Gastauteur

2.331 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Wanstaltig pokerspel ABN-AMRO

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van Remco de Groot, die het via de mail inzond.

ABN-AMRO logoEr zijn bepaalde dingen die je wel weet maar niet altijd bij stil staat. Maar dan gebeurt er iets waardoor je met deze latent aanwezige kennis toch geconfronteerd wordt.
Zonder dat ik nu wil claimen financieel expert te zijn, heb ik toch uitgebreid zitten luisteren naar de ontwikkelingen bij ABN-AMRO.
Deze miljardenonderneming, geleid door de zwaar ondergewaardeerde Rijkman-Groenink die naar ratio wordt betaald (je draagt immers zo veel verantwoordelijkheid), lijkt namelijk inzet geworden van een even interessant als wanstaltelijk pokerspel.

De bank, zoals de bank zichzelf zo liefkozend noemt, maakte namelijk te weinig winst (?slechts? 4,8 miljard over 2006), tenminste naar mening van de aandeelouders. Dus wat doe je dan als je het voor 1,7 miljoen per jaar niet voor elkaar krijgt om de onderneming waar je verantwoordelijkheid voor hebt gekregen beter te laten presteren? Je verkoopt de tent aan een ander bedrijf dat ongeveer even groot is, maar relatief veel meer winst maakt. Dan kan een ander het oplossen en dan kun jij nog een mooie premie opstrijken.

Dus je zorgt voor een redelijk aantrekkelijke prijs en maakt de papieren op. Natuurlijk waterdicht. Natuurlijk kon Barclays het bedrag niet helemaal ophoesten, maar dan verkopen we een onderdeel wat ze toch niet willen hebben. Komt dat mooi in kas, dat maakt een mooie bruidschat.
15 Miljard, wederom waterdichte papieren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De abortusboot is nodig

AbortusbootIn Nederland staat abortus de laatste tijd weer ter discussie en Nederlandse initiatieven zoals de abortusboot worden door overheidspesterijtjes langzaam de nek omgedraaid. Eerst kreeg de boot een vergunning om uit te varen, maar mocht het slechts “aborteren” tot 7 weken in de zwangerschap (effectief 4 tot 7 weken), en moest dat in samenspraak gebeuren met een lokaal ziekenhuis. Daar gaat je doelstelling om juist dáár zelfbeschikking voor vrouwen te brengen waar het het meest nodig is. Daarna werd ook nog eens de subsidie-aanvraag van de boot afgewezen.

Maar dat initiatieven zoals deze broodnodig zijn bewijst Ierland. Gisteren stond daar een meisje van 17 voor de hoogste rechter omdat ze haar kind wil laten weghalen. Ze is 4 maanden zwanger en het ongeboren kind heeft anencephalie. Dit betekent dat het kind na geboorte slechts enkele minuten te leven heeft, en daarna onherroepelijk dood gaat.

Begrijpelijk dat dit meisje zichzelf het trauma van een compleet te voldragen zwangerschap en pijnlijke bevalling voor niets wil besparen. Maar de Ierse wet verbiedt alle abortussen behalve als het voldragen van de zwangerschap de moeder in gevaar brengt. En dat is hier niet het geval (Een psychiater oordeelde dat ze niet suïcidaal is). Men is zelfs zover gegaan haar een uitreisverbod op te leggen, zodat ze niet naar Groot-Brittannië kan gaan om het kind daar te laten aborteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerpraat: Studeren en lenen

In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een discussiestuk van Renske Leijten. Renske Leijten zit voor de SP in de Tweede Kamer en is tevens voorzitter van Rood, de jongeren van de SP. Ze zal actief mee discussiëren over het onderwerp dat ze hier neerlegt.

Logo KamerpraatDe overheid maakt zich terecht zorgen om de consumptieve leningen die veel mensen – veelal met een lager inkomen – afsluiten. Ook het probleem bij jongeren op het punt van snelle leningen heeft de aandacht van het nieuwe kabinet. Ze starten een campagne om mensen, óók jongeren, bewust te maken van de gevaren en mogelijke gevolgen van leningen en schulden.

Wat mij daarbij opvalt is dat als het over studenten gaat er heel gemakkelijk wordt gezegd: “Lenen voor je studie is een investering voor de toekomst”. Daar waar studenten helemaal niet happig zijn op lenen, meer dan 80 % geeft aan liever meer te werken dan (meer) te gaan lenen.
Verstandig in mijn ogen, maar hierdoor staat de studietijd natuurlijk wel onderdruk.

“Lenen voor je studie is een investering voor de toekomst”. Klopt dit wel?
Is een lening na je studie van duizenden, soms tienduizenden, euro’s, niet een blok aan het been? Is het wel zo dat je met een diploma van de universiteit of hogeschool automatisch een groot verdiener wordt? Ik betwijfel dit laatste, maar het is natuurlijk wel waar dat mensen die hoger opgeleid zijn vaker hogere salarissen beuren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerpraat: Nooit meer Madrid, Londen, Srebrenica en natte voeten

Als eerste in hopelijk een lange reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een stuk van Han ten Broeke. Hij zit voor de VVD in de Tweede Kamer als woordvoerder Europese Zaken. Hij heeft een eigen website en is actief in Second Life.
Tussen de vergaderingen door zal hij proberen zich te mengen in de discussie alhier.

Logo KamerpraatEen paar weken geleden, eerst in de Ridderzaal in Nederland en toen op zondag in Berlijn probeerden gewone politici, waaronder ikzelf, en de leiders van Europa de 50-ste verjaardag van Europa te vieren. In de eindeloze hoeveelheid artikelen en opinies die rondom dit feestje zijn verschenen overheersen echter depressie en treurnis, gemaskeerd door wanhopig aandoende positieve bezweringen van de 50-gers die nu aan de macht zijn en die dit weekend een wat lege verklaring uitbrachten. Met hen vraag ook ik soms af hoe we Europa “beter kunnen verkopen”. En mijn antwoord is dat dit eigenlijk zo min mogelijk moet gebeuren via de achteruitkijkspiegel, zoals tot nu toe en in Berlijn onvermijdelijk wederom het geval was.

Nie Wieder Krieg…Nooit meer Oorlog …dat was en is het motto. En het is waar. Het is een mirakel. Ons continent, dat gedrenkt was in bloed, maakt nu de langste periode van vrede, veiligheid en voorspoed uit haar geschiedenis mee. Maar de realiteit is dat de angst dat Frankrijk en Duitsland met elkaar op de vuist gaan al lang heeft plaatsgemaakt voor de irritatie over hun voortdurende handjeklap. Het gevoel de identiteit de verliezen aan een bureaucratisch en anoniem Europa, waarin grote landen de dienst uitmaken en dat over en vooral zonder ons beslist. Het grondwettelijk Verdrag, met al zijn pretenties, kwam voort uit een liefdesverklaring aan Europa van de 50-ers die het kunnen weten. Maar ze leidde tot een steunbetuiging aan de natiestaat van de bevolking die het doorhad. En toen liep het dood. Vorige week hebben wij, Tweede Kamer en regering, dan ook afscheid genomen van die benadering. De Grondwet is nu dood, maar op D66 en GroenLinks na, roept er niemand meer: Leve de Grondwet!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Banlieue als brandhaard

In het kader van het volgen van de Franse presidentsverkiezingen middels de bijdragen van BKB, hier een artikel van Gabi Spitz.

De Franse presidentiële verkiezingen staan in het teken van de situatie van jongeren in de buitenwijken van Franse steden. De presidentskandidaten hebben verschillende uitgangspunten, maar zeggen allemaal dat het anders moet in de voorsteden. Minder criminaliteit en minder werkloosheid. In eerdere presidentiele verkiezingen waren de banlieue nooit een hot topic, totdat de Parijse voorsteden brandhaarden bleken te zijn.

In november 2005 was de situatie in de voorsteden van Parijs, die normaal gesproken al niet gezien kunnen worden als de veiligste wijken van Parijs, explosief en onrustig. De banlieues stonden in brand. In verschillende Franse voorsteden, waaronder Val-d’Oise, Seine et Marne en Yvelines, gingen groepen jongeren de straat op en werden auto’s en afvalcontainers in de fik gestoken. Politie en brandweer werden met stenen bekogeld en winkels en loodsen in brand gestoken.Tijdens rellen in de wijk Sevran werd een passagiersbus met een molotov cocktail bekogeld. Een gehandicapte vrouwelijke passagier kon de bus niet op tijd verlaten en werd door relschoppers met benzine overgoten en met een brandende lap bekogeld.
In totaal gingen zeker duizend auto’s in vlammen op en raakten 20 politiemensen gewond.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waar staat in de werken van Trotski dat er 3 trotskistische presidentskandidaten moeten zijn?

In het kader van het volgen van de Franse presidentsverkiezingen middels de bijdragen van BKB, hier een artikel van Maarten van Oosterom.

De enorme versplintering op links blijft mij fascineren. Naast Segolene Royal zijn er nog 3 trotkistische kandidaten, een communistische en een anti-globalist. Gisteravond woonden we de afsluitende campagnebijeenkomst van de communistische kandidaat Marie-George Buffet bij. De sfeer was goed en de drank was gratis (natuurlijk).
En toch, links bijt zichzelf opnieuw in de vingers bij deze verkiezingen. Door de verdeeldheid zou het zomaar opnieuw kunnen gebeuren dat twee rechtse kandidaten de tweede ronde gaan halen.

Maar dat is helemaal geen issue voor de aanhangers van de linkse splinters, zo vertelden ze ons. Zij zien de eerste ronde van de presidentsverkiezingen als hun ultieme democratische recht om op de kandidaat van hun eerste keuze te stemmen. Het mogelijke gevolg hiervan nemen ze voor lief. Het kan ze niks schelen als door hun stemgedrag Royal de tweede ronde misloopt.

Volgens de twee journalisten die wij vanochtend spraken is de verdeeldheid te wijten aan de enorme ego’s van de kandidaten. Ze vinden zichzelf allemaal de meest geschikte kandidaat en hierdoor is samenwerking nooit een serieuze optie geweest. Besancenot (de revolutionaire postbode) noemt zichzelf ‘de kandidaat van de toekomst’ terwijl Annet Laguiller (die al sinds 1974 geen presidentsverkiezing heeft overgeslagen) dit jaar voor het laatst wil vlammen. Dus toch maar voor mijn eigen, hebben ze gedacht.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

In het Hol van Le Pen

In de aanloop naar de Franse presidentsverkiezingen presenteren we hier materiaal van BKB. Dit is een verslag geschreven door Pierre Pratley. Met eerst een video-verslag.


directe link

In een bouwvallig pandje aan een plein net buiten het centrum van Lille ontmoetten wij Luc Pecharman en Frederic Buzet, twee gemeenteraadsleden voor het Front National. Hier heeft zojuist een partijvergadering plaatsgevonden, waarschijnlijk de laatste voor de verkiezingen van zondag. Een aantal heren (zonder trouwring, waaschijnlijk nog wonend bij hun moeder) loopt driftig heen en weer tussen de dozen vol met posters en flyers. De laatste dagen proberen ze nog zo veel mogelijk mensen te bereiken. Gelukkig hebben ze tijd om de BKB Campagnebende te woord te staan.

pecharmanOm het ijs wat te breken begonnen we met een compliment wat Frans Timmermans vanochtend in Den Haag op het ministerie van buitenlandse zaken maakte over de campagnestrategie van Le Pen en zijn Front National (FN). Hoe werkt de campagne voor beide heren gemeenteraadsleden (in Lille en Roubaix), district Pas-de-Callais, een van de regio’s in Frankrijk waar Le Pen zijn grootste aanhang heeft?

‘Aangezien de Franse media ons alleen slecht in het nieuws brengt, zijn we genoodzaakt andere tactieken te gebruiken. Dat zijn ‘affichage en tractage’ (posters en folders). Door zoveel mogelijk van deur tot deur te gaan proberen we onze potentiele kiezers te bereiken. Vandaag nog is een hele groep jongeren Lille in geweest om campagne te voeren.’ Voor ons op de grond liggen een aantal posters uitgestald waar Pecharman driftig naar gebaart. ‘De boodschap op deze posters is simpel omdat de mensen inmiddels goed bekend zijn met waar het Front National voor staat’, legt Pecharman uit. ‘Le Pen Président of Votez Le Pen volstaat. Daarnaast hebben we folders waarin we tekstueel een en ander kunnen toelichten. Of deze bijvoorbeeld, waarin we de andere presidentskandidaten zwart maken.’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Parkeerbonnen en vluchtelingen

Sargasso biedt plaats aan gastloggers, vandaag plaatsen we een bijdrage van Perik.

Stel. Je zou met een club vrienden in een leuke binnenstadswijk een pandje op de kop kunnen tikken, daar een café in beginnen, klein podiumpje er bij voor af en toe wat live muziek en om beurten een avondje tappen. Gewoon voor de lol. Dat is leuk, en dat is eigenlijk ook precies wat Café Averechts is. Yep, we verdienen er geld mee, maar dat geven we allemaal weg. We hebben tenslotte allemaal een baan, bovendien: iedereen weet dat extrinsieke beloningen dodelijk zijn voor intrinsieke motivatie. Of eigenlijk, bijna niemand weet dat, maar het is wel zo.

Zo kan het dus gebeuren dat je goede doelen gaat steunen. En dat je ook de riante ruimte deelt met mensen die het gewoon even wat minder hebben. Muzikanten, kunstenaars, ideële clubs. Wij doen niet moeilijk, zolang je er maar geen bende van maakt. Toen er een vraag kwam van een vluchtelingenorganisatie of er af en toe wat illegalen in de keuken zouden mogen koken en het eten in het café mochten serveren en verkopen, dachten wij: “Okee, goed plan.” En zo gaat dat nu al acht jaar lang, iedere dinsdagmiddag. Liep prima.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Introductie hotline Franse verkiezingen

Vanaf nu tot het einde van de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen kunt u op Sargasso de inbreng zien van een groep mensen die het van nabij gaan bekijken. Hierbij de introductie.

En we zijn live! BKBinfrankrijk.nl is in de lucht. De komende dagen gaan zo’n twee dozijn jonge academici – de BKB-campagnebende, ook wel de bekend als de BKB-Academie, naar Frankrijk om er de presidentsverkiezingen te verslaan.
Vijfentwintig twintigers, van rechtenstudenten tot dance-dj’s en van camjo’s tot toneelspelers, zijn gedurende een jaar de fijne kneepjes van het politieke campagnevoeren bijgebracht en zullen vanuit Frankrijk webloggend, mobloggend en podcastend verslag doen van de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezing op de crossmediale website BKBinfrankrijk.nl.
En niet alleen hier: dankzij de vriendelijke jongens van een van ’s Neerlands beste opiniërende weblogs, het onvolprezen Sargasso, kunt u ook via die site updates van deze blog zien binnenkomen, met zo nu en dan een integraal gecrosspost artikel aldaar. Alle foto’s vindt u op onze Flickr-pagina, die live wordt aangevuld vanuit Frankrijk per gsm en laptop. Voor wie nog niet van hoed en rand weet: wat is de BKB-Academie?

Het Amsterdamse campagnebureau Booij, Klusman en Van Bruggen, kortweg BKB, organiseert jaarlijks de BKB-academie om jong talent – studenten of net afgestudeerden met de meest uiteenlopende achtergronden, maar allen voorzien van maatschappelijke betrokkenheid en een hoge mate van eigenzinnigheid – te laten delen in hun kennis en netwerk door workshops, lezingen en excursies te organiseren. In eerdere edities van deze Campagnebende toerde de bus dwars door Nederland (gemeenteraadsverkiezingen 2006), Frankrijk (Europese Grondwet referendum 2005) en Sloveni? (verkiezingen 2004).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nu echt even eerlijk: wetenschap is geen filosofie

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Sisyphus. Hij schreef een reactie op het stuk van EVH “Even eerlijk: filosofie is geen wetenschap“.

Die Philosophie wird von der Furcht gejagt, an Ansehen und Geltung zu verlieren, wenn sie nicht Wissenschaft sei.
Martin Heidegger Über den Humanismus

Martin HeideggerOp 13 september van het vorige jaar schreef EVH een kort doch mooi essay op Sargasso met de veelzeggende titel ‘Even eerlijk: filosofie is geen wetenschap’. De strekking van het essay is, zoals de titel al aangeeft, dat de filosofie geen wetenschap is en dat er geen wetenschappelijke criteria van toepassing op zijn. Dat de filosofie geheel in de wetenschappen is opgenomen mag geen nieuws heten. Dat er veel quasi-wetenschap bedreven wordt aan de verschillende filosofische faculteiten is ook genoegzaam bekend. De conclusie die EVH echter aan het bankroet van de filosofie als wetenschap verbindt, ‘dat er niet meer voor ons wijsgerigen in zit dan begrippenboer worden etc’, is bedenkelijk. Niet omdat ze moreel laakbaar zou zijn maar omdat de omnipresentie van de wetenschap te denken geeft. De conclusie komt namelijk niet ex nihilo, ze volgt uit de wijze waarop EVH naar de de filosofie vraagt. Zijn vragen is gestuurd door de wetenschap en komt daardoor ook niets anders tegen dan de wetenschappelijkheid; nergens komt zijn eigen spreken in het geding. Natuurlijk moet de filosofie met de wetenschap geconfronteerd worden mais pour moucher un enfant il ne faut pas l’éraser. Nadat EVH laat zien waarom filosofie geen wetenschap is volgt ineens een poging tot vereenzelviging van de filosofie en wetenschap. Hij gaat zover dat hij zelfs de volgende zin voort heeft gebracht: ‘Want je kunt toch niet meer verkopen dat vandaag de dag zelfs Plato voor veel filosofen nog wetenschappelijk relevant is?’ Is dat niet net zoiets als langs de zijlijn van een voetbalwedstrijd de spelers verwijten dat cricket heel anders gespeeld wordt? Wetenschappelijk vragen naar de filosofie is met een bamboehengel op walvis vissen. Vervolgens wordt dan ook vaak de walvis de schuld gegeven dat hij zich niet laat vangen, en dan ten slotte wordt dan heel theatraal, het eigen onvermogen met het ‘einde van de walvis’ verward. Voor filosofen is Plato niet wetenschappelijk relevant, maar misschien wel…filosofisch? Bovendien kun je alles verkopen, kwestie van marketing.

Friedrich Wilhelm NietzscheIn deze door het medium gedwongen korte reactie zal ik proberen enkele zaken aan het voetlicht te brengen die wellicht wijzen naar een andere manier van vragen en toetsen dan de wetenschappelijke. Kortom: enkele aanwijzingen in de richting van een wijsgerige methode. Niet groter is mijn streven dan het openhouden van de vraag of het gedaan is met de wijsbegeerte.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Preventieve boycot tegen weer een preventieve oorlog

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Steeph, dat eerder hier verscheen.

Komt er een aanval van de VS op Iran of niet? De voortekenen zijn er in ieder geval. Voorbereidingen worden uitgevoerd op militair vlak. En publicitair wordt de druk op Iran verhoogd. Het kernwapenprogramma en de betrokkenheid in Irak zijn de belangrijkste argumenten.

Not again!Dit roept een sterk déjà vu gevoel op. Precies vier jaar geleden begon de aanval op Irak. De aanloop was gevuld met zogenaamde bewijzen en het hameren op de nieuwe militaire strategie van preventieve oorlog. Anders zou er een “mushroom” boven een Amerikaanse stad verschijnen. De bewijzen bleken niet hard te zijn en de gevolgen van deze oorlog zijn inmiddels bekend.

Maar toch wordt er aan de volgende oorlog gewerkt. Een oorlog waarin zelfs gesproken wordt over de inzet van tactische kernwapens.
Hoe voorkom je deze oorlog?

Het is nu juist die aanloop richting de Irak oorlog waar we van kunnen leren. Hebben immers al die tegenstemmen en al die wereldwijde demonstraties resultaat gehad? Nee, geen enkel. Heeft het dan zin om nu het te laten bij protesten en obligaat petities tekenen? Nee dus, moderne tijden vragen om moderne tactieken.

Vorige Volgende