Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Annoesjka, dat eerder op haar eigen weblog verscheen.

Ach, wat een ophef over zo?n aap die zich even dierlijk gedraagt in een ondierlijke omgeving, namelijk een dierentuin.

Laten we niet vergeten dat een zoo vooral bestaat voor ons menselijke vermaak. Natuurlijk, een dierentuin doet ook goede dingen (bijvoorbeeld fokprogramma?s om te voorkomen dat een dierensoort uitsterft). Maar in de eerste plaats is het niet meer dan een plaats waar mensen worden beziggehouden.

En beziggehouden werden ze, de bezoekers van Blijdorp vrijdag. De vrouwelijke vaste bezoeker moest het bijna met haar leven bekopen. Tot zaterdagmiddag lag ze op de intensive care en werd ze kunstmatig in slaap gehouden. Meteen daarna heeft De Telegraaf haar weten te interviewen en uit haar mond opgetekend dat ze dagelijks contact had met de aap:

?Als ik naar hem lachte, lachte hij terug?

Je kan het haar moeilijk kwalijk nemen dat ze menselijke gevoelens projecteert op zo?n aap. Het is haar referentiekader, ook al gaat het te ver om te zeggen dat Bokito en haar man opvallend veel overeenkomsten vertonen. Ondertussen klinkt de roep om bordjes bij de apen: ?niet in de ogen kijken?. Hé, wat een idee. Hier is een ander idee: dieren als dieren behandelen en ze gewoon lekker in de natuur laten.

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een column van Jaap, die het via de mail inzond.

Europa begint sluipenderwijs het strafrecht in de verschillende lidstaten verregaand te beïnvloeden. Natuurlijk, op het gebied van wetgeving beslist Brussel al heel lang over heel veel zaken wat wel en niet mag, maar de uiteindelijke veroordeling en hoogte van de straf is altijd een zaak van de lidstaten geweest, die dit recht dan ook fel verdedigen.

Daar is sinds 2005 verandering in gekomen. In dat jaar deed het Hof van Justitie namelijk een opmerkelijke uitspraak: op het gebied van bepaalde milieuovertredingen kan Brussel nu tot op zekere hoogte een harmonisering van de strafmaatregelen afdwingen, bijvoorbeeld minimale maximumstraffen. De redenering van het hof hierbij was dat dit een logische consequentie is omdat het Europese beleid anders nooit in de praktijk uitgevoerd kan worden.

Nu zou je zeggen, prima toch? Het gevolg is dat milieuvervuilers in heel Europa zullen moeten worden aangepakt, en lidstaten niet gewoon een oogje dicht kunnen knijpen.

Dat is op zich waar, maar deze uitspraak van het Hof heeft een belangrijk precedent geschapen. Want de Europese Commissie heeft hierop besloten dat er nog een flink aantal gevallen zijn waarbij harmonisering van het strafrecht noodzakelijk is om besloten regelgeving daadwerkelijk uit te voeren. Een goed voorbeeld hiervan is de richtlijn betreffende intellectueel eigendom, die recent is goedgekeurd in het Europees Parlement. Daarmee zullen inderdaad strafmaatregelen worden vastgesteld voor bijvoorbeeld het illegaal ter beschikking stellen van software,films, muziek etc. In Nederland zijn daar nu veel lagere straffen voor. VVD-europarlementariër Toine Manders had zelfs een amendement ingediend dat ook het downloaden van zulke dingen strafbaar zou maken (dat is nu niet het geval in Nederland), maar dit heeft het (gelukkig) uiteindelijk niet gehaald in de stemming. Was dat wel gebeurd, dan was het strafrecht in Nederland op dit onderwerp vrij radicaal veranderd zonder dat het Nederlandse parlement zich daar op enig moment over had kunnen uitspreken.