Ooh-ooh-ooh Ooh-ooh-ooh-ooh Ooh-ooh Ooh-ooh-ooh-ooh Ooh-ah-ah-eh-ah Ah-ah-ah-ah-ah-ah-ah’.

Closing Time | Jesus etc.

Deze week heb ik de Kersteditie van OOR gekocht. Voor de lijstjes. Daar was ik nieuwsgierig naar. En ook omdat het al jaren geleden was dat ik een OOR had gekocht.

Het is die OOR met Eefje de Visser op de cover. Er staat een groot interview met haar in en dat is omdat haar plaat, Bitterzoet tot de favoriet van alle lijstenmakers werd gekozen. Gefeliciteerd! Wat staat er nog meer in? Een stuk over SAULT, over Puscifer, een niet onaardige column van Hooijer, Klaas Knooihuizen gelukkig, de overleden muzikanten van 2020 op volgorde gezet, een interessant stuk over de cancelcultuur in de popmuziek, en de recensies van de nieuwe platen, en, daar wilde ik eigenlijk heen: een stuk over Jeff Tweedy van Wilco. Wilco, ik heb er wel platen van, maar het is niet mijn favoriete band. Ik was een keer bij een concert van hen en toen leek het hen een goed idee om hun repertoire zo hard mogelijk te spelen. Of ze toen ook Jesus etc. hebben gespeeld, dat weet ik niet eens meer. Ik ken wel iemand van wie dit zijn favoriete liedje is. Daarom dus.

Closing Time | Her Mercy

Glen Hansard ken ik van…. Closing Time. Ik had nog nooit van hem gehoord, tot die keer dus dat ik dat clipje van hem zag en geïnteresseerd raakte.

En jaren later zat ik in de auto, radio aan, en toen kwam er ineens een soulnummer voorbij dat spetterde, dat gloedvol gebracht werd, Her Mercy. En dat bleek ook van Glen Hansard te zijn. Met blazers, dit keer, drie stuks.  Nou, en als dan die rossige zanger de soul uit zijn bleke Ierse tenen haalt, op een bedje van drie toetertjes, dan val ik stil.

Vorige Volgende