“Too big to save”
In tegenstelling tot het “too big to fail”.
Een van de plekken waar men zich dezer dagen wel eens achter de oren zal krabben, is de Zweedse Rijksbank, die de Nobelprijs voor Economie uitreikt. Tenslotte heeft dit instituut op grote schaal meegewerkt aan de imagocampagne van de Chicago School of Economics door talloze van haar medewerkers een medaille op te spelden. Deze school vormt het ideologische bolwerk van het fundamentalistische kapitalisme, dat momenteel zo spectaculair aan het instorten is, met Milton Friedman in de rol van Karl Marx, de stichter van een andere weinig flexibele economische denktrant. Ze zijn allebei dood, dus we kunnen ze de zotheid van hun ideeën niet meer onder de neus wrijven. Maar waar veel ex-communisten openlijk hun fouten beleden hebben, mag van de Chicago School of Economics nu hetzelfde verwacht worden.
In tegenstelling tot het “too big to fail”.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Okee, een dagje te laat, maar dan heb je wel een huisgemaakte analyse met gerijpte feiten. Kortom, wat viel er op in de tekst van het eerste grote tv-debat tussen Grand Ol’ McCain en Dem’ Obama? Allereerst het verbluffend lage Jip-en-Janneke-cijfer van beide kandidaten, het was simpelheid troef op woordniveau. De verschillen tussen de twee zaten met name in de Egotax en tekstuele empathie. Conclusie: McCain heeft het vaak over zichzelf.
De grootste verschillen tussen McCain en Obama waren te zien in de Egotax. McCain heeft het in 1 op de 34 woorden over zichzelf, Obama slechts in 1 op de 54 woorden. De Egotax van 2,93 keer ‘ik’ per honderd woorden duidt er op dat McCain de aandacht wil verleggen van zijn programma naar zijn reputatie als beroepsheld.
Obama daarentegen scoorde aanzienlijk hoger op Weigevoel. Per 29 woorden had Obama het een keer over ‘wij’. McCain sprak slechts om de 43 woorden over ‘wij’. De WIQ (wij/ik-verhouding) – een maat voor tekstuele empathie – lag bij McCain met 0,79 keer ‘wij’ per ‘ik’ stukken lager dan bij Obama. De laatste gebruikt voor iedere ‘ik’ zo’n 1,85 keer ‘wij’.
Karakterverlies
Met extreem korte woorden – gemiddeld 4,41 karakters bij McCain en 4,36 karakters bij Obama – lijken de kandidaten hun campagnes te richten op het sterk gegroeide analfabete electoraat. Daarbij moet aangetekend worden dat dit lage cijfer bij McCain sterk beïnvloed wordt door het overmatige gebruik van de term ‘I’.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
McCain: een onzeker alfamannetje
Weer eens een ander gezichtspunt. Dank aan Roy voor de tip.

“De kredietcrisis is een Amerikaans probleem, dat in Amerika moet worden opgelost.”
Aldus ING-bestuursvoorzitter Michel Tilmant over de financiële wereldcrisis. Het Amerikaanse Congres lijkt inmiddels een oplossing te hebben gevonden: gaat het reddingsplan van 700 miljard dollar voorkomen dat de crisis onze kant opkomt?
“In Amerika zagen we banken en financiële instellingen die ‘too big to fail’ waren: te groot, te belangrijk om te verdwijnen. In Europa geldt: te groot om failliet te gaan is te groot om te redden. Dat komt doordat het thuisland van een grote bank te klein is om zo’n bank van de ondergang te redden.” (Volkskrant)
De Duitse econoom Daniel Gros voorspelt dat binnen enkele dagen ook andere grote Europese banken in de problemen zullen komen. Ook de Deutsche Bank, Barclays in Groot-Brittannië en UBS in Zwitserland zijn zo ongezond dat ze in een paar dagen ten onder kunnen gaan aldus Gros die werkzaam is aan het gerenommeerde Centre for European Policy Studies (CEPS) in Brussel. Als dat gebeurt dan kunnen deze banken niet zoals in de VS gered worden door de staat. De crux zit hem in het feit dat deze Europese banken te groot zijn voor het individuele thuisland. Wellicht was het anders verlopen als we inmiddels in de ‘Verenigde Staten van Europa’ woonden?
Huppakee! Fortis “gebeneluxiseerd”, en ABN-AMRO waarschijnlijk naar de ING. Wat een zooi. Snapt u het nog? Graag uitleggen in de comments.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.