1. 1

    Volgens John Dolan (die in diverse publicaties onder de alias “The War Nerd” schreef) is de hieronder bijgevoegde Youtube de “beste samenvatting” van het Amerikaanse beleid in Syrië.

    Aan het woord is een veteraan (een ex-Ranger, dus speciale eenheden) (nu overigens auteur en verslaggever, voor de volledigheid) die in contact staat met Amerikaanse speciale eenheden die thans de Syrische rebellen van training en wapens voorzien. Hij vertelt dat deze speciale eenheden zich gefrustreerd voelen omdat ze rebellen trainen die duidelijk jihadi’s zijn, maar die zich heel goed seculier weten voor te doen – en tot dit doel ook duidelijk vooraf geïnstrueerd zijn in wat ze moeten zeggen – om door alle checks te komen. Deze rebellen zijn vaak helemaal niet van plan om tegen IS te vechten, wat officieel het doel van de Amerikaanse missie is, maar willen ofwel tegen Assad ofwel tegen de Koerden (dus als bondgenoot van IS) vechten. Obama en Biden waren allebei ook tegen het bewapenen en trainen van de rebellen, maar waren (blijkbaar) niet opgewassen tegen de gevestigde belangen binnen het Amerikaanse defensieapparaat, die vanaf het begin op een ‘regime change’ uit waren – uit ideologische in plaats van pragmatische redenen – zonder dat er een goed doortimmerd plan of zelfs een gewenste uitkomst achter schuilgaat.

    Zoals Dolan in zijn ‘tweet’ al zegt heeft hij op het laatst ook wat belangrijke woorden te zeggen over bepaalde denktankers (die à propos in veel gevallen goed betaald worden door Saudi-Arabië en Qatar) die ook in deze reaguurderspanelen vaak worden aangehaald en/of nagepraat.

  2. 2

    @1:

    Obama en Biden waren allebei ook tegen het bewapenen en trainen van de rebellen, maar waren (blijkbaar) niet opgewassen tegen de gevestigde belangen binnen het Amerikaanse defensieapparaat

    Goede constatering, Krekel.
    Denk je dat het veel verschil had gemaakt als Mitt Romney was verkozen?
    Maakt het enig verschil wie Obama gaat opvolgen? Of is de president slechts een machteloze marionet, die uitvoert wat de gevestigde belangen (TPTB) willen?

  3. 3

    Net live naar de eindspeech van Obama geluisterd. Waarom mogen we daar niet gewoon nog een keer op stemmen?

    Oh wacht … Wij mogen helemaal niet stemmen.

  4. 6

    @2: Het is altijd koffiedik kijken, maar met President Romney had het goed gekund dat aan de serie oorlogen in het Midden-Oosten Iran was toegevoegd. Dat zou toch wel een behoorlijk verschil zijn, al was het maar omdat de verhouding met Rusland dan nog meer op scherp zou staan.

  5. 7

    @4 Dat is toch gewoon de normale gang van zaken? Bedrijf vraagt vergunning. Overheid geeft die niet. Bedrijf stapt naar rechter en eist vergunning en schadevergoeding. Dat gaat zo al een paar honderd jaar. Wat heeft dat met TTIP te maken?

  6. 8

    @2 & #6: Of bestudeer de recente geschiedenis van de relatie tussen de VS en Noord-Korea om te zien hoeveel verschil een president uitmaakt, lees dit stuk (uit 2013, maar volgens de auteur ook na de laatste kernproef nog altijd actueel):

    http://www.salon.com/2013/04/05/north_korea_whats_really_happening/

    tl;dr: Onder Clinton (Bill) waren de VS en NK erg dicht bij een nucleaire deal à la Iran, toen kwam Bush (of liever: toen kwamen Cheney en Rumsfeld, want W. Bush was nou wél echt een marionet) en begon wat Bruce Cumings (waarschijnlijk dé westerse autoriteit op Korea) “the most asinine Korea policy in history” noemde. NK werd eerst bij de “As van het Kwaad” geschaard, vervolgens werd Irak (NK’s collega in de “As van het Kwaad”) zonder VN-mandaat (of geloofwaardige rechtvaardiging of plan of genade) getotaalsloopt …

    De “As van het Kwaad” bleek met andere woorden gewoon een dodenlijst te zijn, een hitlist van een crimineel cowboyregime, en dus begon NK wat elk rationeel land in zijn plaats zou doen: proberen zo snel mogelijk een kernbom ter afschrikking te ontwikkelen. Het resultaat is de letterlijk explosieve situatie van vandaag.

    Onder Gore was dat vrijwel zeker (dicht bij 100% zekerheid) heel anders gelopen.

  7. 9

    @7:Bij TTIP hoeft een bedrijf niet meer naar de overheid te stappen voor een schadevergoeding. Het hoeft niet eerst langs alle nationale rechtbanken eer het geschil aan de supra-nationale rechters voorgelegd wordt.
    (Als een burger last heeft van de overheid, duurt het meer dan 10 jaar eer u aan de beurt ben bij het Europese hof).

    Belangrijker nog:
    De mogelijkheden om schadevergoeding te krijgen worden flink uitgebreid.

  8. 10

    Waar het mij om gaat is dat het overheden kennelijk onmogelijk wordt gemaakt bijvoorbeeld een stad te beschermen tegen ongewenste fastfoodisering van hun monumentale binnenstad.

  9. 11

    @9 ik begrijp wat er dreigt, maar je post wekte bij mij de suggestie dat je de eerste problemen al zag ontstaan zelfs voordat er een verdrag is. Het doet een beetje vreemd aan om bij alles dat lijkt op iets dat mogelijk ooit onder TTIP gaat vallen, aan de alarmbel te trekken. Zeker als er gewoon iets gebeurt dat al heel lang heel normaal is. Roep je ook TTIP als er ergens een milieunorm wordt vastgelegd of een importheffing wordt betaald?

    ISDS in landen waar al een fatsoenlijk werkend rechtssysteem is heeft ook zeker niet mijn voorkeur. Maar met de juiste regels en afspraken hoeft het natuurlijk niet slechter te zijn dan bestaande al bestaande rechtssystemen. Het is dus belangrijk de onderhandelingen, die nu stil liggen, kritisch te volgen. Klagen over zomaar een rechtzaak lijkt me minder nuttig.

  10. 12

    @8:

    Onder Gore was dat vrijwel zeker (dicht bij 100% zekerheid) heel anders gelopen.

    Een onbewijsbare stelling, Krekel.

    Een handelsverdrag als TTIP wordt niet bedacht door een president (Obama), maar door het bedrijfsleven en men doet daar jaren over.
    Het was niet president Obama, die vorig jaar het plan bedacht om de farmaceutische industrie miljoenen te geven voor de ontwikkeling van een Ebola-vaccin. En Obama was ook niet degene, die bedacht om dit jaar miljoenen uit te trekken voor de ontwikkeling van een Zika-vaccin.
    Het was ook niet George W. Bush die op 12 september 2001 besloot Afghanistan aan te vallen. De plannen van de neocons lagen allang klaar. Net als de plannen om daarna Irak aan te vallen.
    Amerikaanse presidenten hebben geen enkele invloed op het beleid van de Federal Reserve Bank.

    De president deelt lintjes uit, schudt handen en houdt mooie toespraken, die door professionele tekstschrijvers geschreven zijn. Meer niet

  11. 15

    @11: “Maar met de juiste regels en afspraken hoeft het natuurlijk niet slechter te zijn dan bestaande al bestaande rechtssystemen.”
    Ik ben dan wel heel benieuwd wel setje regels je in gedachten had, want ISDS creëren per definitie rechtsongelijkheid, omdat ze uitsluitend toegankelijk zijn voor (een beperkt setje) bedrijven, waarvoor dan bovendien andere juridische regels gelden als voor alle andere (rechts)personen.

  12. 16

    @12: Dat een stelling onbewijsbaar is betekent niet dat ze onwaar is. Ik betwijfel ten zeerste of met Gore als president een inval in Irak had plaatsgevonden en zelfs van Afghanistan ben ik niet zeker. De plannen kunnen er al wel bij neocons liggen, maar er moet toch echt een handtekening van de president onder om ze ten uitvoer te brengen.

  13. 17

    @16: Al Gore speelt voor dezelfde club als de Clintons, de Obama’s, de familie Bush, de familie Biden, Kerry, McCain en Romney. Ook Al Gore had na 9/11 Afghanistan aangevallen en via de Anthrax-brieven ook Saddam Hussein gelinkt aan 9/11.

    [img]https://www.sott.net/image/s17/345005/full/powell_un_anthrax.jpg[/img]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren