Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Journalistieke frustraties

Dit is een gastbijdrage van Thomas Erdbrink, correspondent voor NRC Handelsblad en blogger op Onze Man in Teheran. Zijn inbreng vanuit Iran zelf past geheel in de discussies alhier over de recente ontwikkelingen in het Midden-Oosten.

Colin Powell at the UNTelefoon in mijn werkkamer in Teheran. Aan de lijn een medewerker van een Nederlandse publieke radiozender, dat komt niet zo vaak meer voor tegenwoordig.

“Wij willen morgen een gesprekje over Iran. Over de eventuele Amerikaanse inval. Zijn de Iraniers bang voor oorlog?”, vraagt hij.

Ik zeg dat veel mensen niet weten wat hun wellicht te wachten staat. En dat er niet veel te merken is van spanning hier in Iran op de grond.

Ingehouden teleurstelling aan de andere kant van de lijn. “Ik bel je nog”, zegt de redacteur. Een paar minuten later volgt het antwoord. “Helaas, dit voegt toch te weinig toe aan ons item.” Journospeak voor: “zo hadden we het niet bedacht op de redactievergadering.” Mij lijkt het juist veel interessanter dat de Iraniers zo onwetend zijn over het zwaard van Damocles boven hun hoofd. Immers, mochten ze straks worden verrast door een aanval, wat zal dan hun reactie zijn?

Maar ik mag niet klagen, de redacteuren van het radioprogramma behoren tot de weinigen die me af en toe nog bellen in Teheran. Verder is er niet veel interesse voor een geluid uit Iran bij de Nederlandse gevestigde media, op NRC Handelsblad na.
Het verhaal ‘vanuit’ Iran is dan ook vaak een stuk minder spectaculair dan het verhaal ‘over’ Iran. Zelfs in dit gekke ayatollahland blijkt alles net zo complex te zijn als in de rest van de wereld. Saai, maar wel realistischer dan alle horrorverhalen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Mensen met een scherpe pen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van PPG, die het via de mail inzond.

Arnon GrunbergWaar maken ze zich druk om? Drie wereldberoemde schrijvers Gerrit Komrij, Jan Blokker en Arnon Grunberg nemen in twee volle pagina’s in het NRC Handelsblad van gisteren de polemiek onder de loep.
De polemiek, een literaire ‘diss’ die het tokkie-niveau poogt te ontstijgen, wordt tot een kunstvorm verheven die in Nederland niet wordt gewaardeerd. Mensen met een scherpe pen bestaan sinds W.F. Hermans en zijn ‘Mandarijnen op zwavelzuur’ niet meer en daarom moeten we het doen met deze beschouwing waarvan alleen Grunberg de ironie lijkt te snappen.

Grunberg, die nog het meest lijkt op zijn zelfbedachte personage die vanwege een mislukte besnijdenis zijn scrotum alleen nog in een potje kan bekijken, lijkt ons simpele zielen voortdurend uit te lachen. Terecht waarschijnlijk, want alleen hij, de Spinvis van de Nederlandse literatuur, begrijpt de ware polemiek. Hij ís de polemiek. Hij is slechts schrijver als hij vrienden bezoekt. Kijk hem eens gaan! De enige die Wittgenstein zo uit de mouw weet te schudden kent zijn macht en zijn zwakheden. Daarom zou hij wanneer gevraagd om een hierarchie van schrijvers te maken zich zonder twijfel onderaan plaatsen. Alleen Joost Zwagerman zou dienen als opstapje, anders zou niemand immers opmerken dat de krullenbol zichzelf helemaal beneden had neergezet. Lachen man.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een jaloerse natie

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van PPG, die het via de mail inzond.

Euro'sOp de website van het NRC Handelsblad viel vandaag te lezen dat de beoogde regeringspartijen het inkomen van ministers en staatssecretarissen met 30 procent willen laten stijgen. Hopelijk komt er nu een eind aan de provinciale en kleingeestige discussie over publieke beloningen.

In 2004 kreeg de premier ongeveer 122 duizend en een staatssecretaris ongeveer 114,5 duizend euro. Gegraai en exorbitante zelfverrijking: een beetje bestuurder in een ziekenhuis, een universiteit of bij de publieke omroep verdient ruim meer. En dat zit Den Haag al jaren dwars. De komende regering gaat daar dan ook wat aan doen en wil de afgevaardigden beter belonen. Twee argumenten worden doorgaans genoemd voor een verhoging: (1) Balkenende is de ’top of the food chain’ en dient dus het meeste te verdienen en (2) de concurrentie met het bedrijfsleven. Door het geringe salaris zou er een heuze brain drain bestaan van de politiek naar de private sector. Goede mensen zouden niet te paaien zijn voor een ministerschap.

Er kan echter geen sprake zijn van concurrentie. De top van een ZBO of een andere publieke organisatie kan in een aantal gevallen inderdaad zijn functie wisselen naar een soortgelijke private organisatie. Voor de politieke top is dat lastiger, Balkenende zou dan premier moeten worden van een ander land! Die gedachte is aantrekkelijk, maar geen daadwerkelijke concurrentie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Advies van Slorrekie: DOE HET NIET

Af en toe valt er bij Sargasso een interessant stuk in de virtuele brievenbus. Dit maal van een insider wiens naam we helaas niet kunnen onthullen. Laten we het er op houden dat het hier om een bestuurder gaat uit de gelederen van een partij van de nieuw te vormen regering. Hij/zij biedt u deze allegorie aan om te illustreren dat niet al het kader zit te wachten op de CDA/PVDA/CU combi.

Ja, ik zit hier hele dagen op het bankje op het binnenhof wat bier te drinken en iedereen komt zo maar naast me zitten om de laatste roddels te vertellen, of te horen. Dat van Joop Wijn wist ik natuurlijk al sinds ze bij het partijbestuur hadden gezegd dat hij geen kans zou maken op een nieuwe termijn als minister. en dat was weer omdat hij had gedreigd geen fractievoorzitter te gaan willen worden. Ja, dan worden mensen boos, natuurlijk. Nu wordt Van Geel daarvoor genoemd. Ik zou ze allemaal willen adviseren nog even te wachten. Zo’n vaart zal het niet lopen.

Die coalitie tussen CDA, PvdA en Christenunie…. Nee joh, ja joh, het is nog wankel allemaal. Ik hoor mensen zeggen dat er toch een grote wens is voor een coalitie CDA, PvdA en VVD. Gek is het allemaal niet. Kijk, dat CDA heeft natuurlijk helemaal geen zin om de rechtsbuiten van dit kabinet te zijn. Liever vervullen ze de Jezuïtische rol in het midden. PvdA wil zich ten opzichte van de SP sterker profileren, maar dat zal ze niet lukken als ze één lijn op links moeten trekken met de Christenunie.
Bovendien vinden veel mensen het maar niets als er aan verworvenheden als het homohuwelijk wordt getornd, al is het maar door ambtenaren toe te staan die gasten niet te trouwen. Joh, de VVD zal trouwens heel graag willen. Samen met de PvdV in de oppositie is natuurlijk dra-ma-tisch. Ze hebben alles ervoor over om te regeren. Sommige dingen zelfs graag, bijvoorbeeld Rita lekker in de kamer laten. Hebben ze die ook “koud”. Daar is de PvdA ook wel wat aan gelegen, want met zo’n krijsend mens in de kamer die natuurlijk in d’r eentje oppositie gaat voeren, dat vindt niemand leuk. Tegen haar eigen partij zal ze zich inhouden. Haha.

Mop van de dag hier in Den Haag is natuurlijk dat er een overeenkomst is tussen de de één na grootste coalitiepartij en klein christelijk (maar dan die andere): twee partijen doen fundamentalistisch over vrouwen. De PvdA wil om-en-om een vrouw op alle lijsten, SGP om-en-om een man, en daartussenin ook. Dat wordt nog wat als de mannen en vrouwen van de PvdA daar aan vasthouden, want als die niet uitkijken zullen ze op hun d’r congres een enorme toestand krijgen. Eerst wordt Klaas de Vries ingezet op 3, dan die mevrouw Sylvester (waar ik hier niemand over gehoord heb, maar ze schijnt al in de Eerste Kamer te zitten. Vanaf mijn bankje hou ik scherp de ingang van de Eerste Kamer in de gaten, maar ik kan me niet herinneren haar gezien te hebben) op 4 (haar belangrijkste argument is dat ze een zwarte vrouw is, zei ze op TV), en dan schuift iedereen tussen plaats 3 en plaats 16 dus al 2 plaatsen op. Nou joh, dan krijg je de regio’s die gaan piepen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Het concept regeerakkoord

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van PPG, die het via de mail inzond.

Het Catshuis, waar de onderhandelingen plaatsvindenDe lange stilte uit onderhandelend Den Haag is eindelijk verbroken. In het Catshuis hebben Balkenende, Bos en Rouvout op hoofdlijnen een regeerakkoord bereikt dat gisteren strategisch naar buiten sijpelde. Eindelijk. Maar zullen de uitgestippelde hoofdlijnen van het nieuw te formeren kabinet mijn politieke hoofdpijn kunnen verzachten? Het lijkt er niet op. Veel blijft bij het oude en juist dát is tegenwoordig nieuws. Aan de hypotheekrente wordt niet gemorreld, de huur wordt niet geliberaliseerd en er komt geen kernkabinet. Eerder stoppen met werken wordt nog onaantrekkelijker en wanneer het je toch gelukt is voor je 65ste te stoppen, moet er zelfs nog een bijdrage aan de AOW geleverd worden. Een gemodificeerde ‘Bosbelasting’ waar het CDA nooit aan mee zou werken.

Maar er is ook goed nieuws: er komt een generaal pardon en de tandartscontrole is terug in het basispakket. Net als de pil, trouwens. Investeringen in onderwijs, zorg en achterstandswijken kunnen natuurlijk ook niet ontbreken. Het is verplichte kost in formatieland. Maar zijn dit grote verandering die de Nederlandse samenleving nodig heeft? Dacht het niet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: PS!

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van Hein Tunnissen, die het via de mail inzond.

Eerste KamerOver een maand staan alweer de verkiezingen voor de deur en naarmate 7 maart dichterbij komt, wordt bij mij het gevoel ?Ik ga niet stemmen? steeds sterker. Niet omdat het ?maar? de Provinciale Staten zijn. Wel omdat Balkenende nu alweer zit te loeren op persoonlijke winst. Hij wil graag zijn nieuwe kabinet voor die dag presenteren, zodat de kiezer resultaat ziet. Wellicht ten overvloede is hiermee gezegd dat het die dag dus helemaal niet om de provincies gaat, waarvoor trouwens de ophefplannen al klaar liggen.

Nu wil ik voorop stellen dat ik democratie een mooi ding vind, maar behalve dan die Hollandse variant van tegenwoordig. Bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer won de SP overtuigend, dat zal niemand bestrijden, maar juist wie had dat geen seconde voor mogelijk gehouden? Balkenende! En dus riep hij meteen dat hij geen zin in Marijnissen had. Nou en? Hadden wij hem wat gevraagd? Ga toch weg bekrompen man of probeer eerst eens als een fatsoenlijke christen een gesprek over de heikele onderwerpen op te zetten! Daarom: de voorman van de SP kwam niet aan tafel omdat zegge en schrijve één Nederlander er geen zin in had. Zo werkt dat dus nadat u hebt gekozen.

Stemmen voor de Provinciale Staten betekent ook stemmen voor de Eerste Kamer. En omdat één plus één twee is, hoopt Balkenende nu al op een glorieuze overwinning voor het CDA, PvdA en CU. Om de simpele reden dat hij anders straks in de Eerste Kamer niet voldoende steun heeft. En geen steun in dat deel van het parlement, betekent een vleugellam kabinet nog voordat er een schot is gelost. Ik durf daarom de stelling aan dat Balkenende IV al een feit was op het moment dat Marijnissen bij de informateur van tafel op stond. Want met een volkomen weggezakte VVD was er voor het CDA geen alternatief. Ik voorzie dus dat PvdA en CU cruciale ministersposten in de wacht slepen en dat het CDA werkelijk, maar dan ook werkelijk tot alles bereid is (?We gaan voor goud!?) om aan de macht te blijven. Met democratie heeft dat natuurlijk allemaal bar weinig te maken. Wel met een ziekelijke hang naar het pluche.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Method acting

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van Sus Antigoon, die het via de mail inzond.

Freud?HAMBURG (ANP) – Gaspard Ulliel, die de rol van Hannibal Lecter speelt in het vervolg op Silence of the Lambs en Hannibal, heeft voor zijn rol als kannibaal geoefend op echte lijken. Dit zegt de Franse acteur in een interview dat de Duitse krant Bild am Sonntag zondag publiceerde.?

Een klein berichtje afgeplukt van het onvolprezen netvibes.com. Method acting of magnifieke mediastunt? Gaspard Ulliel moet zich inleven in zijn rol de Mefisto avant la lettre van Hannibal L. Waarom dien ik dit te weten? Wat als Marlon Brando een transitorische maffioso was geweest? Guy Pierce in Memento? Om over Bruno Ganz uit Der Untergang nog maar te zwijgen.

Hoewel tevens een Duitse zegswijze luidt dat Übung den Meister macht, is het in mijn ogen een mediastunt om de rolprent alvast te pre-hypen. An sich is de gedachte niet eens zo slecht en toepasbaar binnen veel disciplines. Zo zou Conny Breukhoven op excursie kunnen naar Mattel en krijgt Guus Meeuwis de volledige Jacques Brel muziekcollectie. (Het is een nacht die je normaal alleen in films ziet? Kom op man, ga mond spoelen met groene zeep!…) Zelfs Jan Peter Balkende zou zich eens écht onder het volk kunnen begeven. Kijk, dat is method acting! In method acting ligt de sleutel naar een wat meer vredelievend bestaan. Geen inburgeringcursussen, maar method acting class voor iedereen. Ie-de-reen! Verplaats je in de ander! Een concept in alle eenvoud haast al geniaal. Je mag best een klootzak zijn, maar zie dat de ander dat niet is, met method acting. Laat dat maar even door je hoofd walsen. Wie van u zonder zonde is, werpe als eerste een steen. Aah Guuske, bezing die mooiste nacht nog eens in dat ene lied, toe nou?! Wij danken Gaspard Ulliel, le bâtard!!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wereld Sociaal Forum: Zingen over armoede

Wereldpremiere Poverty Requiem van Nederlandse componist
Vanuit Nairobi, door gastredacteur John Verhoeven, hoofdredacteur onzeWereld

WSF logo Een koor van meer dan tweehonderd volwassenen en kinderen, aangevuld met twee solisten en percussionisten heeft woensdag in Nairobi de wereldpremiere opgevoerd van het Poverty Requiem, een werk in vijf delen van de Nederlandse componist en dirigent Peter Maissan. Het requiem heeft een opvallende librettiste: Sylvia Borren, al jaren directeur van Novib, tegenwoordig Oxfam Novib.

Kijk hier voor filmpje over het requiem.


Het “Poverty Requiem”, een gedragen, sfeervol en complex stuk vocale muziek van ruim een half uur, heeft maar een doel: iets te laten voelen wat we allemaal eigenlijk wel weten, namelijk dat eenderde van de wereldbevolking genoeg heeft en tweederde in diepe armoede leeft.

Het koorwerk zal in de naaste toekomst op meerdere plaatsen in de wereld worden opgevoerd door iedereen die er maar zin in heeft. Maissan en Borren stellen het werkstuk beschikbaar via de website www.povertrequiem.org (vanaf februari online), waar over een paar weken alle partituren, teksten, audio en een videoverslag van de premiere te zien zullen zijn. Bovendien is het Requiem beschikbaar in twee versies: een eenvoudige en eentje waar een goed amateurkoor stevig zijn tanden in zal kunnen zetten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wereld Sociaal Forum: Slum Cinema brengt docu’s naar de sloppenwijken

Vanuit Nairobi, door gastredacteur John Verhoeven, hoofdredacteur onzeWereld

WSF logo De bioscoop is opgebouwd uit ruwe, houten balken, en vele meters zwart plastic dat bijeen wordt gehouden met brede stroken cellotape. Het bouwsel wordt gestut door een paar houten palen die het dak van rieten matten en bladeren overeind houden. Het is dan ook geen gewone bioscoop, maar de eerste ‘slum cinema’ ter wereld.

De slum cinema laat tijdens het Wereld Sociaal Forum in Nairobi, Kenia, dagelijks een groot aantal documentaires zien in twee zaaltjes. Het publiek heeft het tijdelijk bouwsel met witgekalkte naam op de zwarte gevel inmiddels goed weten te vinden. Na een rustig begin trekken de gratis voorstellingen dagelijks inmiddels ruim achthonderd bezoekers die elkaar verdringen op de smalle houten bankjes in het gras.


Daar is Gerard Bueters, die man die de ‘slum cinema’ hier voor het eerst laat zien, erg tevreden mee. Maar nog blijer is hij met het succes dat de bioscoop boekt op de plaats waar het hem eigenlijk om te doen is: in enkele van de grootste sloppenwijken van Afrika, die allebei aan de randen van Nairobi liggen, waar dit Forum plaatsvindt. Al drie keer trok hij met zijn mensen en wat apparatuur naar een nieuw en dankbaar publiek dat normaal niet vergast wordt op films: twee keer in een geïmproviseerde ruimte in Kibera, met ongeveer 400.000 bewoners de grootste sloppenwijk van Afrika, en een keer naar het naburige Korogocho (naar schatting 200.000 inwoners).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Rijke bajesklant moet dokken

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk(je) van D’Olieman, die het via de mail inzond.

Spaarvarken?Als je van plan was veel geld te verdienen met drugshandel: NIET DOEN! Met een beetje pech word je gepakt en dan moet je ook nog eens je eigen cel betalen. Jazeker, je krijgt wat je toekomt, maar je zult er wel zelf voor moeten betalen! Ook je PlayStation en Film1 zul je zelf moeten bijleggen. Eindelijk gerechtigheid.

Laten we hopen dat de Nederlandse Staat nu eens wat echt nuttigs kan gaan doen van onze belastingcenten en niet te ver doordraaft, zodat een gevangene straks geen keuzemenu voorgeschoteld krijgt met een prijslijst erbij..

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zus van Ronald Giphart sloopt eigen roman

Hieronder volgt een exclusieve gastbijdrage voor Sargasso van Bert Brussen in de categorie “viral of veritas”. Brussen sprak onlangs met Giphart (v).

Schrijfster Karin Giphart, de zus van, zou in april 2007 bij Nijgh en van Ditmar haar tweede roman uitgeven. Zou, want onlangs heeft Karin ongeveer tweederde van haar roman in wording weggegooid. De roman, heel toepasselijk maar geheel toevallig getiteld Iets tussen broer en zus, kan dus uit de lentecatalogus geschrapt worden want april zal het zeker niet meer worden. Is dat nou handig, zo’n roman vlak voor de deadline in de papierversnipperaar duwen?

Karin: “Mijn vader is onlangs overleden en na zijn dood had ik nieuwe energie nodig. Als ik iets weggooi krijg ik nieuwe energie, bovendien bood de dood van mijn vader nieuwe perspectieven.

Nee mijn uitgever was niet blij, maar uiteindelijk wel heel lief. Ze kunnen het allemaal wel aan.”

Iets tussen broer en zus gaat, zoals de verbijsterend originele titel al doet vermoeden, over een broer en zus die verliefd worden op dezelfde vrouw. “Dat is beslist niet autobiografisch, wel een metafoor: zowel Ronald als ik werden verliefd op het schrijven”, aldus de met een jongere vrouw getrouwde Karin.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote d’Al-Qaeda

استهجن الرجل الثاني في تنظيم القاعدة خطة الرئيس الأميركي جورج بوش التي قررت إرسال أكثر من 21 ألف جندي إضافي إلى العراق. وقال الظواهري في أول رد على هذا القرار إنه يمكن للمجاهدين القضاء على الجيش الأميركي كله وتدميره

Vorige Volgende