Goed. Scene 3. Een Jemenitische man meldt zich bij de beveiliging. Hij draagt 7000 dollar cash bij zich en in zijn tas zitten flesjes en mobiele telefoons. Gek genoeg zijn die aan elkaar getaped. De beveiligingsman krabt even achter zijn oor, overlegt met zijn baas. Ze pakken de handleiding erbij en nee, het is niet verboden, dus laat ze maar door. In Chicago stapt hij over en wordt vergezeld door een andere Jemeniet. In Amsterdam besluit men het tweetal toch maar eens aan de tand te voelen. Een arrestatie volgt. Scene 2. Een man probeert midden op de dag een aantal toeristen op te blazen (dank je wel lul, ik zat anderhalf uur vast in een snikhete metro). Ondanks dat Times Square wemelt van de beveiligingscamera's, er een politiepost is en een zeer grote particuliere beveiligingsmacht erover waakt dat iedereen ongestoord kan shoppen, weet de man te ontkomen. Zijn identiteit wordt snel achterhaald. Toch weet hij op JFK airport op het vliegtuig te komen. Net voor het opstijgen, wordt de man dan toch maar uit zijn stoel getrokken en gearresteerd. Pfoe, net op tijd.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.