1. 2

    Wat ik zo interessant vind aan dit artikel is dat het blootlegt dat China’s groei niet plaatsvindt in een vrije markt maar wel in een open markt. De wijze waarop de Chinese staat een vinger heeft in inkomsten gegenereerd uit handel met Amerika, en zo grote invloed op de loop van de economie heeft, is op zijn minst vernuftig te noemen. De werkelijkheid ontsnapt hier grotelijks aan economische modellen; aan welk model dan ook, marxistisch dan wel kapitalistisch. In discussies met economen hier presenteren die een dualistisch wereldbeeld: Of je bent voor socialisme, en dus voor grote staat, en dus tegen privebezit. Of je bent voor een vrije markt, en dus voor een kleine staat, en dus geloof je dat egoisme uiteindelijk door Adam’s hand van God goed voor ons allemaal is. Die twee zeer kunstmatige wereldbeelden zijn niet eens twee uiterste van een spectrum; het zijn maar twee eenvoudige voorbeelden, verzonnen door idealistische modellenmakers.