Hal Incandenza

76 Artikelen
4 Waanlinks
1.143 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Inkomensongelijkheid is slecht

SaillantLOGO Inkomensongelijkheid is slecht en het bewijs hiervoor is sterk.

Vele discussies over economie op Sargasso focussen zich uiteindelijk op hoe een maatschappij ingericht dient te worden: met een sterk sociaal vangnet en weinig ongelijkheid of omgekeerd? De eerste dag van het nieuwe jaar bracht mij in de vorm van de column van Nicholas Kristof in de New York Times het goede nieuws dat mij al een jaar ontgaan was. Vorig jaar is er een studie uitgekomen “The Spirit Level: Why Equality Makes Societies Stronger” van Wilkinson en Pickett. In dit boek wordt op basis van een overweldigende hoeveelheid statistisch bewijs door deze twee epidemiologen vastgesteld dat maatschappijen van ontwikkelde landen die meer gelijkheid kennen het op vrijwel alle sociale indicatoren beter doen.

Dus of het nu gaat over het aantal moorden, tienerzwangerschappen, geesteszieken, gevangenen, alcoholgerelateerde doden, mensen met overgewicht of het gemiddelde niveau van genoten onderwijs, hartfalen, levensverwachting, kindersterfte, geluk, innovativiteit en sociale mobiliteit: op al deze vlakken doen landen waar het inkomen meer gelijk is verdeeld het beter dan landen waar de ongelijkheid groot is. In andere woorden Scandinavië en Japan doen het het best, dan volgen Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en de rest van West-Europa en onderaan staan de V.S., G.B., Portugal en (meestal) Singapore. Sterker nog deze correlatie geldt net zo goed voor Amerikaanse staten onderling. Hoe ongelijker het inkomen verdeeld is, hoe slechter staten het doen op alle belangrijke sociale indicatoren. Opmerkelijk genoeg geldt dit niet alleen voor degenen aan de onderkant van een meer ongelijke maatschappij, maar net zo goed voor degenen aan bovenkant. (Belangrijkste grafieken uit het boek.)

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Een ‘nucleair scenario’

SaillantLOGODe Eerste Kamer moet de begroting van Rutte afschieten. Dit kabinet gaat Nederland niets goeds brengen, des te eerder het struikelt des te beter.

Onze nieuwe premier Rutte zei bij het aantreden van zijn gedoogkabinet dat er voor de oppositie genoeg speelruimte zou zijn om punten binnen te halen. In de praktijk blijkt zijn ‘uitgestoken hand’ echter een dikke middelvinger te zijn. Bovendien steunt de PVV het kabinet vrijwel onvoorwaardelijk, dus heeft de oppositie sowieso het nakijken. Deze week bleek dit nog maar weer eens. De Eerste Kamer nam een motie aan tegen de BTW-verhoging op de podiumkunsten en Rutte laat doodleuk weten er niets mee te doen. Sterker nog hij waarschuwt voor een “nucleair scenario“. Dat klinkt als een dreigement en dat is het ook. Daarnaast is het ook een neologisme. Nederland heeft immers helemaal geen kernwapens, maar dit terzijde.

Rutte-1 maakt duidelijk waar dit kabinet voor staat. Als een regerings de gedoogpartner voorstelt om Iran te bombarderen dan stelt Rosenthal dat dit “niet aan de orde” is. Als de oppositie een begroting zou kunnen gaan torpederen omdat het kabinet een volslagen logische motie niet uitvoert dan is er sprake van een “nucleair scenario”. Het maakt eens te meer duidelijk dat dit kabinet elk gevoel voor proportie ontbeert. Ik zei het eerder en ik zeg het nog maar een keer: Rutte verdient geen steun van de oppositie voor zijn kabinet. Rutte noemt de PVV zaterdag in de Volkskrant een “normale, volwassen partij”. Dan kan hij wat mij betreft ook normaal en volwassen met de PVV regeren. Het gedoogkabinet gedraagt zich als een volslagen ‘normaal kabinet’, onderhandelingsruimte is er niet. De oppositie moet zich daarom niet verder laten piepelen en de begroting waarvan de zo vurig gewenste rechtse bezuinigingen toch een wassen neus zijn in de Eerste Kamer wegstemmen. Wie de baal kaatst kan hem nou eenmaal terug verwachten. Politiek is niet voor zachtaardigen, dan maar een “nucleair scenario”…

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Wetenschappers moeten geen journalist spelen

SaillantLOGOWetenschappers moeten geen journalist spelen.

Eerder schreef ik dat de politiek zich moeten laten informeren over wetenschap door wetenschappers. Te vaak laten politici hun oren hangen naar de diverse soorten niet-wetenschappers die wel een mening over wetenschap hebben. Die niet-wetenschappers zijn dan de verkeerde poppetjes op de verkeerde stoelen. Deze week zagen we een voorbeeld van wetenschappers die kennelijk ook de neiging hebben om op de stoelen van niet-wetenschappers te gaan zitten. Zij moeten dit evenzeer nalaten.

Naar aanleiding van een aankomende publicatie in Science, ontketende Science samen met de auteurs een wereldwijde mediahype. Toegegeven, wij (lees: ik) van Sargasso deden er ook aan mee. Sommige van de comments schiepen al ruim voordat officieel werd wat er in de publicatie zou staan, duidelijkheid in de duisternis. De geruchtenmachine van het internet evenwel had het al over de ontdekking van buitenaards leven, vooral in de hand gewerkt door de tamtam waarmee de publicatie werd aangekondigd. Zo werd er een live persconferentie van NASA aangekondigd ruim voor de publicatie. Uiteindelijk op die persconferentie meldde men, hoewel een stuk minder spectaculair dan buitenaards leven, de ontdekking van een bacterie die fosfor door arseen vervangt in zijn DNA, wat het moeten herschrijven van alle biologieboeken zou betekenen.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | De val van de euro

SaillantLOGOHet risico op de val van de euro neemt hand over hand toe.

In het licht van de bail-out van Ierland ter waarde van €85 miljard, neemt de kans op het einde van de euro toe. Nouriel Roubini die als één van de weinigen de huidige financiële crisis voorspeld had, zei in april al dat hij dacht dat het risico “significantly rising” was. Op dat moment had alleen nog Griekenland bij de EU moeten kloppen voor hulp. Nu is Ierland aan de beurt en dreigen Portugal en Spanje de volgende te zijn.

Het probleem van de euro dat economen bij de invoering al voorzagen was dat de ECB verboden werd om direct geld te lenen aan een regering die zich niet aan de regels met betrekking tot hebben van tekorten hield, terwijl er tegelijkertijd ook geen mechanisme werd ingericht om uit de euro te treden. In 1997 voorspelde Martin Feldstein al de kosten qua inflatie en werkeloosheid van de euro niet zouden opwegen tegen de baten en dat de euro tot nieuwe interne conflicten in Europa zou kunnen leiden. Tot de Grieken als eersten fraudeerden met hun cijfers en het uitbreken van de Griekse crisis leken de vele doemprofeten ongelijk te hebben.

Voor landen als Griekenland is de euro ook lang een grote zegen geweest. Het geld stroomde binnen en de prijzen en lonen stegen naar hartelust, maar nu lijkt zij net zo’n grote vloek te zijn. Door de euro kunnen zij niet devalueren en is de enige mogelijkheid om hetzelfde effect te bereiken ‘interne devaluatie’. Om weer competitief te worden zullen zij de lonen zeer sterk moeten matigen of zelfs laten te dalen. Dat is een langzaam en pijnlijk proces. Bovendien maken dalende lonen het moeilijker om schuldverplichtingen in de private sector na te komen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Boekrecensie | Theatrical representation

Met deze briljante en rake typering bezegelde Alexis de Tocqueville in een brief aan Beaumont meer dan 150 jaar geleden al het lot van de democratie zoals wij haar kennen. Gisteravond was ik bij de boekpresentatie van Albert Jan Kruiter’s boek “Mild despotisme”. Mild despotisme begon als proefschrift en dat proefschrift is nu geculmineerd tot een lijvig boek over de staat van onze democratie.

Kruiter vertelde bij de presentatie van zijn boek hoe hij in de afgelopen jaren talloze voorbeelden heeft verzameld van een falende en vooral een doorgeslagen overheid. Nadat hij vele naslagwerken over democratische theorie doorgeworsteld had om toch enige duiding te kunnen toekennen aan deze falende overheid, vond hij in zijn eigen boekenkast “Democratie in Amerika” van Alexis de Tocquevile. En zo werd hij gegrepen door deze negentiende-eeuwse filosoof. Zijn proefschrift heeft zich gericht op de Tocqueville’s veronderstelling dat de moderne democratie uiteindelijk zal vervallen tot een vorm van mild despotisme. Dat mild despotisme is volgens De Tocqueville: “een onbeheersbare, centrale en bureaucratische overheid die een individualistische samenleving in toom probeert te houden, terwijl een individualistische samenleving bureaucratie over zich afroept”.

Deze centrale these vormt de ruggegraat van het boek. Kruiter analyseert tot in groot detail hoe de filosofie van de Tocqueville toepasbaar is op wat de hedendaagse burger ervaart als een crisis van de democratie. Een representatieve democratie waarin de burger zich steeds minder vertegenwoordigd voelt, terwijl de politiek zich paradoxaal genoeg steeds meer als verlengstuk van de mening van de burger opstelt. Kruiter stelt dan ook dan de kloof tussen de burger en de politiek niet te groot, maar juist te klein is. Geen politicus die het in zijn hoofd haalt om tegen de wil van het volk in te gaan, vooral uit angst voor het verlies van de volatiele kiezersgunst.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Verlies midterms blessing in disguise voor Obama

SaillantLOGOVerlies in de midterms wordt de redding van Obama en zijn herverkiezing.

Obama heeft het zwaar als president. Voor links en liberal in de Verenigde Staten is de teleurstelling groot dat zijn “Hope and Change” nog niet heeft opgeleverd wat zij hoopten. Voorlopig hebben velen van hen het gevoel dat Yes we can is omgeslagen in M’kay, I’ll try. Vooral de maar voortdurende oorlog is Afghanistan, inclusief een uitbreiding van de troepenmacht, is een doorn in het oog van linkse Amerikanen.

Voor rechts in de V.S. is alles wat Obama doet natuurlijk een aanleiding om te roepen dat hij een extreemlinkse engerd is. De Republikeinen hebben vanaf dag één alles wat ze maar konden dwarsbomen, gedwarsboomd. Vaak gepaard gaand met bizarre en extreme retoriek, zeker sinds de opkomst van Theefeestgangers. Retoriek die weinig met de realiteit te maken heeft en alles met angst. Obama is nog steeds populairder dan Reagan in 1982 of George H. Bush in 1992, waarbij zeker de tweede het slachtoffer was van een veel mildere economische teruggang.

De Republikeinen hebben deze midterms tot een soort referendum gemaakt met zoals Clinton zei het volgende thema: “let’s make this a referendum on everything that’s bothering you about life right now”. De onvrede is groot, maar gaat feitelijk niet over Obama of zijn beleid, maar over de zwaarste economische crisis sinds de jaren 30. Niet geheel verassend verloren Franklin D. Roosevelt en de Democraten bij de midterms in november 1938 ook extreem: 6 zetels in de senaat en 73 in het congres. FDR werd twee jaar later wel met 55%(!) van de stemmen herkozen.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Links moet Rutte-1 iedere steun onthouden

SaillantLOGODe (linkse) oppositie moet weigeren om met Rutte-1 samen te werken.

Rutte roept de oppositie op om constructief met zijn kabinet samen te werken. Op zich logisch, want er valt immers wat de halen voor de oppositie gezien de wankele basis van de gedoogconstructie. Rutte pretendeert hiermee min of meer een handreiking te doen naar links, maar iedereen weet dat het er geen is. Rutte heeft de oppositie gewoon hard nodig, want de PVV heeft weliswaar aangegeven het kabinet niet te laten vallen over zaken die in het regeerakkoord staan, maar dat betekent nog niet dat ze de inhoud van het akkoord dus ook klakkeloos steunen.

De oppositie moet Rutte lekker laten zitten met zijn gebakken peren. Links heeft er geen enkel belang bij om dit kabinet op punten te steunen, sommige linkse stokpaardjes zijn al in goede handen (met dank aan de PVV) en voor de rest: als het kabinet eenmaal gevallen is dan zien we wel verder. Er zijn namelijk goede redenen om Rutte geen vinger, laat staan een hand te geven:

• Het regeerakkoord is het recept voor een economisch drama, alleen hard bezuinigingen maar zonder enige structurele hervormingen. Dit heeft niets te maken met andere keuzes, maar simpelweg met slecht beleid. Alle vooraanstaande vaderlandse economen van links tot rechts hebben dit bevestigd.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | Opiniepeilingen in nieuwsuitzendingen afschaffen

SaillantLOGOOpiniepeilingen over het nieuws overbodig en oninteressant.

Een peiling over wie op welke partij gaat stemmen relevant als er verkiezingen aankomen maar, het maakt tegenwoordig nauwelijks meer uit welk nationaal nieuwsitem er besproken wordt, bij ieder onderwerp worden er staafdiagrammen en percentages naar boven getoverd. Zo leerde ik gisteren bij EenVandaag dat 62% van de Nederlandse bevolking vindt dat er best bezuinigd mag worden op kunst en cultuur. En zo laat Gijs Rademakers van EenVandaag ons weten: dat is toch een ruime meerderheid.

Dit kan wel zo zijn, maar dit zegt volgens mij verder niets over de wenselijkheid van een willekeurige maatregel. Dat het grootste deel van de Nederlanders vindt dat kunstenaars in navolging van Rembrandt maar hun eigen broek op moeten houden zegt me niets, maar al helemaal niet als uitslag van een opiniepanel. In opiniepeilingen worden ingewikkelde vraagstukken gereduceerd door tot eenvoudige vragen met vooral niet te veel woorden en zonder enige achtergrondinformatie. Kwalitatieve vraagstukken worden gereduceerd tot kwantitatieve vragen en hierdoor zijn de uitkomsten per definitie oninteressant. Bovendien weet iedereen die weleens een onderzoek over peilingen heeft gelezen dat het bijzonder eenvoudig is om de uitslagen te beïnvloeden door middel van de vraagstelling. Lies, damn lies and statistics, opiniepeilingen zijn er een lichtend voorbeeld van.

Foto: Eric Heupel (cc)

Het Saillant | EU moet sancties instellen om de blokkade van Gaza te breken

SaillantLOGODe blokkade van Gaza moet stoppen en de EU moet daarom stappen ondernemen.

Vanochtend is de boot met Joodse activisten die op weg was naar Gaza door de Israëlische marine onderschept. Op het moment van schrijven is er nog niet meer bekend dan dat dit op vreedzame wijze is gebeurd. In tegenstelling tot de Freedom Flottilla is de kleine boot met Joodse activisten onverdacht. Het doel van deze activisten is dan ook niet de confrontatie maar nogmaals de aandacht te vestigen op de illegale blokkade van Gaza. Het wereldnieuws wordt weer gehaald dus dat doel is geslaagd. Nu die blokkade nog.

Eerder meldde Navi Pillay de baas van de Mensenrechtencommissie van de VN in een rapport dat de blokkade tegen de Geneefse Conventies indruist en wel omdat er sprake is van het collectief straffen van burgers. Maar ook met het in acht nemen van de San Remo Manual valt moeilijk te beargumenteren dat de blokkade legaal is, zeker zolang Israël Gaza niet erkent als ‘het buitenland’.

Normaal gesproken kijken we in Europa naar de VS om actie te ondernemen, maar na ruim 3 jaar blokkade is er vooralsnog geen vooruitzicht op een echte opheffing. Daarom stel ik voor dat de EU nu haar verantwoordelijkheid neemt en economische sancties tegen Israel en Egypte instelt. Zolang de VS geen oplossing afdwingt dan moet Europa maar een poging wagen. Ik vraag me af hoe lang Israël en Egypte de blokkade nog de moeite waard vinden onder een economisch embargo van de EU.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | De komende implosie van het CDA

SaillantLOGOHet is een kwestie van tijd totdat het CDA implodeert en er alleen nog maar kleine christelijke partijen over zijn.

Zondag in Buitenhof uitte Herman Wijffels ongekend harde kritiek op de lijn van zijn partij het CDA en dan in het bijzonder op Maxime Verhagen en zijn trouwe volgelingen. Volgens Wijffels zijn er twee koersen mogelijk voor het CDA en in het geval dat het CDA kiest voor de rechtse koers van Verhagen dan overweegt hij serieus zijn lidmaatschap op te zeggen.

Al de hele formatie borrelt het ongenoegen op binnen het CDA en terecht natuurlijk. Het CDA als keurige christelijke middenpartij bestaat niet meer als ze met VVD en PVV in zee gaat. Zelfs al mag men het potentiële kabinet Rutte-1 van Verhagen geen rechts kabinet noemen van Verhagen, volgens Rutte zal ‘rechts Nederland zijn vingers (erbij) aflikken’. Hard bezuinigen op ambtenaren en sociale zekerheid, hypotheekrenteaftrek onaangeroerd laten, harder beleid op het gebied van migratie/ lekker moslims pesten, extra politieagenten en de gedoogsteun van de 24=1-mansfractie die mag blijven zeggen wat hij wil en ga zo maar door. Noem dat maar eens een middenkabinet.

Steeds meer CDA-ers, van huis uit toch hondstrouw aan de partij, keren zich daarom af van de partij van Verhagen. Dat Verhagen de uiterste rechterkant van het CDA vertegenwoordigt was genoegzaam bekend, maar dat hij ook daadwerkelijk met de PVV in zee zou gaan/ één van de schoothondjes van Wilders zou willen zijn, komt voor velen kennelijk toch nog als een verrassing. Na de decimering bij de verkiezingen van 9 juni is voor het CDA het vooruitzicht van pakweg ‘vijf ministers en wellicht het dubbele aantal staatssecretarissen’ (Wijffels) natuurlijk een prachtig korte termijn vooruitzicht, zeker voor toekomstig vicepremier Verhagen. Dat kabinet komt er dus wel.

Foto: Eric Heupel (cc)

De spiraal doorbreken begint bij onszelf

Aan de vooravond van een wel of niet doorgaand nieuw rechts kabinet, een wel of niet doorgaande koranverbranding door dominee Jones en een wel of niet omstreden speech van Geert Wilders op, of bij Ground Zero als protest tegen een islamitisch centrum dat wel of geen moskee is, vragen te weinigen zich nog af waar al deze anti-islamitische sentimenten, eigenlijk vandaan komen.

Is het de straatterreur van criminele Marokkaanse kutjochies? Is het de clash of civilizations zoals Johan Pieter Verwey in de Volkskrant stelt? Zijn het de terroristen die op 9/11 de Twin Towers binnenvlogen? Feit is dat velen in het verlichte Westen de islam en moslims wantrouwen, maar feit is ook dat in de islamitische wereld evenzoveel moslims het Westen wantrouwen.

Het bizarre is dat dit laatste feit hier wel onderkend wordt, maar slechts als uitwas van een ideologie wordt gezien. Als imam Rauf van de Ground Zero moskee/Park 51 zegt dat de Verenigde Staten de terreur nooit zullen kunnen stoppen als men niet begrijpt waar deze vandaan komt, dan wordt hij alras in de extremistische ‘zie je wel’-hoek geduwd. Het probleem is dat hij gelijk heeft, want de werkelijke voedingsbodem van het islamitisch terrorisme en antiwesters sentiment is de realiteit op de grond.

Vorige Volgende