Tsotsi

Nadat de Zuid-Afrikaanse film Tsotsi op 5 maart jl. de Oscar won voor beste film in een andere taal dan die van de vrije wereld (en de Nederlands Palestijnse inzending Paradise Now met lege handen achterliet), beleefde deze afgelopen donderdag zijn Hollandse première. Grote kans dat u hem eerder nog niet gebittorrent heeft, omdat u bezig was met het binnenhalen van Mastroianni’s La Grande Bouffe* (indien reguliere Sargassobezoeker) / Dreamworks’ Madagascar 3* (wees welkom nieuwe bezoeker!). Tsotsi betekent gangster en is de bijnaam van de bendeleider (een rol van Presley Chweneyagae) die het centrale personage in de film vertolkt.

Tsotsi (ceci n’est pas le petit frère de Patrick Kluivert)

Tsotsi wordt meteen neergezet als keiharde crimineel die vanuit de sloppenwijken bij Johannesburg het boevenpad bewandelt. Geroofd geld telt voor hem en zijn kornuiten ‘boston’, ‘butcher’ en ‘aap’ meer dan een mensenleven. Het keerpunt in zijn leven komt doordat hij een Mercedes pikt van een rijk (zwart) stel, en daarbij abusievelijk tevens hun baby gapt. Zijn gangsterhart blijkt plots niet zo kil dat hij de baby op de achterbank laat bleren, maar hij neemt het mee de nacht in. Dan ontvouwt zich een coming of age-drama waarin Tsotsi’s zorgzaamheid ontluikt en Tsotsi zijn eigen liefdeloze jeugd moet zien te verwerken.
Miriam (Terry Pheto) Miriam (Terry Pheto) voedt het geroofde kind

De plot mag een beetje van-dik-houterig overkomen, maar dat is het dan ook (ook). En wel daarom is Regisseur Gavin Hood veelvuldig verweten dat hij een naief verhaal schetst, maar met minstens zoveel complimenten daartegenover, hoeft dit hem niet te raken. Hij wilde geen volslagen uitzichtloos verhaal vertellen, wat gezien de deplorabele staat in de Townships misschien inderdaad wel een dergelijke sprookjesachtige premisse vergt. Met de Oscar(tm) en de loftrompet van president Mbeki (“Die land is ontsaglik trots op julle”) op zak ligt Hood’s carrièrepad er in elk geval rooskleurig bij.
henkHenk (net terug van Phuket) wacht liever tot Tsotsi op DVD uitkomt

De naïeviteit en de lichtelijk irritante ontknoping [**waarschuwing spoiler**: selecteer tekst om leesbaar te maken] waarin Tsotsi opgepakt wordt omdat hij, nadat hij de baby op de stoep van de rechtmatige ouders heeft teruggelegd, maar niet de laatste knuffel wil beeindigen, zijn de filmmaker echter vergeven. De mooi gedraaide beelden van Soweto en de zeer goede soundtrack (vette Kwaito-muziek, wie heeft het niet op z’n Ipod staan?), rechtvaardigen ruimschoots een bioscoopbezoek. De vergelijking met Cidade de Deus, de Braziliaanse revelatie uit 2002 over jeugdige criminelen in de sloppen van Rio, dringt zich op. Alhoewel Tsotsi het op punten aflegt tegen de indrukwekkendere en completere rolprent van Fernando de Meirelles, doet de film uitkijken naar meer van de opkomende Zuid-Afrikaanse cinema. Misschien dan alleen met een hoofdrolspeler die iets meer gelaatsuitdrukkingen in zijn arsenaal heeft dan de ene constant ietwat dommige apathische blik van Chweneyagae.

  1. 11

    La grande bouffe, was dat niet met die strelende hand over het pookje van die cabriolet sprotswagen in de tuin?
    Die hele lange scheet en die smurrie is me wel bijgebleven. Maar on topic, ik ga hem bekijken ondanks dat ik Mbeki een zakkewasser en Mugabe in spe vind.

  2. 13

    Mastroianni? La Grande Bouffe VAN hem Mark??
    In mijn needrige ogen is LGB dè kruispuntfilm tussen die Gouden Jaren en het Wonderlijk vreselijke Nu.
    Het ultieme afscheid van de Onschuld.
    Mèt strelende handje inderdaad O Larie :-)
    Mooi, Mark, dank!

  3. 14

    @mescaline: Inderdaad, dat is precies de vraag. En hem (zo )stellen, is hem (negatief) beantwoorden. Een soortgelijke discussie speelt bij de hoofdprijs voor Crash. Alhoewel ik Brokeback en Walk the Line nog niet zag, kan ik me niet voorstellen dat deze Magnolia/Short Cuts-over-racisme echt de beste van het jaar was.

    Scherp Crachat, maar ik vind die naam wat zwieriger ogen (en oren) in de tegenstelling met Pixar (en feitelijk niet eens zo bezijden de waarheid). (Disney’s Gattopardo)

  4. 16

    @SN: klopft inderdaad, die (overigens prima) animatie (met eeuwige thema’s als vriendschap, bestaat er een vrije wil en hoe fijn vinden penguin’s het echt op de zuidpool) verdient rectificaasie.

  5. 17

    Van het weekend nog een film uit Zuid-Afrika op een van de publieke zenders gekeken; The Wooden Camera, wat wel een onderhoudend stukje film was.
    Ik denk niet dat iemand voor ‘Tsotsi’ naar de bios meekrijg, dus het zal wel een huur-DVDtje worden.

  6. 18

    “Misschien dan alleen met een hoofdrolspeler die iets meer gelaatsuitdrukkingen in zijn arsenaal heeft dan de ene constant ietwat dommige apathische blik van Chweneyagae.”
    Ik vond juist dat de film gedragen werd door de hoofdrolspeler. Waar komt die Oscar dan vandaan?