1. 1

    Ik begrijp dat wel. Wie stelling A in de alles bevestigende Bewoording A oplepelt gaat geheid een confrontatie aan.

    Maar als Stelling A wordt ontkracht in een satirische Bewoording S dan lijkt het weer wat anders.

    Als Stelling A wordt bevestigd in een ironische Bewoording I, nou ja en zo verder.

    Censuurapparatskiks hebben hier veel moeite mee.

    Het probleem leidt zo naar een paar oplossingen.

  2. 2

    Sorry Steeph, maat dit is weer een sociaal-psychologische “priming” studie waar we heel veel vraagtekens bij kunnen zetten:
    (a) is er een relatie tussen de onderzoeksaanpak en de geponeerde stelling (er wordt alleen naar mening gekeken, niet naar gedrag), en
    (b) is er weer sprake van een van die vele slecht opgezette of uitgevoerde niet reproduceerbare priming studies?

    Ik heb geen tijd en zin om er verder in te duiken, maar ik geloof er niets van.

  3. 3

    @2 Ik heb vluchtig door het artikel heen gelezen en in de discussie paragraaf gaat de auteur vrij grondig in op de beperkingen van de gekozen onderzoeksaanpak (welke inderdaad bagger is). Hierbij moet wel worden gezegd dat in het artikel zelf de auteur een flinke slag om de arm houdt bij de voorzichtige conclusies die worden getrokken, anders dan het WaPo artikel doet vermoeden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren