Jona Lendering

638 Artikelen
15 Waanlinks
322 Reacties
Studeerde geschiedenis en vertelt er graag over. Scepticus, recensent, fietser, webmaster (LiviusOrg), Don Quichot, blogger (Mainzer Beobachter) en beheerder van GrondslagenNet. Reist regelmatig in het Midden-Oosten, schreef een paar boeken, gruwt van de zelfmoord van de geesteswetenschappen en droomt van een eigen huis in Downtown Beiroet.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wetenschappelijke zelfcensuur

OPINIE – Ik had niet verwacht dat het zou gebeuren, dat de Kamer zou meegaan met de motie van de VVD om de KNAW onderzoek te laten doen naar zelfcensuur in de wetenschap. De achterliggende aanname is dat in de wetenschap niet alle politieke geluiden zouden zijn vertegenwoordigd. Wie zo over wetenschap denkt – en een meerderheid in de Kamer lijkt die mening toegedaan – heeft niet begrepen wat wetenschap is.

Het is een door een methode gecontroleerde zoektocht naar inzicht. Daarbij dient de methode ertoe om die queeste te structureren, persoonlijke voorkeuren te neutraliseren en allerlei misstanden (zoals zelfcensuur) te vermijden. Dat weet de VVD ook.

Dat ze deze malle motie indiende, lijkt bedoeld om publiciteit te genereren, wat in de aanloop naar de verkiezingen geen kwaad kan. Het leuke (voor de VVD althans) is dat de aantijging niet te weerleggen valt. Als de KNAW namelijk zegt “er is bij het gros van de wetenschappen niks aan de hand”, kan dat vrij snel worden afgedaan als een poging te verbergen dat er wel iets aan de hand is.

Met wat geluk (voor de VVD dan) constateert de KNAW bovendien dat er toch zaken niet in de haak zijn. Ik ben niet gerust op de geesteswetenschappen, die het postmoderne mijns inziens wat al te makkelijk hebben omarmd, en ik voorspel gedonder tussen de twee bloedgroepen van de KNAW, de exacte en de geesteswetenschappen. Koren op de molen van de VVD, die toch al niet goed weet wat ze met de humaniora aan moet.

Foto: copyright ok. Gecheckt 01-03-2022

Filterbubbel

COLUMN - Ik weet niet hoe het u vergaat, maar in mijn filterbubbel duikt de bovenstaande cartoon regelmatig en in allerlei soorten en maten op. Er zijn gekleurde varianten en versies waarin een van de mannetjes is vervangen door een vrouw. Maar welke variant iemand ook gebruikt, het is altijd weer om te illustreren dat waarheid betrekkelijk is en de heiligheid van het eigen gelijk relatief. Een sympathieke boodschap. Ik zou er wat voor over hebben als mensen wat vaker zouden denken dat de ander óók gelijk kan hebben. Dat zal ook de boodschap zijn geweest die de cartoonist wilde overdragen, maar het plaatje leent zich voor een andere interpretatie: dit zijn twee erg gemakzuchtige mensen.

Stel, u belandt in deze situatie. Ik ben er vrij zeker van dat u dan al snel in de omgeving rondkeek om te zien of daar nog meer cijfers geschilderd waren, die u konden helpen achterhalen wat de cijferschilder kon hebben bedoeld. Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat het cijfer vlak voor een blinde muur stond geschilderd, wat betekent dat één van de standpunten niet valt in te nemen. Of het zou kunnen zijn dat er even verderop een vier en een vijf op de grond stonden geschilderd. Kortom, de bedoeling van de maker zou wel te achterhalen zijn.

https://www.youtube.com/watch?v=2VB2LdOU6vo[/embed

Closing Time | Redbone

 

]

Een veldslag kun je het niet noemen – eerder een bloedbad: Wounded Knee, waar in 1890 zo’n tweehonderd Lakota-Indianen werden gedood door soldaten van het Zevende Regiment Cavalerie. De gebeurtenis markeert niet alleen het einde van de episode van de Ghost Dance maar geldt ook als het einde van de Indiaanse Oorlogen in de Verenigde Staten.

In 1973 was Wounded Knee opnieuw nieuws, toen Indiaanse activisten de plek bezetten om aandacht te vragen voor de slechte omstandigheden in het reservaat. De bezetting duurde ruim tien weken en kostte twee of drie mensen het leven. Later dat jaar bezong Redbone, een band waarvan de leden native Americans waren, het bloedbad.

Closing Time | Run-DMC

Wie herinnert zich niet de gebeurtenissen van kerstmis 1988? De Oostduitse terroristen die in Los Angeles Nakatomi Plaza overvielen? Het heldhaftige optreden van één politieman, John McClane, die een ramp wist te vermijden? Graag herinner ik u aan McClane’s onsterfelijke woorden “Don’t you got any Christmas music?” en het antwoord “This is Christmas music.”

De kerstmismuziek van Run-DMC behoeft geen nadere introductie.

 

https://www.youtube.com/watch?v=0A8KT365wlA[/embed

Closing Time | Slade

]

Op 21 december 2012 had de wereld behoren te vergaan en Beiroet leek me op die dag wel the place to be. Maar het was eigenlijk allemaal wel vreedzaam daar in Libanon. Sterker nog, terwijl mijn reisgenote en ik in café Laziz een waterpijp zaten te roken, hoorden we én van buiten de oproep tot gebed én binnen de muzak van ‘Komt laten wij aanbidden’. Vermoedelijk is Beiroet de enige stad waar je die twee gelijktijdig kunt horen. Het is trouwens ook de enige stad waar ik ooit een kerstboom bij een moskee heb kunnen fotograferen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Closing Time | The Police

Wie een band “The Police” noemt, is vermoedelijk geen domme jongen. Het is een naam die makkelijk valt te promoten met slagzinnen als “Support the police” en het uitdelen van politiefluitjes. De songteksten behandelden thema’s als prostitutie (Roxanne), eenzaamheid (Message in a bottle), relaties tussen leraren en leerlingen (Don’t stand so close) en zelfmoord (Can’t stand). Of stalking, zoals in Every Breath You Take.

The Police was leuk zolang het duurde: van 1978 tot 1984. Ik voor mij vond de solocarrière van zanger Sting althans een stuk minder interessant. Maar dat is een ander verhaal.

Closing Time | Dresden Dolls

Amanda Palmer, die we op deze plaats al eens eerder mochten beluisteren, werkte aan het begin van het vorige decennium (en daarna af en aan) muzikaal samen met Brian Viglione in wat bekendstond als The Dresden Dolls. Hun muziek typeerden ze als ‘Brechtian punk cabaret’ en dat was natuurlijk een andere manier om te laten merken dat ze niet van de straat waren.

En inderdaad. Voor het geval u mocht denken dat het clipje van The Shores of California (2007) u ergens aan doet denken – ja dat klopt. Er wordt weer eens driftig postmodern geciteerd. Homeros en Aristofanes komen ook nog langs. Maar het is verdraaid leuk om naar te luisteren.

https://www.youtube.com/watch?v=fVjdv-w1bFc[/embed

Closing Time | Janse Bagge Band

]

Een stevige economische crisis aan het begin van de jaren tachtig, dieper maar ook korter dan de recente malaise, leidde tot grote werkloosheid. Voor de Limburgse Janse Bagge Bend aanleiding om Gimme Some Lovin’ van The Spencer Davis Group onherstelbaar te verbeteren. Het clipje is, vergeleken met wat we tegenwoordig mogen zien, van een welhaast ontroerend amateurisme.

John Glenn overleden

Echte helden, ze zijn zeldzaam. En vandaag zijn we er weer eentje kwijt geraakt: John Glenn, de eerste Amerikaanse astronaut die een volledige baan om de aarde aflegde. Hij werd vijfennegentig.

Ik vraag me vaak af wat we zouden zeggen als we de jonge John Glenn zouden ontmoeten kort nadat hij in 1962 zijn ruimtevlucht had gemaakt. “Ja, we zijn nog naar de maan geweest. En we hebben de polio uitgeroeid. En dat was het eigenlijk wel zo’n beetje. We zijn niet naar Mars gegaan en hebben de lepra en de tuberculose maar laten zitten. Maar hé, we hebben wél een ding dat Facebook heet en daarmee kunnen we de hele wereld foto’s van katten en van ons avondeten laten zien.”

Vorige Volgende