1. 4

    Wat is er mis met ‘mediatie’?

    Het is een anglicisme. Het Nederlandse woord voor ‘mediation’ is ‘bemiddeling’.

    Dus dan zou het artikel moeten luiden: “Zet bemiddeling in voor groepsaanranders en hun slachtoffer”, en “stellen twee bemiddelaars”.

    Maar aangezien professionele bemiddeling nu eenmaal is overgewaaid uit de VS en bekend staat onder de term ‘mediation’, is meteen duidelijk wat je bedoelt wanneer je ‘mediation’ gebruikt, terwijl een lezer moet nadenken bij een woord als ‘bemiddeling’; en als het kwartje dan valt: ‘Oooohhhh, mediation!’

    ‘Mediatie’ gewoon een lelijke vernederlandsing van een Engels woord, terwijl er reeds een goed Nederlands woord voorhanden is. Brrrr!

  2. 12

    @10 Ik heb geen idee, dat zou je aan de samenstellers van de Van Dale van 1984 moeten vragen.

    Bovendien verandert het mijn punt niet, want dan zou het dus een gallicisme betreffen (maar eigenlijk een latinisme natuurlijk), en het blijft lelijk Nederlands.

    ‘Mediatie’, brrrr, wat een gruwelwoord.

  3. 14

    Nee hoor, ik ben eerder pragmatisch dan puristisch.

    En als het woord ‘mediation’ (uitgesproken op z’n Engels) gebruikelijk is – logisch ook, aangezien het is komen overwaaien uit de VS – dan is het natuurlijk nogal zot om te eisen dat mensen ‘mediatie’ gebruiken, met het argument dat ‘mediation’ Engels is en geen Nederlands.

    Als je dan toch staat op het gebruik van Nederlandse woorden, stel dan een term als ‘(conflict)bemiddeling’ voor.

    ‘Mediatie’ is immers ook een leenwoord, het klinkt lelijk en schept verwarring met ‘meditatie’.

  4. 16

    Back on underwerp:

    Ik bedacht voor het lezen al wat mitsen en maren, tijdens het lezen kwam ik het volgende tegen, wat in het geval van bijvoorbeeld Keulen (waarom zou dit stuk anders zijn geschreven?) wat lastig zou kunnen zijn:

    Belangrijk bij deze mediations is het inschakelen van mensen uit de directe omgeving van de dader. Meestal lopen er broers, zusters of ouders rond die anders over de gebeurtenissen denken.

  5. 17

    @14: Als je goed leest: ik eis niets en sta nergens op, dus richt die pijlen maar op een ander.
    Mediatie is een prachtig woord want dat is een kwestie van smaak.

    Als je een lijstje gaat maken van alle woorden die uiteindelijk uit een andere taal afkomstig zijn, dan ben je nog wel even bezig.
    Het is niet zo dat als in de dikke Van Dale geen <fr o.i.d. bij een woord staat dat het dan automatisch in Nederlandstalig gebied verzonnen is.

  6. 18

    @16: Denk eens aan familie en vrienden van het slachtoffer.
    Vanwege hun gevoel van machteloosheid zijn zij niet zelden kwader en gefrustreerder dan het slachtoffer zelf.
    Hoe reageren die als het slachtoffer met de dader gaat praten? Moeten familie en vrienden van het slachtoffer ook met de dader gaan praten?

  7. 19

    @18

    Huh? We moeten meer rekening houden met de familie en de vrienden van het slachtoffer dan met het slachtoffer zelf?

    Slachtoffer zijn is in principe een tijdelijke toestand en het slachtoffer heeft het volste recht om te ont-slachtofferen.

    De familie en vrienden gaan zich maar eens realiseren dat boosheid en frustratie iets is waar ze zelf wat aan moeten doen.

  8. 21

    @18: Het stuk is geschreven door twee mensen uit het werkveld. Die beschrijven in het citaat hoe belangrijk het voor het uiteindelijke succes is om bekenden van de dader ook mee te laten draaien. Daarvan zeg ik dat dat in het geval van Keulen nogal lastig zou kunnen zijn, al zijn de daderprofielen nog altijd niet heel inzichtelijk voor het publiek. (Zouden ze dat moeten zijn trouwens?)

    Andere opmerkingen heb ik niet gemaakt over bemiddeling (zo, knoop doorgehakt) in dit soort gevallen. Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat het werkt, aangezien ik de meeste daders van seksuele misdrijven als gedrags- of persoonlijkheidsgestoorde mensen zie, die de nodige empathie missen/het ego boven alles stellen. Maar als de geluiden zo zijn dat het wel degelijk werkt, wie ben ik dan? De mits/maar over Keulen blijft dan echter staan.

  9. 22

    @20

    Zo begrijp ik je @18

    We hebben het hier over mediation en de weg die het slachtoffer kan bewandelen om de gebeurtenis te verwerken c.q. achter zich te laten. De reactie van vrienden of familie is van secundair belang. Als het goed is hebben zij het belang van het slachtoffer op het oog. Zo niet, dan staat nog het belang van het slachtoffer voorop.

  10. 23

    @21: ” aangezien ik de meeste daders van seksuele misdrijven als gedrags- of persoonlijkheidsgestoorde mensen zie ”

    Klinkt logisch, maar geldt dat niet ook voor dieven? Fraudeurs? Moordenaars?
    Is er een deel aan opvoeding te wijten en kan dat ook voor zedenmisdrijven gelden?
    Is iemand die kinderen op een socialistische bijeenkomst doodschiet gestoord?
    Is Nederlander, zonder enige bindingen met het Midden Oosten, die naar Syrië gaat om IS’ers te doden gestoord?

  11. 25

    @23: Tja, er is mijn mening en er is officieel. Ik ben geen psycholoog en mag niet diagnosticeren. Al mocht ik het, dan zou ik dat niet van een afstandje kunnen.
    Wel heb ik ooit gelezen, wetenschappelijk artikel, dat (en daar gaat mijn geheugen de mist in) 60 OF 80 procent van de Nederlandse gedetineerden een gedrags- of persoonlijkheidsstoornis had.
    Dus onder alle verschillende groepen van wat men misdadigers noemt, zal dit percentage hoger liggen dan wanneer er naar een doorsnee van de bevolking wordt gekeken.
    Maar ik zette er expres het woordje empathie bij. Niet alle gedragsstoornissen en niet alle persoonlijkheidsstoornissen worden gekenmerkt door een gebrek aan empathie of gebrekkige morele ontwikkeling.
    Dieven bijvoorbeeld, heb je in soorten en maten. Ik denk niet dat elke dief een tekort aan empathie heeft. Diegene die net zo makkelijk een oud vrouwtje berooft, desnoods met geweld, wel. Maar iemand die lekker onder valse naam wat leuke kleren bestelt bij de Wehkamp, vind ik een ander verhaal.
    En gelegenheidsdieven zullen vaker last hebben van gebrekkige impulsbeheersing dan van een tekort aan empathie.
    En met alle bovenstaande in het achterhoofd, zie ik daders van seksuele misdrijven wel als een genre apart. Nogmaals, dit is geen wetenschap, dit is mijn mening. Een zeer kwalijk genre. Dus om jouw oorspronkelijke vraag wat preciezer te beantwoorden: wanneer de experts op dit gebied aangeven dat het helpend kan zijn als niet alleen slachtoffer, maar ook familie/vrienden/partners daarvan, met de dader in gesprek gaan, waarom niet? Als blijkt dat dat alleen maar was om de dader eens goed te grazen nemen, kan ik daar geen traan om laten.

  12. 26

    @10: Die Van Dale uit ’84 denkt kennelijk dat het woord ‘mediation’ uit het Frans komt. De Romeinen kwamen het eerst met het woord mediator, de Fransen hebben het denk ik via Willem de Veroveraar naar engeland gebracht. Veel woorden die met discussieren, onderhandelen en akkoorden sluiten te maken hebben komen uit de latijnse wereld. Zo hadden de Britten blijkbaar ook zelf geen woord voor ‘nuance’.

    Het woord ‘mediator’ wordt in het Frans trouwens ook gebruikt voor een plectrum: ‘dat wat je gebruikt om een akkoord te maken.’

  13. 30

    @29

    Verkeerde conclusie. Mediatie is niet mogelijk. De mediator heeft het nakijken. Frank heeft al eerdere -vervelende- ervaringen met mij. Het verleden wordt ge-extrapoleerd naar de toekomst. Dat doe ik nu zelf ook: Met die Frank valt niet te praten. Nu maar hopen dat ik de goede Frank onthoudt…..

  14. 32

    @31

    He…heeft er iemand stiekem gemediateert? Je speekt weer met me!

    En nu even serieus: je denkt toch niet dat ik onthoudt met wie ik hier allemaal van mening heb verschilt? Je accountnaam zegt mij niks.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren