1. 2

    Blaming the victim – te wanstaltig voor woorden!

    De brand kon zo escaleren wegens verregaande onveilige situatie. Maar niemand die daarvoor veroordeeld wordt.

    Het onderzoek rammelde altijd al. De verhoren begonnen al toen de man net uit coma kwam. In veel opzichten waren die verklaringen dan ook niet heel duidelijk over wat er gebeurd was, hooguit een soort conclusie achteraf ‘dan zal het wel zo gegaan zijn’-verklaring. Onder emotionele druk verkregen.

    Dan blijkt dat het onderzoek nogal over het hoofd gezien was dat er toch een technische oorzaak was. En in plaats van je kapot te schamen als OM geef je nog even een trap na, eigen schuld, had de verdachte maar beter moeten opletten?

  2. 3

    @2 De verklaring van de Libiër dat hij een brandende peuk had weggeschoten was op zich niet onduidelijk. Alleen werd hij vrijgesproken van schuld aan de brand die daarop volgde. Hij was dus onschuldig verklaard en mag dus geen dader worden genoemd, maar dat betekent niet dat hij er niet bij betrokken was.

    Je kunt hier dus heel moeilijk onderscheid maken tussen dader en slachtoffer en oorzaak en gevolg. Dat toont het verloop van de zaak ook wel aan.

  3. 4

    @3: “Je kunt hier dus heel moeilijk onderscheid maken tussen dader en slachtoffer en oorzaak en gevolg.”

    Maar desondanks die twijfel was het reden genoeg om hem anderhalf jaar in voorlopige hechtenis te houden? Dan is er nu ook reden genoeg om hem die schadevergoeding te geven.

  4. 5

    @4:

    “Maar desondanks die twijfel was het reden genoeg om hem anderhalf jaar in voorlopige hechtenis te houden? Dan is er nu ook reden genoeg om hem die schadevergoeding te geven.”

    Niet per se: de beslissing om hem vast te zetten was rationeel met de informatie die toendertijd beschikbaar was. Als jouw DNA wordt gevonden op een moordslachtoffer, je wordt veroordeeld en 20 jaar later blijkt dat je tweelingbroer, waar niemand van wist dat ie bestond, de dader was, dan durf ik niet te zeggen dat je recht hebt op een schadevergoeding, maar dat hangt af van de wet, het kan zijn dat daarin staat dat je altijd een schadevergoeding krijgt als je achteraf onschuldig blijkt te zijn (misschien als een soort garantie om oeverloze discussies over hoe rationeel je veroordeling toendertijd was te voorkomen, de wet geeft wel vaker de verdachte het voordeel van de twijfel).

  5. 6

    @3: een brandende peuk veroorzaakt hooguit een deken die in brand vliegt. Als een heel cellencomplex in vlammen op gaat, is dat niet de schuld van die brandende peuk, maar is er sprake van een levensgevaarlijke constructie, die door de brandweer afgekeurd had moeten worden. De brandende peuk is hooguit de aanleiding, dat de brand uit is gebroken, maar niet de oorzaak, dat die brand zo enorm uit de hand gelopen is.

  6. 7

    @3, die verklaring was zeker wel onduidelijk. Boek heb ik even niet bij de hand, maar ik meen dat het P. van Koppen is die dat analyseert. In eerste instantie zegt de man tig keer ‘ik weet het niet’. Daarna wordt er in stapjes gevraagd of het zou kunnen zijn dat, of hij wel eens een sigaret opstak, wat hij dan met de peuk deed, etc. Daarvan is allang bekend dat dergelijke suggestie heel makkelijk de werkelijke herinnering kan beinvloeden.
    Toch geeft hij nooit helemaal openlijk toe, zijn woorden komen er dan vooral op neer ‘dat het zo gegaan zou kunnen zijn’. Bewijskracht daarvan is ongeveer 0, tenzij je OM bent.

    Je kunt hier dus heel moeilijk onderscheid maken tussen dader en slachtoffer en oorzaak en gevolg. Dat toont het verloop van de zaak ook wel aan.

    Het OM is vooral ook erg sterk in cirkelredeneringen. Dat is al vaker gebleken. Afwezigheid van bewijs tot het tegendeel -> dan moet het wel zo gegaan zijn. En dan hoef je dus ook niet meer verder te zoeken naar dat bewijs…dan is het inderdaad moeilijk om oorzaak en gevolg te onderscheiden. Met een iets andere houding is het beslist mogelijk om dat zorgvuldig te doen.

  7. 9

    @5: Als er een vrijspraak volgt omdat het ten laste gelegde niet bewezen kon worden,

    dan zou dat een oeverloze discussie ten gevolge hebben of dat schadeloosstelling voor het voorarrest ten gevolge heeft?

    Misschien moet de vraag eens gesteld woorden waarom mensen zo snel in voorarrest worden genomen? Verdachten kunnen hun proces ook in vrijheid afwachten. Neemt het OM ondanks onvoldoende bewijslast toch het risico om een verdachte op te laten sluiten, dan is schadeloosstelling het logisch gevolg van een vrijspraak.

    Doe je dat niet, dan open je de deur voor een buitengewoon gevaarlijke vorm van willekeur: het OM pompt de verdenking buiten alle proporties op om voorlopige hechtenis mogelijk te maken, omdat een vrijspraak toch geen gevolgen heeft.

    Theorie? Dan moet je maar eens bekijken in hoeveel gevallen de uitspraak gelijk is aan de duur van het voorarrest en realiseer je dat in al deze gevallen de positie van het OM aan twijfel onderhevig is: in het geniep rekenen alle partijen er op dat de verdachte zo opgelucht is, dat deze niet in beroep gaat.

    “Als jouw DNA wordt gevonden op een moordslachtoffer, je wordt veroordeeld en 20 jaar later blijkt dat je tweelingbroer, waar niemand van wist dat ie bestond, de dader was, dan durf ik niet te zeggen dat je recht hebt op een schadevergoeding,”

    Meen je dat nou serieus?

    Wist je dat het de taak van het OM is om niet alleen belastende feiten te onderzoeken, maar ook ontlastende feiten? Als ze het achterwege hebben gelaten om in het bevolkingsregister te kijken, dan is dat de fout van justitie!

  8. 11

    @10: Goed verhaal, ik kende het niet:

    “Op 1 januari 2012 zat 74 procent van de jongeren in een justitiële jeugdinrichting met de titel ‘voorarrest’. (…) 85 procent komt na het proces direct vrij, deels omdat het voorarrest langer of gelijk was aan de straf en deels omdat ze onschuldig bleken.

    “Behalve dat dit een volstrekt onacceptabele schending van fundamentele rechtsbeginselen is, moet je je afvragen hoe onbevangen een rechter nog kan oordelen wanneer hij weet dat de beklaagde reeds maanden in voorarrest heeft gezeten. Vrijspreken of minder straf toekennen betekent in feite het rechtssysteem een brevet van onvermogen geven en dat zal de rechterlijke macht toch meestal willen vermijden.”

    VIJFENTACHTIG PROCENT!! Dat is een schandalig cijfer!

  9. 12

    @11: Absoluut.

    En wat zich hier o.a. wreekt is het ontbreken van een systeem voor vrijlating op borgtocht. Het is in principe natuurlijk helemaal niet zo gek dat iemand soms beschikbaar moet blijven voor justitie tot zijn zaak kan voorkomen. Maar dat zou ook op andere manieren opgelost kunnen worden. Borgtocht, reisverbod, enkelband, zich dagelijks even melden. Of een combinatie van die dingen.

    De wet voorziet in die mogelijkheid maar er wordt naar mijn mening veel te weinig gebruik van gemaakt.

  10. 13

    Ik vraag me af hoe ze bij dat bedrag van ruim zes ton komen. Anderhalf jaar is 500 dagen, met €50 per dag (ik heb daar zelf geen bron voor) kom je op €25.000.

  11. 14

    @9:

    “Misschien moet de vraag eens gesteld woorden waarom mensen zo snel in voorarrest worden genomen? Verdachten kunnen hun proces ook in vrijheid afwachten.”

    Ja, die vraag kan zeker gesteld worden, maar in het geval van een onderzoek naar een brand waarbij doden zijn gevallen en de verdachte een asielzoeker is die niets te verliezen heeft in Nederland vind ik voorarrest niet heel gek.

    “Theorie? Dan moet je maar eens bekijken in hoeveel gevallen de uitspraak gelijk is aan de duur van het voorarrest”

    Wanneer de strafeis niet significant langer is dan de verwachte duur van de zaak zou ook wat mij betreft voorarrest een uitzondering moeten zijn.

    “Meen je dat nou serieus?

    Wist je dat het de taak van het OM is om niet alleen belastende feiten te onderzoeken, maar ook ontlastende feiten? Als ze het achterwege hebben gelaten om in het bevolkingsregister te kijken, dan is dat de fout van justitie!”

    Altijd een uitweg zoeken en totaal het punt missen, waarom toch? Wil jij beweren dat het altijd mogelijk is de zaak af te sluiten met volledige zekerheid?

  12. 15

    @14: “Wil jij beweren dat het altijd mogelijk is de zaak af te sluiten met volledige zekerheid?”

    Nee, maar wel dat in het geval er fouten zijn gemaakt de staat in alle gevallen verplicht is tot schadevergoeding, zelfs in het geval die fouten niet verwijtbaar zijn. Het zou toch al te dol zijn als de gevolgen van dat soort fouten eenzijdig ten laste van het slachtoffer zouden komen.

    Nee, ik mis het punt zeker niet; jij bent daarentegen degene die nogal eens slordig met de feiten omgaat en ik degene die je daarop wijst. Je bent zelfs zo slordig, dat ik al bijvoorbaat nieuwsgierig ben hoe je nu weer de plank mis zult slaan.

  13. 16

    @12, dat is eigenlijk helemaal niet nodig, want over het algemeen is er nauwelijks vluchtgevaar. Het voorarrest wordt in veel gevallen opgelegd als voorschot op de straf. Niet om te voorkomen dat mensen vluchten. Dat geldt zeker voor die jongeren die nog gewoon bij hun ouders wonen en naar school gaan en geen doorgewinterde criminelen zijn met een netwerk dat ze kan helpen onderduiken. (Zie ook die artikelen die ik gelinkt heb.)

  14. 17

    @14: “de verdachte een asielzoeker is”

    Lijkt me geen extra argument voor voorlopige hechtenis, in tegendeel zelfs. Asielzoekers zijn vaak niet in de positie om te vluchten (want geen geldige reispapieren en hun laatste geld uitgegeven om in Nederland te komen). Bovendien zitten ze vaak al in centra die minimaal dagelijks hun aanwezigheid registreren en maximaal verkapte gevangenissen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren