Bij het vertrek van Femke Halsema

Gisteren werd bekend dat Femke Halsema de Leonardo leerstoel aan de Universiteit van Tilburg zal aanvaarden. Op 26 mei 2011 zal zij de aanstelling afsluiten met een publieke lezing. Ik denk dat dit een belangrijke datum kan worden in de geschiedenis van GroenLinks. Tijdens haar tijd aan de Leonardo leerstoel zal Halsema een boek schrijven over politiek in de 21ste eeuw. In 2007-2008 schreef Halsema ook aan een boek "Geluk!". Dit project was ooit begonnen als een nota in de Tweede Kamerfractie maar groeide al snel uit tot een kritische analyse van de maatschappij en de economie. Het schrijven van dit boek is een van de cruciale momenten geweest in de politieke carriere van Halsema, vanaf dit moment leek Halsema meer plezier in de politiek te krijgen. Halsema's statuur groeide. En haar partij steeg in de peilingen en maakte een mooie uitslag. Als bevestiging van haar status als grand dame van de Nederlandse politiek kreeg zij onder andere de Thorbecke prijs voor politieke welsprekendheid. Het is overduidelijk dat Halsema, die ooit haar politieke carriere begon bij het wetenschappelijk bureau van de PvdA een echte intellectueel is, die haar standpunten graag onderbouwt met een wetenschappelijke en filosofische analyse. Halsema heeft al eerder aangegeven dat zij net als haar Europese collega Buitenweg, graag zou willen promoveren na haar politieke carriere.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fatima uit Milner reclame gesneden

, door

Brekend nieuws van de Twitters: de beeldschone Fatima is uit de Milner kaasreclame gesneden! Hup, weg, verdwenen, van je jalla jallla desaparecido und verschwunden!

Fatima was de pittige multikulti flavour in de oerhollandse kaasreclame vol stoere boerenbinken en roomblanke dochters. De commercial verhaalt over de ‘ideale wereld waar Nederland nog een groot dorp was’. In de ideale wereld eten we -volgens Milner- allemaal vetarme kaas en daarom zien alle boerinnen eruit als Sietske of Wietske, Wobke, Liefke …of Fatima. Maar die laatste mag dus niet meer op nationale televisie. Gelukkig hebben we Youtube nog…

Toeval bestaat niet. Op 14 oktober stapte het omstreden gedoogkabinet naar buiten voor de bordesscène, op 17 oktober droeg de Duitse Bondskanselier het multi-culturalisme ten grave ..en één dag later volgt de eerste melding over de verdwijning van Fatima?! Overigens is Olympisch medaillewinnaar en houder van een Fries paspoort: Rintje Ritsma er ook uitgeschaatst. Reclame Code Commissie, Milner, Mark en Angela: doe eens uitleggen?

Maarrrrrr….. is het allemaal wel zo erg als dat het lijkt? De door de buitenwereld opgehitste aangespoorde blogger van dit postje heeft nu al een donkerbruin vermoeden dat het gaat om een onschuldige standaard inkorting van een bestaande reclame. Dat gebeurt wel vaker. Geen paniek dus, gaat u gerust weer door met uw werk, als u: ambtenaar, ngo-er, kunstenaar tenminste nog werk heeft..?

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour

Quote du Jour | Recht spreken, krom denken

, door

“Op de eerste vraag: ja. Op de tweede vraag: ja.”

En zo eindigt alweer een proces wat helpt noch oplost, maar integendeel alles weer in vertwijfeling doet belanden. Els Clottemans heeft waarschijnlijk de parachute van een medeminnares van ene Marcel Somers gesaboteerd. Waarschijnlijk.
Zoals het waarschijnlijk hoort in deze emocratische tijden, zwalkt de publieke opinie heen en weer in haar oordeel. En alweer staat ‘de rol van de media’ in de schijnwerpers, vooral in die van de media. Het is een over elkaar heen buitelen om toch maar als verstandig, beheerst of vervuld van rede de zaak te becommentariëren – door de andere actoren als emotioneel, hysterisch of verblind te benoemen. Iets wat ik in een Esherperspectief natuurlijk ook weer op mijn beurt doe.
Die existentiële vertwijfeling zet zich venzelfsprekend ook door via klassieke kritiek op de assisenjury: hoe kunnen 12 volksmensen oordelen, en zeker als er geen rokende revolver te vinden is? Niemand van de brulkuddes der onlinekranten die toegeeft dat ze haar netzogoed schuldig zouden verklaren daar op de jurybank.
Feit blijft, en dat heb ik nog niet veel gelezen in de analyses, dat de belangrijkste persoon op het proces er nooit bij was. Zij die een drietal minuten heel emotioneel, hysterisch en verblind heeft geprobeerd om haar parachute open te krijgen.
Zou zij beseft hebben wie het gedaan heeft?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Parachutemoord bewijst dat juryrechtspraak niet deugt

, door

Hamer in de rechtbank (Foto: Flickr/Joe Gratz)

Geen bewijs van moord, maar toch veroordeeld worden voor moord. Dat is wat je krijgt met juryrechtspraak. Mensen die geen verstand van zaken hebben bepalen in de rechtszaal of de verdachte schuldig of onschuldig is. Onze zuiderburen hebben het op woensdag mogen meemaken wat de gevolgen daarvan kunnen zijn, bij de zogenaamde ‘parachutemoord’. De 26-jarige Els Clottemans zou in 2006 de parachute van een vrouw gesaboteerd hebben. Deze vrouw had een relatie met dezelfde man als Clottemans. Nu is ze schuldig bevonden. Ondanks dat er geen rechtstreeks bewijs voor de moord was.

In april 2008 lanceerde Rita Verdonk het idee om in Nederland juryrechtspraak in te voeren.

Dat burgers vanuit hun eigen belevingswereld kunnen meekijken en er niet alleen vanuit de rechterlijke macht wordt gekeken. Ook mensen die gewoon met hun voeten in de blubber staan, moeten hun zegje kunnen doen.

Zo had het dus ook in Nederland kunnen gaan: het zou genoeg zijn voor een veroordeling dat de aanklager bewijst dat je een motief had, dat je op de plek had kunnen zijn om de daad te plegen, dat je daarbij de tijd had om het te doen en tenslotte de kennis om de daad uit te voeren. Het had zo maar kunnen gebeuren: de invoering van juryrechtspraak in Nederland. In het voorjaar van 2008 was Verdonk’s partij in de peilingen de tweede partij van Nederland. Brrr.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Environmentalists must recognize ‘biases and delusions’ to succeed

, door

Hieronder staat het eerste artikel van Sargasso gastblog: Mongabay.com. Aan het begin van de Biodiversiteitstop (18-29 oktober) in Nagoya filosofeert het over vooroordelen en desillusies in de natuurbescherming. Het originele artikel staat hier. Met dank aan: Rhett Butler.

As nations from around the world meet at the Convention on Biological Diversity in Nagoya, Japan to discuss ways to stem the loss of biodiversity worldwide, two prominent researchers argue that environmentalists and conservationists need to consider paradigm shifts if biodiversity is to be preserved, especially in developing countries. Writing in the journal Biotropica, Douglas Sheil and Erik Meijaard argue that some of conservationists’ most deeply held beliefs are actually hurting the cause.

“Conservation needs to change. We need to recognize that pragmatic conservation solutions aren’t about black and white, good and evil, or nature versus non-nature. Long-term conservation solutions have to involve comprises, otherwise we will just be wasting our time,” Erik Meijaard told mongabay.com.

Stressing that because conservationists and environmentalists often see ecosystems as either pristine—and therefore worth saving—or degraded—and therefore already lost—they often neglect human-impacted ecosystems that are important for a wide-variety of species. The authors label this the ’tainted-nature delusion’.

Woman planting in rice paddy in Sualwesi, Indonesia. Photo by Rhett A. Butler.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Aandacht is goud waard

, door

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Bernardo Huberman op een andere conferentie (Foto: Flickr/philliecasablanca)

Afgelopen week moest u het even een WW zonder ondergetekende doen. Ik zat voor een conferentie in Lissabon. Aangezien mijn aanwezigheid toch door de belastingbetaler medegefinancierd wordt, leek het me niet meer dan redelijk iets te vertellen van wat daar verteld werd. Nu waren de meeste praatjes te obscuur, specialistisch of saai om te herhalen, maar de keynote speech die Bernardo Huberman gaf was dusdanig interessant dat hij een groter publiek verdient.

Bernardo Huberman begon (zoals zoveel informatici) zijn carriere als fysicus en werkte aan supergeleiders en tweedimensionale vloeistoffen. In de jaren tachtig en negentig verlegde hij zijn interesse naar de informatica. Na gewerkt te hebben voor Xerox verhuisde hij naar mede printerboer HP, waar hij senior fellow werd van HP Labs. Aldaar concentreert zijn onderzoek zich op het World Wide Web, met name op het gebruik, de groei en de dynamiek daarvan. Huberman beschrijft in het boek The Laws of the Web hoe bepaalde regelmatigheden steeds de kop opsteken. In die zin is hij een van de eerste beoefenaars van ‘webologie‘ zoals we daar al eerder over berichtten.

Huberman sprak in Lissabon over het begrip attention (dat ik hier maar even met ‘aandacht’ vertaal). Door de gigantisch-heid van het WWW en vooral door het gigantische gebruik van dat Web door mensen daalt de waarde van informatie drastisch. Hoe meer er van een grondstof is, hoe minder het waard wordt. Voorbeelden hiervan zijn legio: was je vroeger bereid flink geld neer te leggen voor een reisbureau om je vliegticket te boeken, door het huidige online aanbod is de logistieke en prijs informatie stukken minder waard geworden. Of denk alleen maar aan de dalende prijs van nieuws. Kranten moeten water bij de wijn doen omdat weblogs ‘hetzelfde’ nieuws gratis aanbieden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Afghanistan en de artikel 100 brief

, door

De nieuwe regering krijgt opnieuw de vraag van de NAVO voorgelegd of Nederland weer mee wil doen in Afghanistan. Wat moeten we daar, hebben we in de vorige missie iets zinnigs uitgevonden? De vraag licht op in mijn kop als ik deelnemers aan een Tea-party rally geinterviewd zie worden. “Obama is een communist, hij is moslim en bezet het Witte Huis”. De interviewer vraagt beleefd hoe hij daar dan gekomen is: toch niet door een staatsgreep? Hij is gekozen door het volk, met een forse meerderheid en zijn geloof lijkt toch wel christelijk. Maar de Tea-Partygangers zijn onverbiddelijk: dit is een democratie en zij mogen een mening hebben.

Dat is waar, maar een mening die ontoegankelijk is voor argumenten en feiten, mag toch eigenlijk niet zo heten? Is die houding exportartikel naar landen als Afghanistan? De arme Obama heeft twee oorlogen en een economische crisis geerfd: om Irak te verlaten moest hij zijn generaals een “surge” gunnen in Afghanistan. Moeten Nederland daarbij helpen?

Het probleem is drieledig:
1. Ben je als trouwe bondgenoot verplicht Obama te helpen in de afwikkeling van die twee oorlogen van Bush, ook als hij na de komende verkiezingen in Amerika verlamd wordt door populistisch rechts?
2. Is de manier waarop de oorlog in Afghanistan wordt gevoerd een bijdrage aan een rationeel doel, iets als: kunnen we Afghanistan zo moderniseren dat het geen uitvalsbasis voor Moslim-radicalen meer is?
3. Welke voorwaarden zouden voor een dergelijk doel vervuld moeten zijn, voordat Nederland zou kunnen besluiten een bijdrage te leveren?

Vorige Volgende