Overzicht

Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Grenzeloos Europa

, door

Op Sargasso is er af en toe ruimte voor gastbijdragen. 25 mei vindt in de stadsschouwburg in Amsterdam happyChaos – Grenzeloos plaats. Ad van der Stok is enkele jaren bij happyChaos actief geweest en heeft dit stuk aangeboden als opwarmer voor het debat.

Europa besloot tot het vrije verkeer van goederen, diensten, personen en kapitaal en dat is niet alleen maar een goed idee geweest. Vooral het vrije verkeer van goederen en personen geeft te denken, want dat betekent – onbedoeld – ook vrij verkeer van wapens en drugs, een vrijere handel in mensen en Witrussische hoeren. Die handel wordt komend jaar weer verder uitgebreid.

Als een vanzelfsprekend vervolg op decennia van steeds verdergaande toenadering en integratie treden begin 1993 de akkoorden van Schengen in werking. Ten behoeve van één interne markt wordt het verkeer van goederen, diensten, personen en kapitaal vrijgegeven. Het afschaffen van de grenscontroles lijkt een logische bijkomstigheid en de slagboom en douane verdwijnen. Alles kan in het vervolg ongezien grenzen passeren alsof ze überhaupt niet bestaan – er ontstaat één grote Europese binnenruimte.

Deze ‘logische’ vervolgstap is echter te gemakkelijk gezet, omdat ze geen onderscheid maakt tussen legaal en illegaal. Beoogd werd legale goederen over de grens makkelijker te verhandelen en legale personen makkelijker over de grens te laten werken, ten behoeve van een flexibelere goederen- en arbeidsmarkt. Daarom werd die grens opgedoekt. Maar het resultaat is dat ook alles wat illegaal is de grens passeert, buiten ’t zicht en de controle om.

In juni 2000 werd bij Dover een groep van 58 dode gesmokkelde Chinezen uit een vrachtwagen gevist. Bij de grens met het Verenigd Koninkrijk werd de smokkelwaar bij een controle onderschept. Al verschillende Europese binnengrenzen waren ze ongezien – want ongecontroleerd – gepasseerd. Eenmaal Europa binnen is dat een fluitje van een cent. Pas bij de tweede passage van de buitengrens – in Engeland – kwamen de dode Chinezen aan het licht. Mocht er in dezelfde colonne een vrachtwagen bestemd voor de Nederlandse illegalenmarkt hebben gezeten, dan zijn de overlevenden zeker nog in ons land te vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: The C02 delusion ? a different perspective

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een column van Micha, die het via de mail inzond.

PaaseilandOp dit moment is er een grote hype gaande voor wat betreft CO2. Een eens zo onschuldig molecuul wordt nu gezien al de basis van al het kwaad. Of eigenlijk de uitstoot van CO2 door menselijke activiteiten. De recente opwarming van de aarde zou direct gerelateerd zijn aan die uitstoot. Sinds halverwege de vorige eeuw is er een opwarming van de aarde geconstateerd. In de film van Al gore en ook ander materiaal worden de aardtemperatuur en de CO2-concentratie met elkaar vergeleken en men komt tot de conclusie dat CO2-uitstoot de motor is achter de opwarming. Met dit materiaal wordt een PR-oorlog gevoerd om er voor te zorgen dat iedereen milieubewuster omgaat met zijn energieverbruik. CO2-compenstatie voor je verbruik is het motto. Het gaat nu zelfs zover dat men kijkt naar het opslaan van CO2 als compensatie voor de uitstoot. Door een paar honderd euro per persoon per jaar te betalen lossen we het probleem op. Prachtig! ?of toch niet?

Een bron van CO2 is de verbranding van koolwaterstoffen zoals fossiele brandstoffen. Even een simpel voorbeeld van suiker geeft de verbranding van een koolwaterstof aan:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Europa en strafrecht

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een column van Jaap, die het via de mail inzond.

rechtbank hamerEuropa begint sluipenderwijs het strafrecht in de verschillende lidstaten verregaand te beïnvloeden. Natuurlijk, op het gebied van wetgeving beslist Brussel al heel lang over heel veel zaken wat wel en niet mag, maar de uiteindelijke veroordeling en hoogte van de straf is altijd een zaak van de lidstaten geweest, die dit recht dan ook fel verdedigen.

Daar is sinds 2005 verandering in gekomen. In dat jaar deed het Hof van Justitie namelijk een opmerkelijke uitspraak: op het gebied van bepaalde milieuovertredingen kan Brussel nu tot op zekere hoogte een harmonisering van de strafmaatregelen afdwingen, bijvoorbeeld minimale maximumstraffen. De redenering van het hof hierbij was dat dit een logische consequentie is omdat het Europese beleid anders nooit in de praktijk uitgevoerd kan worden.

Nu zou je zeggen, prima toch? Het gevolg is dat milieuvervuilers in heel Europa zullen moeten worden aangepakt, en lidstaten niet gewoon een oogje dicht kunnen knijpen.

Dat is op zich waar, maar deze uitspraak van het Hof heeft een belangrijk precedent geschapen. Want de Europese Commissie heeft hierop besloten dat er nog een flink aantal gevallen zijn waarbij harmonisering van het strafrecht noodzakelijk is om besloten regelgeving daadwerkelijk uit te voeren. Een goed voorbeeld hiervan is de richtlijn betreffende intellectueel eigendom, die recent is goedgekeurd in het Europees Parlement. Daarmee zullen inderdaad strafmaatregelen worden vastgesteld voor bijvoorbeeld het illegaal ter beschikking stellen van software,films, muziek etc. In Nederland zijn daar nu veel lagere straffen voor. VVD-europarlementariër Toine Manders had zelfs een amendement ingediend dat ook het downloaden van zulke dingen strafbaar zou maken (dat is nu niet het geval in Nederland), maar dit heeft het (gelukkig) uiteindelijk niet gehaald in de stemming. Was dat wel gebeurd, dan was het strafrecht in Nederland op dit onderwerp vrij radicaal veranderd zonder dat het Nederlandse parlement zich daar op enig moment over had kunnen uitspreken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Kranslegging

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een column van Mevrouw Hartenheuvel, die het via de mail inzond.

4 Mei, stadhuisplein Rotterdam: We herdenken de slachtoffers van de tweede wereldoorlog. Reden voor het Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit om ook een krans te leggen. Want al die gesneuvelde Palestijnen tijdens de tweede wereldoorlog in Nederland mogen natuurlijk niet vergeten worden. Het is een regelrechte middelvinger naar de Joodse gemeenschap, op het moment dat zij hun 5 miljoen omgekomen geloofsgenoten herdenken. De wijze waarop is sluw: waarom zou niet elke organisatie een krans mogen leggen? Het is toch juist een teken van verzoening?

Zolang Hamas, deel van de eenheidregering van de PLO, in zijn grondvest heeft staan dat ‘The Day of Judgement will not come about until Moslems fight the Jews (killing the Jews), when the Jew will hide behind stones and trees. The stones and trees will say O Moslems, O Abdulla, there is a Jew behind me, come and kill him‘ mogen ze als actief en agressief antisemitisch worden beschouwd. En omdat het Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit hier geen afstand van doet en zelfs Hamas premier Haniyeh als eregast een speech wil laten houden op de conferentie, is de krans een teken van provocerende agressie in plaats van verzoening.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: Wanstaltig pokerspel ABN-AMRO

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van Remco de Groot, die het via de mail inzond.

ABN-AMRO logoEr zijn bepaalde dingen die je wel weet maar niet altijd bij stil staat. Maar dan gebeurt er iets waardoor je met deze latent aanwezige kennis toch geconfronteerd wordt.
Zonder dat ik nu wil claimen financieel expert te zijn, heb ik toch uitgebreid zitten luisteren naar de ontwikkelingen bij ABN-AMRO.
Deze miljardenonderneming, geleid door de zwaar ondergewaardeerde Rijkman-Groenink die naar ratio wordt betaald (je draagt immers zo veel verantwoordelijkheid), lijkt namelijk inzet geworden van een even interessant als wanstaltelijk pokerspel.

De bank, zoals de bank zichzelf zo liefkozend noemt, maakte namelijk te weinig winst (?slechts? 4,8 miljard over 2006), tenminste naar mening van de aandeelouders. Dus wat doe je dan als je het voor 1,7 miljoen per jaar niet voor elkaar krijgt om de onderneming waar je verantwoordelijkheid voor hebt gekregen beter te laten presteren? Je verkoopt de tent aan een ander bedrijf dat ongeveer even groot is, maar relatief veel meer winst maakt. Dan kan een ander het oplossen en dan kun jij nog een mooie premie opstrijken.

Dus je zorgt voor een redelijk aantrekkelijke prijs en maakt de papieren op. Natuurlijk waterdicht. Natuurlijk kon Barclays het bedrag niet helemaal ophoesten, maar dan verkopen we een onderdeel wat ze toch niet willen hebben. Komt dat mooi in kas, dat maakt een mooie bruidschat.
15 Miljard, wederom waterdichte papieren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De abortusboot is nodig

, door

AbortusbootIn Nederland staat abortus de laatste tijd weer ter discussie en Nederlandse initiatieven zoals de abortusboot worden door overheidspesterijtjes langzaam de nek omgedraaid. Eerst kreeg de boot een vergunning om uit te varen, maar mocht het slechts “aborteren” tot 7 weken in de zwangerschap (effectief 4 tot 7 weken), en moest dat in samenspraak gebeuren met een lokaal ziekenhuis. Daar gaat je doelstelling om juist dáár zelfbeschikking voor vrouwen te brengen waar het het meest nodig is. Daarna werd ook nog eens de subsidie-aanvraag van de boot afgewezen.

Maar dat initiatieven zoals deze broodnodig zijn bewijst Ierland. Gisteren stond daar een meisje van 17 voor de hoogste rechter omdat ze haar kind wil laten weghalen. Ze is 4 maanden zwanger en het ongeboren kind heeft anencephalie. Dit betekent dat het kind na geboorte slechts enkele minuten te leven heeft, en daarna onherroepelijk dood gaat.

Begrijpelijk dat dit meisje zichzelf het trauma van een compleet te voldragen zwangerschap en pijnlijke bevalling voor niets wil besparen. Maar de Ierse wet verbiedt alle abortussen behalve als het voldragen van de zwangerschap de moeder in gevaar brengt. En dat is hier niet het geval (Een psychiater oordeelde dat ze niet suïcidaal is). Men is zelfs zover gegaan haar een uitreisverbod op te leggen, zodat ze niet naar Groot-Brittannië kan gaan om het kind daar te laten aborteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerpraat: Studeren en lenen

, door

In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een discussiestuk van Renske Leijten. Renske Leijten zit voor de SP in de Tweede Kamer en is tevens voorzitter van Rood, de jongeren van de SP. Ze zal actief mee discussiëren over het onderwerp dat ze hier neerlegt.

Logo KamerpraatDe overheid maakt zich terecht zorgen om de consumptieve leningen die veel mensen – veelal met een lager inkomen – afsluiten. Ook het probleem bij jongeren op het punt van snelle leningen heeft de aandacht van het nieuwe kabinet. Ze starten een campagne om mensen, óók jongeren, bewust te maken van de gevaren en mogelijke gevolgen van leningen en schulden.

Wat mij daarbij opvalt is dat als het over studenten gaat er heel gemakkelijk wordt gezegd: “Lenen voor je studie is een investering voor de toekomst”. Daar waar studenten helemaal niet happig zijn op lenen, meer dan 80 % geeft aan liever meer te werken dan (meer) te gaan lenen.
Verstandig in mijn ogen, maar hierdoor staat de studietijd natuurlijk wel onderdruk.

“Lenen voor je studie is een investering voor de toekomst”. Klopt dit wel?
Is een lening na je studie van duizenden, soms tienduizenden, euro’s, niet een blok aan het been? Is het wel zo dat je met een diploma van de universiteit of hogeschool automatisch een groot verdiener wordt? Ik betwijfel dit laatste, maar het is natuurlijk wel waar dat mensen die hoger opgeleid zijn vaker hogere salarissen beuren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kamerpraat: Nooit meer Madrid, Londen, Srebrenica en natte voeten

, door

Als eerste in hopelijk een lange reeks bijdragen van Tweede Kamerleden hier een stuk van Han ten Broeke. Hij zit voor de VVD in de Tweede Kamer als woordvoerder Europese Zaken. Hij heeft een eigen website en is actief in Second Life.
Tussen de vergaderingen door zal hij proberen zich te mengen in de discussie alhier.

Logo KamerpraatEen paar weken geleden, eerst in de Ridderzaal in Nederland en toen op zondag in Berlijn probeerden gewone politici, waaronder ikzelf, en de leiders van Europa de 50-ste verjaardag van Europa te vieren. In de eindeloze hoeveelheid artikelen en opinies die rondom dit feestje zijn verschenen overheersen echter depressie en treurnis, gemaskeerd door wanhopig aandoende positieve bezweringen van de 50-gers die nu aan de macht zijn en die dit weekend een wat lege verklaring uitbrachten. Met hen vraag ook ik soms af hoe we Europa “beter kunnen verkopen”. En mijn antwoord is dat dit eigenlijk zo min mogelijk moet gebeuren via de achteruitkijkspiegel, zoals tot nu toe en in Berlijn onvermijdelijk wederom het geval was.

Nie Wieder Krieg…Nooit meer Oorlog …dat was en is het motto. En het is waar. Het is een mirakel. Ons continent, dat gedrenkt was in bloed, maakt nu de langste periode van vrede, veiligheid en voorspoed uit haar geschiedenis mee. Maar de realiteit is dat de angst dat Frankrijk en Duitsland met elkaar op de vuist gaan al lang heeft plaatsgemaakt voor de irritatie over hun voortdurende handjeklap. Het gevoel de identiteit de verliezen aan een bureaucratisch en anoniem Europa, waarin grote landen de dienst uitmaken en dat over en vooral zonder ons beslist. Het grondwettelijk Verdrag, met al zijn pretenties, kwam voort uit een liefdesverklaring aan Europa van de 50-ers die het kunnen weten. Maar ze leidde tot een steunbetuiging aan de natiestaat van de bevolking die het doorhad. En toen liep het dood. Vorige week hebben wij, Tweede Kamer en regering, dan ook afscheid genomen van die benadering. De Grondwet is nu dood, maar op D66 en GroenLinks na, roept er niemand meer: Leve de Grondwet!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Banlieue als brandhaard

, door

In het kader van het volgen van de Franse presidentsverkiezingen middels de bijdragen van BKB, hier een artikel van Gabi Spitz.

De Franse presidentiële verkiezingen staan in het teken van de situatie van jongeren in de buitenwijken van Franse steden. De presidentskandidaten hebben verschillende uitgangspunten, maar zeggen allemaal dat het anders moet in de voorsteden. Minder criminaliteit en minder werkloosheid. In eerdere presidentiele verkiezingen waren de banlieue nooit een hot topic, totdat de Parijse voorsteden brandhaarden bleken te zijn.

In november 2005 was de situatie in de voorsteden van Parijs, die normaal gesproken al niet gezien kunnen worden als de veiligste wijken van Parijs, explosief en onrustig. De banlieues stonden in brand. In verschillende Franse voorsteden, waaronder Val-d’Oise, Seine et Marne en Yvelines, gingen groepen jongeren de straat op en werden auto’s en afvalcontainers in de fik gestoken. Politie en brandweer werden met stenen bekogeld en winkels en loodsen in brand gestoken.Tijdens rellen in de wijk Sevran werd een passagiersbus met een molotov cocktail bekogeld. Een gehandicapte vrouwelijke passagier kon de bus niet op tijd verlaten en werd door relschoppers met benzine overgoten en met een brandende lap bekogeld.
In totaal gingen zeker duizend auto’s in vlammen op en raakten 20 politiemensen gewond.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waar staat in de werken van Trotski dat er 3 trotskistische presidentskandidaten moeten zijn?

, door

In het kader van het volgen van de Franse presidentsverkiezingen middels de bijdragen van BKB, hier een artikel van Maarten van Oosterom.

De enorme versplintering op links blijft mij fascineren. Naast Segolene Royal zijn er nog 3 trotkistische kandidaten, een communistische en een anti-globalist. Gisteravond woonden we de afsluitende campagnebijeenkomst van de communistische kandidaat Marie-George Buffet bij. De sfeer was goed en de drank was gratis (natuurlijk).
En toch, links bijt zichzelf opnieuw in de vingers bij deze verkiezingen. Door de verdeeldheid zou het zomaar opnieuw kunnen gebeuren dat twee rechtse kandidaten de tweede ronde gaan halen.

Maar dat is helemaal geen issue voor de aanhangers van de linkse splinters, zo vertelden ze ons. Zij zien de eerste ronde van de presidentsverkiezingen als hun ultieme democratische recht om op de kandidaat van hun eerste keuze te stemmen. Het mogelijke gevolg hiervan nemen ze voor lief. Het kan ze niks schelen als door hun stemgedrag Royal de tweede ronde misloopt.

Volgens de twee journalisten die wij vanochtend spraken is de verdeeldheid te wijten aan de enorme ego’s van de kandidaten. Ze vinden zichzelf allemaal de meest geschikte kandidaat en hierdoor is samenwerking nooit een serieuze optie geweest. Besancenot (de revolutionaire postbode) noemt zichzelf ‘de kandidaat van de toekomst’ terwijl Annet Laguiller (die al sinds 1974 geen presidentsverkiezing heeft overgeslagen) dit jaar voor het laatst wil vlammen. Dus toch maar voor mijn eigen, hebben ze gedacht.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

In het Hol van Le Pen

, door

In de aanloop naar de Franse presidentsverkiezingen presenteren we hier materiaal van BKB. Dit is een verslag geschreven door Pierre Pratley. Met eerst een video-verslag.


directe link

In een bouwvallig pandje aan een plein net buiten het centrum van Lille ontmoetten wij Luc Pecharman en Frederic Buzet, twee gemeenteraadsleden voor het Front National. Hier heeft zojuist een partijvergadering plaatsgevonden, waarschijnlijk de laatste voor de verkiezingen van zondag. Een aantal heren (zonder trouwring, waaschijnlijk nog wonend bij hun moeder) loopt driftig heen en weer tussen de dozen vol met posters en flyers. De laatste dagen proberen ze nog zo veel mogelijk mensen te bereiken. Gelukkig hebben ze tijd om de BKB Campagnebende te woord te staan.

pecharmanOm het ijs wat te breken begonnen we met een compliment wat Frans Timmermans vanochtend in Den Haag op het ministerie van buitenlandse zaken maakte over de campagnestrategie van Le Pen en zijn Front National (FN). Hoe werkt de campagne voor beide heren gemeenteraadsleden (in Lille en Roubaix), district Pas-de-Callais, een van de regio’s in Frankrijk waar Le Pen zijn grootste aanhang heeft?

‘Aangezien de Franse media ons alleen slecht in het nieuws brengt, zijn we genoodzaakt andere tactieken te gebruiken. Dat zijn ‘affichage en tractage’ (posters en folders). Door zoveel mogelijk van deur tot deur te gaan proberen we onze potentiele kiezers te bereiken. Vandaag nog is een hele groep jongeren Lille in geweest om campagne te voeren.’ Voor ons op de grond liggen een aantal posters uitgestald waar Pecharman driftig naar gebaart. ‘De boodschap op deze posters is simpel omdat de mensen inmiddels goed bekend zijn met waar het Front National voor staat’, legt Pecharman uit. ‘Le Pen Président of Votez Le Pen volstaat. Daarnaast hebben we folders waarin we tekstueel een en ander kunnen toelichten. Of deze bijvoorbeeld, waarin we de andere presidentskandidaten zwart maken.’

Vorige Volgende