1. 2

    Bekijk de ogen van Nancy Pelosi eens in de laatste link… Vloeibare paniek. Wie zei dat er geen slavernij was ?

    Het stomme van die Armeense kwestie is natuurlijk dat Ataturk Turkije heel snel tot een ‘modern state’ in denial heeft geloodst, weg van de Osmanen. De zieltogende Porte heeft zich ook nauwelijks verweerd tegen zeer ‘stevige’ (gadver) beschuldigingen. Voor de huidige Turken maakt het niks uit voor de schande, 2 miljoen Armenen of 200.000, dus ze willen nog steeds geen opening van zaken geven. Voor de huidige Armeense supporters lijkt het drama wel een opstapje te zijn naar schadevergoedingen. Het zijn net joden. Sorry, Palestijnen.

  2. 3

    @mescaline
    Bekijk de ogen van Nancy Pelosi eens in de laatste link… Vloeibare paniek. Wie zei dat er geen slavernij was ?

    …dat Ataturk Turkije heel snel tot een ‘modern state’ in denial heeft geloodst, weg van de Osmanen.

    Prachtige observaties!
    Mooier kun je het (het: de conditie van de moderne staat, het menselijk tekort) niet zeggen

  3. 6

    @5: Hoezo studie? Het gaat hier niet om het aantonen van iets ongrijpbaars. Er is gewoon een Turks-armeense oorlog geweest in 1920, waarbij de republiek van ataturk de armenen van de helft van hun grondgebied ontdaan heeft. In dat gebied woonden daarna vrijwel geen armenen meer. Kwestie van simpele historie.

  4. 7

    @4 en 6 Ik denk dat je wel gelijk hebt. Je brandt geen kaarsje overmorgen met de Turken neem ik aan ? Kemal Ataturk + 10-10-1938.

  5. 8

    @7: Ik denk het niet. Zo goed als Kemal misschien voor een deel van de turken geweest is, zo slecht zijn alle andere inwoners van het huidige Turkije er van af gekomen (Kemal zou zeggen, welke dan? Er wonen alleen Turken in Turkije!). Overigens is de verheerlijking van Ataturk ook ver uitgestegen boven zijn prestaties.

    Uiteindelijk is zijn symbolische waarde veel groter geweest dan zijn daadwerkelijk ingrijpen in de geschiedenis. Zeg maar net zoiets als Jezus voor de christenen. In feite is Kemalisme in Turkije de staatreligie. Als je in Turkije een gebouw binnengaat, vindt je dan ook een foto van hem op de muur, waar je in katholieke landen een kruisje zou vinden.