Bestrijd hypocrisie niet met hypocrisie
De politiek loopt in de val van de PVV. Ze verlaagt zich tot dezelfde retorische trucs die de PVV hanteert.
Tofik Dibi geeft in het programma Uitgesproken Dion Graus een veeg uit de pan. De PVV doet volgens Tofik Dibi liever iets voor aaibare dieren dan voor kinderporno-slachtoffers. Het is discutabel dat kinderporno wordt gebruikt in een partijpolitiek mediaoptreden tegen de PVV. Bestrijd de PVV inhoudelijk en niet retorisch.
De valse tegenstelling animal-cops of kinderporno-agenten brengt Dion Graus tijdens het programma aan het wankelen. Dion Graus moet het als een non-argument kwalificeren en hartstochtelijk pleiten voor meer kinderporno-agenten. De verbaal begaafde Tofik Dibi komt met deze suggestie tijdens de uitzending weg. Het is jammer dat Dion Graus zijn valse tegenstelling niet doorziet.
Iedereen zou zeggen dat bestrijding van kinderporno prioriteit krijgt als men moest kiezen uit twee kwaden. Inhoudelijk is het een valse tegenstelling. Als beide zaken evenveel prioriteit krijgen, kunnen de animal cops er komen én kan de kinderporno-sectie worden uitgebreid met rechercheurs. Dit gebeurt ook naar aanleiding van een debat in de Tweede Kamer. Buiten Dibi zal niemand betogen dat ‘men geen prioriteit legt bij kinderporno‘ als er capaciteit wordt ingezet om illegaal buiten gezet vuilnis door te spitten op adresgegevens.
Het niews werd afgelopen week gedomineerd door Wikileaks. Daarbij ging het hoofdzakelijk over de onthullingen die de klokkenluiderssite deed en het wel en wee van haar voorman. Kijken we echter even voorbij de waan van de dag, dan roept het fenomeen Wikileaks zelf een aantal interessante vragen op. Zoals: wie controleert Wikileaks? Wat zijn de risico’s van deze vorm van journalistiek?
“51 miljoen kinderen in de hele wereld leeft zonder geboortecertificaat, dus zonder identiteit en dat houdt in dat deze kinderen rechteloos zijn en meestal ook geen scholing hebben. Jongens worden vaak kindsoldaat en meisjes verhandeld.” Met deze grammaticaal incorrecte zin opent Twan Huys Nieuwsuur (fragment hieronder), alleen is er naast het gebruik van ‘leeft’ in enkelvoud, op de inhoud ook het één en ander aan te merken. Want volgens deze redenering impliceert het niet leven met een geboortecertificaat een leven zonder identiteit en dat feit rechtvaardigt kennelijk de conclusie dat deze kinderen rechteloos zijn, waardoor zij makkelijker kunnen worden verhandeld of gerekruteerd als kindsoldaat. Hiermee wordt onder andere de suggestie gewekt dat het bezit van een paspoort een adequaat middel is om je te verzetten tegen opname in een kinderleger. Ik zie al een sergeant naar zijn leidinggevende lopen. “Luitenant ik heb slecht nieuws. We dachten even dat we in dit dorp nieuwe soldaten konden rekruteren voor onze kleuterdivisie, maar helaas zijn al deze rotzakjes in het bezit van een geboortecertificaat.” “Verdraaid! Op naar het volgende dorp.”
Voor wetenschappers is het publiceren van artikelen een doel op zich geworden. Ooit publiceerden ze om te communiceren met collega’s, vandaag vooral om hun productiviteit te bewijzen. De macht van bibliometrische indicatoren moet worden ingeperkt.

Waarom is men zoveel kwader op WikiLeaks dan op elkaar? Om dat te begrijpen moeten we twee soorten waarheid van elkaar onderscheiden. De ene is draaglijk en de andere niet.
A case hase been filed against Arundhati Roy – a writer/activist who in the Netherlands is most known from her novel The God of Small Things. The reason: in October she spoke at a conference in Delhi on Kashmir titled “Azadi [freedom], the only way”, together with Kashmiri separatist Syed Ali Shah Geelani and a few others.