Verkiezingen VS: Kill the Poor

ACHTERGROND - Regelmatig valt onder Nederlandse toeschouwers van het Amerikaanse verkiezingsspektakel te horen dat er in wezen maar weinig verschil bestaat tussen Democraten en Republikeinen. Het grote probleem van deze aanname? Het is volstrekte onzin.

Dat de Republikeinse partij behoorlijk de weg kwijt is zal inmiddels wel duidelijk zijn. Leugenachtigheid, vrouwenhaat, een diepe afkeer van de working class, Republikeinen hebben het allemaal. Hebben we hiermee de duisterste diepte van de Republikeinse psyche bereikt? Nog lang niet.

Zoals eerder vermeld, zijn opmerkingen van Mitt Romney opgedoken waarin hij 47 procent van de Amerikaanse bevolking wegzet als hopeloze profiteurs, ‘who believe that they are entitled to health care, to food, to housing…’ (de vuile parasieten!). Uiteraard vielen deze opmerkingen bij grote groepen kiezers niet bepaald in goede aarde. Om de schade enigszins te herstellen kwam Team Romney met de volgende spot op de proppen:

Bovendien mag Romney van zijn strategen zich weer even beroepen op de ziektekostenwet die hij invoerde als gouverneur van de staat Massachusetts. Op eerdere momenten had dit nog tot zware kritiek van conservatieven geleid die het maar niks vonden dat hun kandidaat ooit was opgekomen voor minder welgestelde, onverzekerde burgers.

Romneys nieuwe benadering wordt hem echter niet door iedereen vergeven:

“The thing Romney needs to do to beat Obama is show up in this debate and not have another empathy comment. Those comments are really hurting him far more than any 47% comments,” said Ryan Rhodes, a tea party activist from Iowa. “The government’s not here for empathy, it’s here for the law. If we use empathy for everything we want to do, that’s how countries go bankrupt and bad policy is created.”

Empathie, zorg, gelijke kansen. Het zijn allemaal doornen in de ogen van de geradicaliseerde Republikeinse base. Het ultieme doel van deze kiezers – en van hun corporate sponsors – is een definitief einde te maken aan Democratische successen zoals de New Deal, Social Security, de Civil Rights Act en, vanzelfsprekend, de Affordable Care Act (i.e., ‘Obamacare’).

De huidige Republikeinse Partij has jumped the shark, zoals de Amerikanen zeggen. De notie dat empathie slecht is, dat de minder bedeelden geen enkel recht kunnen doen gelden op voedsel, onderdak en medische zorg zou zo afkomstig kunnen zijn van een Dickensiaanse schurk. Satire en werkelijkheid zijn zodoende steeds moeilijker te onderscheiden. Tijd dus voor de Dead Kennedys (lyrics hier):

Foto US Dept of Energy/Wikipedia

  1. 1

    “Regelmatig valt onder Nederlandse toeschouwers van het Amerikaanse verkiezingsspektakel te horen dat er in wezen maar weinig verschil bestaat tussen Democraten en Republikeinen. Het grote probleem van deze aanname? Het is volstrekte onzin.”

    Gekke intro als je vervolgens enkel de republikeinen bespreekt.

  2. 3

    Dat de armen weinig goeds te verwachten hebben van de Republikeinen, is me inderdaad al heel lang duidelijk. Maar waaruit blijkt nu de dat de Democraten wél zulk zegenrijk werk voor de armen verrichten? Kan daar misschien een leuk stukje over geschreven worden?

  3. 4

    Ook ik begreep maar nooit wat het verschil was tussen republikeinen en democraten.
    Maar een VS e mail correspondent legde het me uit: republikeinen is oud geld, en protestants, democraten is nieuw geld, met veel joodse invloed.

    Wie de VS wil begrijpen raad ik aan wat (auto-)biografieën te lezen, vooral van mensen die in de tweede helft van de 19e eeuw in de VS werden geboren, of daar als jonge kinderen van straatarme immigranten aankwamen.
    Ik noem in dit verband Rockefeller, Bernard Baruch, Felix Frankfurter, pa Kennedy, en Sol Bloom.

    Rond 1900 was er nog nauwelijks bestuur in de VS, het wilde westen was overal, ook al werd er niet overal meer geschoten.
    Ieder voor zich, en god voor allen.
    Wie arm bleef was dom.
    Politiek, zakendoen, en criminaliteit, waren nauwelijks van elkaar te onderscheiden.

    Het ontstond, denk ik, door het ontbreken van elites, intellectueel en maatschappelijk.
    Wie geen boeken wil lezen kan ook de tv serie Boardwalk Empire gaan zien, het beeld klopt met de boeken.
    De hoofdpersoon doet me aan pa Kennedy denken, die werd ook rijk met dranksmokkel tijdens de drooglegging.

    Rockefeller moest diverse keren naar anders staten vluchten om arrestatie te voorkomen, bij conflicten over leggen van oliepijpleidingen werd nogal eens geschoten.
    Baruch was trots op z’n beursmanipulaties, hij was dikke maatjes met Roosevelt.
    Sol Bloom maakt geen punt van z’n goede relaties met politieke criminelen, ook hij was dikke maatjes met Roosevelt, onze bevrijder.

  4. 6

    “definitief einde te maken aan Democratische successen zoals de New Deal, Social Security, de Civil Rights Act en, vanzelfsprekend, de Affordable Care Act (i.e., ‘Obamacare’).”

    De eerste drie zijn successen van de Democratische partij in een ander tijdperk. Hier kan je de moderne Democraten toch moeilijk de credits voor geven, en de New Deal (of het idee erachter) is al sinds Reagan dood en begraven.

    Obamacare is een misbaksel waar vooral de verzekeraars en de farmaceutische industrie beter van worden en alles behalve een bewijs dat de Democraten een andere filosofie aanhangen dan “fuck the poor”.

  5. 7

    @4

    Wat een belangrijker verschil is, is is de Republikeinen zijn meer de “redneck” plattelandsbevolking vertegenwoordigen en de Democraten zijn meer de stadsbevolking, grofweg zijn beide groepen even arm of rijk. Verder is het verschil in de praktijk niet zo heel groot je kan kiezen uit conservatief of super conservatief. De Democraten gelden in de USA als links, maar dat is bij gebrek aan een echt linkse partij van enig formaat, ze zijn veel rechtser dan menig Europese conservatieve partij.

  6. 8

    @3, @6: Je zult mij niet horen beweren dat de Democraten écht opkomen voor de armen. Wat wel zo is is dat de Democraten (in tegenstelling tot de Republikeinen) niet van plan het toch al beperkte stelsel van sociale zekerheid te privatiseren dan wel af te schaffen om zo verdere belastingverlagingen voor de allerrijksten te kunnen verwezenlijken. Met andere woorden: de status quo (met zijn beperkte maar toch aanwezige sociale vangnet) staat op het spel. De Democraten willen die status quo behouden, de Republikeinen willen deze afschaffen. Als het aan de Republikeinen ligt, hoeven de echte armen zelfs niet op voedsel te rekenen.

    Verder: Todd “Legitimate Rape” Akin wil bijvoorbeeld daadwerkelijk van de Civil Rights Act af, net als, overigens, voormalig Republikeins presidentskandidaat Ron Paul. Dit zijn slechts twee prominente voorbeelden.

    @6: Wat betreft Obamacare: ideaal is het zeker niet, maar voor tientallen miljoenen Amerikanen is het een onmiskenbare verbetering. Het is bijvoorbeeld niet langer mogelijk mensen met een medische geschiedenis (“pre-existing conditions”) een verzekering te onthouden of de verzekering zomaar te beëindigen zodra iemand daadwerkelijk ziek wordt. Dat is toch het verschil tussen – letterlijk – moeten kiezen tussen eten en een dak boven je hoofd en je gezondheid/leven. Ik zou daar, ondanks alle onvolmaaktheden, toch niet al te gemakkelijk op neerkijken.

    Voor andere dingen die de Democraten de laatste jaren hebben bewerkstelligd zie bijvoorbeeld hier.

    Kortom: de Republikeinen willen op allerlei terreinen de klok tachtig jaar terug draaien, de Democraten willen dat niet (dat zou toch al verschil genoeg moeten zijn?). Daarnaast ondernemen de Democraten (beperkte en onvolmaakte) pogingen om de zaken voor de gemiddelde burger te verbeteren. Meer dan genoeg verschillen dus.

  7. 18

    Update: We gebruiken een plugin voor de gerelateerde items, en zo worden de tv-items gekoppeld. In de instellingen van die plugin stond dat ze in willekeurige volgorde getoond moeten worden.

    Dus vandaar.

  8. 22

    Het verschil zit vooral in de aanhang. In uiteindelijk federaal beleid is het verschil erg klein. Obama heeft daar zelf een aantal keren aan gerefereerd als zijn pre-presidentiële naïviteit.

  9. 24

    Laemers zou eens het boek moeten lezen hoe het de Clinton’s niet lukte een fatsoenlijk, in Europese ogen, ziektekosten systeem in te voeren.
    Zou hij het boek lezen, dan zou hij begrijpen hoe de VS geld maatschappij zo’n systeem onmogelijk maakt.
    Als hij interesse heeft wil ik wel de titel uitzoeken, schiet me zo niet meer te binnen.

    Toendertijd slaagden de W Europese landen er in alle burgers vrijwel dezelfde zorg te bieden voor tien procent van het nationale inkomen, de VS slaagde daar niet in, terwijl die zorg daar toen zeventien procent van het nationale inkomen kostte.

    De VS zou er eens mee kunnen beginnen net als Nederland elke burger een stemkaart te sturen.
    Nu stemmen de armsten en onopgeleiden niet, omdat ze niet weten hoe ze zich als stemgerechtigde kunnen laten registreren, of hen die registratie wordt geweigerd.

    Sol Bloom beschrijft in z’n autobiografie hoe rond 1890 klapvee werd ingehuurd voor conventies presidentsverkiezingen voor 50 cent per klapper.
    Dat het in 1940 of zo niet veel beter was lees je in Thomas E. Mahl, ‘Desperate deception, British covert operations in the United States 1939-44’, Dulles, Virginia, 1998.
    Roosevelt zorgde er voor dat Willkie republikeins candidaat werd.

  10. 26

    @Bjorn: Sargasso als geheel is genuanceerd, niet per se de individuele bloggers. En anders de bezoekers wel. Je zou morgen zo maar eens iemand het tegenovergestelde kunnen zien beweren in een artikel.

  11. 27

    @Bjorn Heb je ook nog iets inhoudelijks aan te merken? Iets met argumenten misschien? Of misschien wat feiten die het stuk ontkrachten of ontmaskeren als propaganda? Iets????
    Of voldoe je gewoon aan de stereotyp die geschetst wordt in mijn link van @25

  12. 28

    @27: in het artikel staat zoveel onzin, waaronder, letterlijk, dat Republikeinen menen dat “empathie slecht is”. Wat valt daar nog voor serieus argument tegenin te brengen? Empathie is een menselijke eigenschap. Republikeinen zijn, ja heus, mensen. Het enige waar Republikeinen tegen zijn is overheids’empathie’, maar dat is heel wat anders. Een genuanceerde blogger zou het verschil begrijpen.