Afslag Apostolov: Helmond
Dit zomerseizoen verschijnt de Panzerfaust serie Afslag Apostolov ook op Sargasso. Handig voor wie er de komende weken op uit wil!
Er zijn weinig plekken die de status ‘buitencategorie’ verdienen in de Afslag Apostolov reeks. Helmond is er zo een. Een plaats waarbij ik geen moment hoefde twijfelen of hij wel geschikt was voor mijn reportage, een soort intuïtief gevoel maakte dat wel duidelijk. Gelukkig gestaafd door de lijst van Groeikernen en tal van nuttige suggesties door het PFMAG klootjesvolk. Alleen de vragende blikken die de naam Helmond zelf al oproept spreken boekdelen, Lou de Jong is er niets bij.
Helmond, geboorteplaats van het ‘jumpen’ en kiem van oneindig creatief en organisatorisch zaad. De lijst met genieën uit deze Brabantse groeikern nabij Eindhoven is oneindig lang en onuitputtelijk. Was het niet zo dat de GEHELE familie van de Kerkhof uit Helmond kwam? En is het niet zo dat de enige echt geëngageerde eenmansfractie binnen de SP Helmonds bloed door zijn aderen heeft vloeien? Laat het zalven van de zielen van Helmond zijn aanvang nemen.
Omdat ook ik de NS haat neem ik bij mijn reportages steevast de Fiat Uno uit 1976 en struin ik de Nederlandse Snelwegen (NS) af naar die ene afslag die iets bijzonders herbergt. Niet zelden moet ik concluderen dat ons land eigenlijk overal hetzelfde is. Regionale identiteit is een zo goed als uitgestorven idee waarvan de restanten nog slechts in de binnensteden als omhulsel van een inhoudelijke eenheidsworst te zien is. Razend door het Brabantse platteland ziet men vreemde boerderijen, niet de regionale typologieën die ontsproten zijn aan de geografische situatie en de daarmee samenhangende vorm van landbouw, nee. Geelstenige, Duits-Amerikaanse jaren ’30 woningen. Met als klap op het netvlies de glimmende dakpannen die letterlijk zich een weg banen dwars door het netvlies van mijn oog. Mensen willen blijkbaar wonen in een schil, “het liefst met kunststof kozijnen, anders moet je zo vaak schilderen”. En daarom haat ik postmodernisten en dus ook mezelf.
De EU is als een voortrazende trein, waarbij onduidelijk blijft of de machinist weet waar de reis heengaat. Onze conducteur is thuisgekomen en premier Balkenende heeft voor ons een ander conducteuruniform geregeld én heeft op de valreep nog kunnen voorkomen dat het geluid van het fluitje weg is. De machinist vraagt zich vertwijfeld af wat er nu daadwerkelijk is veranderd en zet weer koers naar een op dit moment nog onbekende bestemming.

Onlangs verscheen in het nieuws dat alcoholmisbruik onder jongeren een groot probleem wordt in Nederland. Om dit probleem op te lossen heeft minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) twee maatregelen voorgesteld: het verhogen van de leeftijdsgrens voor bier, wijn en breezers naar 18 jaar en alle alcoholische dranken de supermarkten uit.