De tijd dat het Witte Huis de Amerikaanse pers op de hand had lijkt definitief voorbij. Sinds vorig jaar durven steeds meer Amerikaanse kranten en TV-zenders openlijk forse kritiek te uiten op George Bush. Maar 'Evil Genius' Dick Cheney bleef lang buiten beeld. Maar na een onthutsend interview met CNN lijken alle pijlen gericht op de vice-president. Uit het vraaggesprek blijkt dat Cheney na het vertrek van Donald Rumsfeld de laatste "gelovige" onder de Bush-intimi. Want er gaat helemaal niks mis in Irak. En er is geen sprake van een misrekening over de chemische en nucleaire wapens. Reden voor de Amerikaanse pers om zich af te vragen of Cheney ze allemaal nog wel op een rijtje heeft. Want dit soort ontkenningen klinken bekend. Is it just me, or is Vice President Cheney, in his latest statements, starting once again to sound like another balding, rose-colored-glasses wearing war spokesman, Muhammed Saeed al-Sahaf, better known as “Baghdad Bob”?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Wij zijn als Amerikanen in onze geschoktheid vergeten hoe je een terrorist het zwaarste kan treffen: volledig negeren”
Aldus Louise Richardson, schrijfster van een boek over de motivatie van terroristen, in een interview in NRC gisteren.
Even los van de vraag of ze hierin gelijk heeft, zou een willekeurig land echt in staat zijn terroristen te negeren als die op hun bodem een aanslag plegen?
