In Engeland zijn de rapen gaar nu bekend is geworden dat de WK kwalificatiewedstrijd Oekraïne-Engeland alleen rechtstreeks te volgen zal zijn via internet. Bovendien moet daarvoor minimaal 4,99 pond betaald worden (5,44 euro). Dit is het gevolg van het faillissement van Setanta, het pay-per-view bedrijf dat de wedstrijd op tv zou brengen.
Fans in Engeland reageren woedend. Een polletje op de BBC-site laat zien dat slechts 3 procent van de kijkers van zins is te gaan betalen voor de online wedstrijd. Hoewel deskundigen de mond vol hebben van de integratie van televisie en internet lijkt de consument er bepaald nog niet klaar voor. Vanuit een ‘hardware’ perspectief is dat niet raar: mensen schaffen voor duizenden euro’s enorme flatscreens aan om thuis voetbal te kijken alsof je op een tribune zit en zij moeten vervolgens een belangrijke wedstrijd kijken op hun laptopje.
Het echte probleem zit wellicht meer in de ‘wetware’, de hoofden van de burgers. Internet heeft zich ontwikkeld als een individuele activiteit pur sang. Mensen sluiten zich af van hun omgeving door te internetten. Het contact met de wereld, de vrienden en familie verloopt via het web, beslist niet via de directe omgeving. Tv kijken daarentegen is bij uitstek een collectieve bezigheid. Tv kijken doe je met het gezin of de vriendenclub op de bank en er zijn regels en conventies voor: het al dan niet opstaan tijdens een programma, wie het eerst naar het toilet mag tijdens de reclames, wie wanneer koffie zet, wie waar zit ten opzichte van het toestel en wie de zapper bedient. Voor internet ontbreken collectieve conventies, wat groepsgewijs internetten (of zelfs met z’n tweeën het web op) een hachelijke onderneming maakt.